ลูกชาย สหายหมี

ลูก : 
      โอ๋บิดา บอกข้า ว่ามาเถิด
ว่าข้าเกิด ได้เยี่ยงไร เหตุใดหนา
เพราะตัวพ่อ คร่ำคึก ศึกเรื่อยมา
พ่อเข่นฆ่า ด้วยอาชา ที่พ่อมี

หากปะหมี ในป่า ฆ่าให้เหี้ยน
หรือต้องเปลี่ยน แกล้งตาย ดีไหมหนา
หากไม่แกล้ง ว่าตาย วายชีวา
หมีจะฆ่า อาสัญ ดับชีวี



หมีป่า มีปัญญา กล้าวิ่งหนี
หมีจะปรี่ วิ่งตาม หมีอาสา
หมีมีปืน หมีทำศึก ทุกเพลา
จะหน้าผา หรือท้องฟ้า กล้าไม่กลัว



ถึงวันนี้ พ่อเลิกรบ สงบศึก
เวลาดึก พ่อกล่อมลูก ผูกรักษา
พ่อทิ้งเพื่อน ทิ้งสหาย ที่มีมา
ทั้งแขนขา ลูกตา ที่พร่ามัว

ถึงวันที่ พ่อยอมทิ้ง ทุกสิ่งอย่าง
พ่อทิ้งขว้าง มีดไม้ และปืนผา
ทั้งชื่อเสียง ที่กู่ร้อง ก้องชัยมา
ทิ้งเวลา วัยฉกรรจ์ ไว้ไกลตัว
..........................................
พ่อ :
        โอ้ลูกเอ๋ย กาลก็ผ่าน มานานแล้ว
เอ็งไม่แคล้ว ถามพ่อ บ้างเลยหรือ
ที่ชื่อเสียง ยศศักดิ์ ที่ระบือ
ถึงขึ้นชื่อ แต่ไร้คน คิดแลใจ

ไฟก็ไฟ พ่อเคยจับ ดับมาแล้ว
ทั้งม้งแม้ว ก็หลบหน้า ไม่กล้าหือ
ไม่กล้าพูด กล่าวถึง หรือมึงกู
เอ็งลองดู ตัวพ่อ ย่อลงมา

พ่อก็คน เขาก็คน ชนกันได้
แต่ต้องตาย ไปข้างหนึ่ง น่าอดสู
เอ็งต้องมอง จุดที่พ่อ เคยต้องดู
เอ็งจะรู้ พ่อเลิก เพราะเหตุใด

เอ็งก็เห็น หรือไม่ ไอ้เด็กน้อย
เอ็งต้องคอย หลบซ่อน จำเป็นหรือ
เอ็งก็คน เหมือนกัน ไม่ใช่รือ
หรือเอ็งถือ ว่าตนเก่ง กว่าชะตา

หากภัยมา เอ็งจะหลบ หรือจะสู้
เอ็งลองดู ตัวพ่อ ไม่หน่ายหา
เพื่อนพ่อตาย เมียร้องไห้ เวทนา
เอ็งลูกหมา หรือลูกคน ค้นคิดดู

หากเอ็งอยู่ มานาน เหมือนกับพ่อ
เอ็งจะพอ เข้าใจ ในปัญหา
คิดต่างได้ แต่อย่าอวด เสียเวลา
เค้าจะหา ว่าเอ็งเก่ง แพ่งเล็งเอย

เอ็งจะเลย จุดที่คิด ถึงศักศรี
เอ็งจะมี ภรรยา ลูกร้องหา
ความเก่งกาญ โอ้อวด ที่เคยมา
เอ็งจะหา แต่ครอบครัว ในหัวเลย

ทั้งชีวิต พ่อคิด อุดมการณ์
ปฎิธาน ของพ่อ ที่ไฝ่หา
พ่อเลยทิ้ง ตัวพ่อ ที่เป็นมา
เพื่อขี้หมา ของพ่อ รอคนเดียว

เพียงคืนเดียว แต่เปลี่ยน ความคิด
เปลี่ยนทั้งจิต เปลี่ยนทั้งใจ ปราถนา
พ่อนั้นไฝ่ รอเอ็ง ทุกเวลา
พ่อนั้นกล้า ลาออกมา รับใช้เอ็ง

............................................
ลูก :
       คอมมิวนิส ไม่ได้เป็น กันง่ายง่าย
ไม่ใช่กาย ไม่ใช้จิต คิดบ้างหรือ
พ่อทิ้งคน ให้กลาย เป็นกระบือ
ไม่ไขสือ ไม่รู้สึก นึกอย่างไร

เขาต้องกลาย เป็นคน ไร้ที่พึ่ง
เขาลำบาก เขาจึง ร้องเรียกหา
ความสุข ส่วนตน หรือประชา
พ่อทิ้งมา ทำได้ เจียวหรือใจ

