[บันทึกก่อนปีใหม่ กับการเติมไฟช่วงท้ายปีทุกๆ ครั้ง]
ผมสังเกตตัวเองอยู่หลายครั้ง ว่าตัวเองมักจะกลับมาฟิตเรื่องการอ่านและการเขียนในช่วงใกล้จะสิ้นปีอยู่บ่อยครั้ง 

บันทึกเก่าๆ เท่าที่หมึกยังพอจะอ่านออก ก็มักจะเขียนทำนองว่า ปีหน้าอยากเป็นคนใหม่ที่เอาจริงเอาจังกับการเขียนอยู่ร่ำไป

แต่ทำไมเวลาผ่านมาหลายปีแล้ว ตัวผมกับการเขียนนั้นก็ดูเหมือนจะถดถอยลงไปอยู่เรื่้อยๆ ไม่ก้าวหน้า ไม่มีพัฒนาการอะไรเลย ยังไม่ต้องพูดถึงบรรดาเพื่อนรอบตัวที่ออกทะยานในเส้นทางของนักเขียนกันไปหลายคน แต่ถ้าพูดกันตรงๆ ปีนี้เป็นปีที่ผมหนีห่างจากเขียนรวมไปถึงการอ่านไปแบบแทบจะไม่เกี่ยวข้องกันเลย

ในปีนี้ ผมใช้เวลาส่วนใหญ่หมดไปกับการเล่นเกม เกมมือถือ rov นี่แหละ เล่นเยอะขนาดว่าแบ่งเวลาแทบไม่ได้ ทั้งๆ ที่ฝีมือก็ไม่ได้ดีอะไรเท่าไหร่เลย แต่ก็นั่นแหละ การเล่นเกมกับเพื่อนๆ ก็เหมือนการได้หนีความเจ็บปวด พูดคุยสนุกเฮฮา ใช้เวลาช่วงค่ำคืนร่วมกันมาเกือบจะทั้งปี ก็ทำให้ผมแทบจะลืมเลือนสิ่งที่เคยตั้งใจว่าจะทำของปีก่อนหน้านั้น (และปีก่อนๆ ไปเลย) ผมเล่นเกมเยอะขนาดที่ว่าไม่เอาเงินไปซื้อหนังสือ เอาไปเติมเกมดีกว่า

ก่อนหน้านี้รุ่นพี่คนหนึ่งทักมาถามว่าปีนี้อ่านหนังสือถึงร้อยเล่มหรือเปล่า ตอนที่อ่านข้อความนี่แทบจะสตั๊นไปเลย เอาจริงๆ ผมแทบจะลืมความรู้สึกของการอ่านหนังสือเกือบๆ ร้อยเล่มต่อปีไปแล้ว มันทำให้ผมนึกย้อนกลับมาถามตัวเองว่า "เฮ้ย นี่กูกำลังทำอะไรอยู่วะ" ปีนี้กูแทบจะไม่ได้อ่านหนังสือเลยนี่หว่า หนังสือที่ซื้อในปีนี้ก็แทบจะนับเล่มได้เลยด้วยซ้ำ

ผมอ่านหนังสือน้อยลงมากๆ ทั้งปีคงจะไม่ถึง 20 เล่มแน่ๆ เรียกได้ว่าน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ 29 ปีที่เกิดมาแล้วก็ว่าได้ หนังสือเล่มล่าสุดที่ผมซื้อก็คือ the bullet journal method วิถีบันทึกแบบบูโจ (ช่วงใกล้ปีใหม่ผมมักจะชอบอ่านอะไรแบบนี้ หนึ่งก็คือรู้สึกว่าปีที่ผ่านมาตัวเองมันห่วย ต้องจัดการใหม่ แต่ก็นั่นแหละ เวลาผ่านไปสักมันอาจจะห่วยก็ได้) ซึ่งรู้สึกว่ามันจะถูกจริตผมมากพอสมควร ทั้งเรื่องของจดโน๊ตที่เรียบง่าย และจากที่ทดลองทำมาสักระยะ ก็รู้สึกว่าจัดการงาน และใช้เวลาทำงานอดิเรกอย่างหมากล้อมได้ค่อนข้างลงตัวทีเดียว (ตั้งใจจะใช้ระบบบูโจเต็มตัวช่วงปีใหม่นี่แหละ)

ส่วนเรื่องไม้เบื่อไม้เมาอย่างการเขียน ก็พูดไม่ได้เต็มปากเสียทีเดียวว่าผมทิ้งมันไป แต่ส่วนใหญ่ออกไปทางเขียนเพื่อหาเงินแทบจะ 100% ไปเลย โดยเฉพาะการเขียนกับหมากล้อม อะไรที่ได้เงิน ผมจะเขียน ถ้าไม่ได้เงิน อย่าหวังว่าผมจะเขียน เวลาที่เหลือก็เล่นเกม เล่นหมากล้อม งานเขียนที่ตั้งใจจะทำก็เหมือนพูดไปลอยๆ อย่างนั้นแหละ เห็นเพื่อนออกหนังสือก็เฉยๆ เออๆ ยินดีด้วยว่ะ แต่ถ้าเป็นเมื่อก่อนก็คงจะมีความอยากมีอยากเป็นบ้าง แต่ก็หมดไฟอย่างรวดเร็ว ต่างกับปีนี้ที่แทบจะทิ้งการเขียนเชิงสร้างสรรค์ไปเลย (ให้ผมเขียนเรื่องสั้นสักเรื่องตอนนี้คงยากยิ่งกว่ายากไปแล้ว)

ย่อหน้าสุดท้ายผมก็คงจะไม่เขียนอะไรเท่ๆ อย่างการสาบานหรือปฎิญาณตนว่าจะเขียนให้ได้ทุกวัน มาเขียนบ่อยๆ แต่ผมคาดหวังว่าการเปลี่ยนพฤติกรรมเล็กๆ น้อยๆ หรืออย่างการเริ่มเขียน Free Writing ออกมาเป็นงานเขียนชิ้นนี้ได้ ก็นับว่าเป็นสัญญาณที่ดีสำหรับผมมากๆ แล้วนั่นแหละ 
SHARE
Written in this book
Free Writing
Writer
zupisets
blogger
1DAN*

Comments