หมากที่เดินสะท้อนตัวเรา
 ก่อนหน้านี้ผมเพิ่งเขียนบันทึกเกี่ยวกับหมากล้อมกระดานที่เพิ่งเล่นไป มันเกี่ยวกับสาเหตุที่ผมแพ้ และได้คุยกับรุ่นพี่ที่สนิทกัน ก็ต่อยอดมาจากหมากกระดานที่เพิ่งเล่นจบไปนั่นเอง

มันเป็นกระดานที่ผมมุทะลุ และถอดใจ ยอมแพ้ไปแบบไร้เหตุผลทั้งๆ ที่ยังพอจะสู้ได้ แต่ก็เลือกที่ยอมแพ้ ถอดใจไปเสียก่อน กล่าวไปก็เหมือนกับชีวิตตัวเอง ที่เจออุปสรรคบางอย่าง ผมก็มักจะล้มเลิกและถอดใจไปทั้งๆ ที่ถ้าพยายามอีกนิดก็อาจจะเจอหนทางที่ดีกว่า หรือยังไปต่อได้

มานั่งคิดๆ ดูแล้วก็ค่อนข้างจริงทีเดียว ตลอดทั้งชีวิตที่ผ่านมา ผมมีแรงขับที่จะเริ่มต้น แต่ไร้เรี่ยวแรงที่จะไปต่อแทบจะทุกอย่าง

เหนื่อย ท้อ ไม่สำเร็จ แพ้อีกแล้ว สอบไม่ได้อีกแล้ว แล้วชีวิตก็กลับไปลูปเดิม ไม่ก้าวหน้าไปไหนสักที ทั้งเรื่องการเล่นหมากล้อม และชีวิตส่วนตัวที่ย่ำอยู่กับที่มาหลายปี

มันเป็นกระดานที่ทำให้ตาสว่างอย่างไม่น่าเชื่อ และน่าขมขื่นที่เมื่อมองย้อนกลับไปถึงอดีตที่ผ่านๆ มา ว่ามันห่วยแตกและอ่อนด้อยแค่ไหน แต่ก็นั่นแหละ ผมก็ได้แต่หวังว่าการเริ่มต้นปีจะเป็นการเริ่มต้นชีวิตและการเล่นหมากล้อมให้ไปในทิศทางที่ดีขึ้น ก็ได้แต่หวังว่าหมากกระดานที่เล่นจบ และบทความที่เขียนจะให้พลังที่จะทำในสิ่งที่อยากทำให้สำเร็จได้ไปนี้

หลุดออกจากหล่ม ออกไปสูดอากาศสดชื่นให้ได้สักที
SHARE
Written in this book
หมากล้อม
Writer
zupisets
blogger
1DAN*

Comments