.........................................
พ่อ : 
       เอ็งจงดู ความกล้า น่าสมเพศ
ทั้งเรื่องใหญ่ ทั้งเรื่องเศษ เพศศึกษา
ตัวพ่อสอน ให้หมู่ ชาวประชา
ถึงเวลา ที่พ่อพอ รอแสนนาน

อุดมการณ์ ใครว่า พ่อนั้นทิ้ง
พ่อพักพิง ให้ลูก ได้เฉิดฉาย
ถึงวันนึง ที่โตพอ ลูกจะกลาย
เป็นสหาย เหมือนกับพ่อ รอไม่นาน

คิดสิ่งใด ว่าดี คิดไปเถิด
อย่าให้ความ ประเสิรฐ เป็นปัญหา
ลูกจงคิด จงทำ ตามกันมา
ไม่นานหนา ลูกเป็นพ่อ รอไม่นาน

ตอนลูกคลาน ก้มต่ำ มาหาพ่อ
แต่ตัวพ่อ ก้มหลบ หน้าไม้หนา
หากตัวพ่อ โดนกระสุน ดับชีวา
ใครจะพา ศพพ่อ มาหาเอ็ง

ลูกเอ๋ย สำหรับพ่อ ไม่อยากหยุด
สำคัญสุด คือตัวเอ็ง ที่พ่อหา
เอ็งนั้นเก่ง ฉลาด เช่นมารดา
เอ็งจงอย่า พาตน ผจญภัย

เอ็งจะตาย เมื่อไหร่ เอ็งไม่รู้
เอ็งต้องดู หน้าหลัง ระวังหนา
เพราะข้าศึก อยู่รอบตัว ทุกเวลา
เลิกเสียหนา ทำตามพ่อ แค่พอดี

........................................
 ลูก : 
       ตัวพ่อข้า ดูเป็นคน วิปลาส
ดูขี้ขลาด ดูเขลา ท่านเมาหรือ
ตัวข้าเอง มิใช่เด็ก เล็กอมมือ
นี่หน่ะหรือ นักล่า แห่งพงไพร

ป่านนี้เขา คงลือ ทั่วทั้งแคว้น
เขาดูแคลน ท่านได้ ท่านไม่ถือ
ดูถูกท่าน ลบนามท่าน ด้วยฝ่ามือ
ว่ากระบือ ว่ากระจอก ท่านพอใจ

ข้าต้องการ พ่อข้า มาช่วยรบ
มาช่วยคบ ช่วยเขียน เรียนหนังสือ
มีสหาย เป็นบิดา พาลงมือ
พ่อช่วยถือ ลูกช่วยต่อ น่าพอใจ

ข้าไม่กลัว หากวันใด หลังชนฝา
มีมารดา นารี ขี่ม้าขาว
มีหมีดุ กลิ่นเลือด ที่คุ้งคาว
ดูแพรวพราว ความรัก สลักไป

....................................
พ่อ : 
       หมีแก่ เช่นพ่อ ก็รอเจ้า
เจ้าเสี้ยมเป่า คนเขลา ให้ชื่อถือ
นามของเจ้า ก็สนั่น ดังบรรลือ
สิ่งนี้คือ เลือดพ่อ ในตัวเอ็ง

พ่อเลยวัย มาแล้ว ลูกเอ๋ย
พ่อคงเชย ไปแล้ว ยากแสนหนา
เจ้าจงเอา คำสอน ที่ฟังมา
บอกเขาหนา บิดาเจ้า จ้าวพงไพร

พ่อจะบอก กับเจ้า ในทุกสิ่ง
เจ้าโดนยิง ตัวพ่อ ไม่มีเหลือ
จะมีแต่ ก็เผา พริกกะเกลือ
ค่อยช่วยเหลือ หวังให้เจ้า ได้พ้นภัย

จงจำไว้ บุตรชาย ของพ่อเหย
ว่าพ่อเคย เป็นสหายที่ ยิ่งใหญ่
แต่อีกนิด ที่อยาก ให้เข้าใจ
หากเจ้าไป ไม่กลับมา ข้าจะรอ

อยากให้จำ ตัวพ่อ ในวันนี้
เป็นคนเก่ง คนดี ซะที่ไหน
ตัวพ่อนี้ นั้นไม่มี แม้สิ่งใด
จะมีให้ คือบิดา ของเจ้าเอย

พ่อได้ทิ้ง ทุกสิ่ง ทุกอย่างแล้ว
พ่อได้แล้ว ทุกสิ่ง ที่ฝันใฝ่
พ่อรักเจ้า จากก้นบึ้ง สุดหัวใจ
เจ้าจงไป ทำตามฝัน นั้นที่รอ

หากเจ้าพอ จงกลับ มาหาพ่อ
พ่อนั้นรอ เจ้ากลับบ้าน อยู่ที่วี่
เจ้าจงเป็น คนเก่ง และคนดี
เจ้าลูกหมี เจ้าลูกพ่อ รอเส้นชัย



SHARE
Writer
Punplug
speeker
for my brain

Comments