ไดอารี่ ปีที่20
ปี2020
เป็นปีที่ได้อยู่กับตัวเองนานมากๆ
เพิ่งรู้นะ ว่าตัวเองพยายามได้มากขนาดนี้

ก่อนหน้าปี2020
เป็นช่วง5ปี ที่ใช้พลังงานด้านลบผลักดันมาตลอด
เอาคำดูถูก เอาคำสบประมาท เป็นเชื้อเพลิง
เหมือนน้ำมันที่เอาของเสียมาหมัก
และพุ่งทยานไต่เต้ามาเรื่อยๆ
เพื่อลบคำพวกนั้น
แต่พลังงานจากน้ำมัน ก็มีมลพิษ
มันทำให้เป็นคนใจร้อน บ้าพลัง
ไม่รู้จักคิด ทำทุกสิ่งอย่างที่ขวางหน้า โดยไม่ใช้สติ
มันทำให้เรากลายเป็นเราในโหมดดับเครื่องชน
ทำให้ช่วงนี้ ใช้ชีวิตแบบบ้าคลั่งมากๆ

แต่3ปีหลังมานี่ พลังงานลบหมด
สิ่งผลักดันชีวิต กลายเป็นพลังงานบวก
กลายเป็นกำลังใจ กลายเป็นความรัก
กลายเป็นทำเพราะหลงไหล ทำเพราะชอบ
มันทำให้ไม่สนใจอะไรกับสิ่งที่เป็นลบ
เป็นตัวเองในรูปแบบที่ดีขึ้นมากๆ
ก็เหมือนรถที่ขับเคลื่อนด้วยไฟฟ้า
มลพิษในหัวสมอง เริ่มลดน้อยลง
ใจเย็นขึ้น คิดหน้าหลังมากขึ้น
มีสติมากขึ้น ทำในสิ่งที่ตัวเองรักเพื่อตัวเอง
รักตัวเองมากขึ้น หรือจะเรียกว่าโตขึ้น
ก็คงได้......


แต่ก็มีหลายอย่างที่เสียไป
เสียไปเยอะที่สุดคงจะเป็นเพื่อน
ทุกการเปลี่ยนแปลง จะทิ้งบางสิ่งไว้เสมอ
การที่เราโตขึ้นและมีสติมากขึ้น
ทำให้เราเสียตัวตน ตอนห้าว
เสียตัวตนตอนกล้าได้กล้าเสีย 
เสียตัวตนตอนคะนอง
เสียความเป็นวัยรุ่นไป

มันทำให้เราเสียตัวเราไปส่วนนึง
ซึ่งเพื่อนที่ชอบเราในตอนนั้น
ชอบความฮา ความกล้าบ้าบิ่น
หายไปจากชีวิต
เพราะนิสัยของเราที่เปลี่ยนไป

แต่นายต้องเข้าใจนะเพื่อน
เราพัฒนาตัวเองตอนนั้น เพราะ
เราถูกฝึกมาเพื่อเป็นที่จับตามอง
เราถูกฝึกมาเพื่อเป็นผู้นำ
เราฝึกมาเพื่อเป็นสิ่งที่พิเศษ
เราทำตัวธรรมดาไม่ได้
เราจำเป็นต้องทำ

เราพยายาม ทำมาตลอดหลายปี
นายจะหาว่าเราเว่อ เราหยิ่ง เราแอคก็ได้
แต่งานของเรา คือการเป็นจุดสนใจ
นายอาจจะหมั่นไส้เรา เพราะเราทำตัวแบบนี้
แต่นี่เป็นอาชีพของเรา
เราฝึกจนติดเป็นนิสัย

เราพยายามเพื่อตัวเอง ไม่ใช่เพื่อให้นายชอบ
นายเลิกพยายามให้เราเหมือนนายเถอะ
เราเป็นแบบนั้นไม่ได้หรอก

ที่เราเลือกจะไม่สุงสิงกับนาย
เพราะเรารู้สึกว่าหลายปีที่ผ่านมา
เราพาตัวเองมาจุดที่เราเรียกว่า ผู้ใหญ่

แต่นายยังอยู่ที่เดิม นายเป็นคนเดิม
มันดีนะที่ไม่ว่านานขนาดไหน
นายก็ไม่เปลี่ยนแปลง
แต่มันก็หมายถึง นายไม่พัฒนาอะไรเลย
เราคงไม่จำเป็นต้องคุยกับคนที่ไม่พัฒนาชีวิต
นายไม่พยายามทำให้ชีวิตนายดีขึ้น
เรารู้สึกว่าเราโตพอจะเลือกคบคน

เราไม่สามารถกลับเป็น คนเก่า
คนเก่าที่ใช้ชีวิตแบบไร้ทิศทาง
เราโตมากพอที่พร้อมจะรับผิดชอบ
เราโตมากพอจะเป็นผู้ใหญ่แล้ว
นายเข้าใจเรานะเพื่อน.....

เราไม่โกรธที่นายจะเลิกคบกับเพื่อนคนนี้
แต่ถ้านายอยากได้เพื่อนใหม่
เรายินดีจะรู้จักกับนายอีกรอบนะ

ปี2020เป็นปีที่ตรงกับช่วงโรคระบาดcovid19
ซึ่งเป็นเกือบครึ่งปีที่เราใช้ชีวิตอยู่กับครองครัว
พ่อกับแม่เป็นเพื่อนสนิทที่ดีที่สุดของเรา
เราใช้เวลาปีนี้ ดูแลสถขภาพร่างกายของพ่อแม่
ทำเต็มที่มากๆ ทั้งเรื่องในบ้านนอกบ้าน
เราพูดกับแม่ว่า

บ้าน หนี้ ไม่ใช่ของแม่พ่อ
แต่เป็นของเราทุกคน
ทุกคนต้องชาวยกันทำ

ปีนี้เลยเป็นปีที่รู้สึกว่าใช้ชีวิตกับครอบครัวเยอะมาก

และยังได้บทเรียนเตือนใจไว้พูดเท่ๆด้วย
              มนุษย์เป็สัตว์ป่าโดยชาติกำเนิด             แต่เป็นสัตว์ประเสิรฐจากการกระทำ





สุดท้ายแล้ว2020ปีนี้ เป็นปีที่ทำหลายอย่าง
เพื่อตัวเอง ล้วนๆ
ปี2021นี่ คงเป็นปีที่เริ่มทำเพื่อครอบครัว
ไม่รู้ว่าปีนี้จะดีหรือแย่ หรืออาจจะพัง
อาจจะหนักจนถึงขั้นตายเลยก็ได้

แต่ในนาทีนี้ เราภูมิใจในตัวเองมาก
เรารู้สึกดีที่เราเป็นคนแบบนี้
ขอให้2021นี้เป็นปีที่ดี

SHARE
Writer
Punplug
speeker
for my brain

Comments