รางรถไฟที่ว่างเปล่า
ผมกำลังนั่งรอรถไฟ อยู่ในชานชาลาที่ร้างผู้คน ตามตารางเวลาแล้ว มันควรมาถึงเมื่อชั่วโมงที่แล้ว แต่ตอนนี้ยังว่างเปล่า ไม่มีทีท่าว่าจะมีรถมาสักขบวน ผมได้แต่ก้มหน้าเขียนอะไรไปเพลินๆ

บ่อยครั้งที่มีคนคอยเดินมาบอกผมให้เลิกรอรถไฟขบวนนี้สักทีเถอะ มันเสียเวลา ทั้งๆที่พวกเขาเองก็ไม่ได้จะนั่งมันไปกับผม พวกเขาแค่ผ่านมาเท่านั้น บางครั้งพวกเขาก็บอกให้ผมนั่งรถอื่นไปเถอะ ทำไมต้องนั้งรถไฟด้วย รถอะไรมันก็พาไปถึงที่หมายเหมือนกันทั้งนั้น

ไม่ ไม่เหมือน ผมต้องนั้งรถไฟเท่านั้น บางครั้ง ผมเองก็นึกอิจฉาคนอื่นเหมือนกัน ที่พวกเขาสามารถนั่งรถอะไรก็ได้ จะนั่งเครื่องบิน นั่งเรือ นั่งรถไฟ นั่งอะไรก็ได้ที่เป็นพาหนะที่จะพาไปถึงจุดหมาย ผมเองก็อยากเป็นอย่างนั้นบ้างเหมือนกันนะ ก็แค่บางครั้งน่ะ


ผมเลือกแล้วว่าจะนั่งรถไฟ ผมเลือกเองที่จะลงจากรถคันนั้น เพื่อมานั่งรอรถไฟขบวนนี้ รถไฟที่ยังมาไม่ถึงสักที แม้ว่ามันจะมาถึงแล้ว ก็ไม่มีอะไรรับประกันได้ว่าผมจะได้ขึ้นมันรึเปล่า แต่ยังไงซ่ะ ผมก็จะรอต่อไป ถึงแม้ว่าครั้งนี้ผมจะไม่ได้ขึ้นรถไฟขบวนนั้น ก็ไม่เป็นไร ผมจะรอขบวนต่อไป ถ้าขบวนต่อไปยังไม่ได้ ผมก็จะรอต่อไป จนกว่าจะมืด จนกว่าจะไม่มีขบวนไหนวิ่งอีกแล้ว

ฟังดูโง่ดี ผมเองก็คิดอย่างนั้น คนเราควรมีทางเลือกหลายๆทางไม่ใช่เหรอ?
ก็จริง แต่เรามีแค่ชีวิตเดียวไม่ใช่เหรอ? ถ้าเราเลือกรถผิดคันล่ะ เราจะทำยังไง ถ้าเราขึ้นมันได้แค่ครั้งเดียว ถ้าไม่มีโอกาสที่สอง เราคงต้องเลือกอย่างถี่ถ้วน 
แล้วยังไงถึงจะถี่ถ้วนพอ? 
ก็เลือกตามใจไง ถ้าใจบอกให้เลือกอะไร ถึงแม้มันจะผิด แต่เราก็ได้ทำแล้ว เราก็ได้เลือกแล้ว ดีกว่าให้คนอื่นมาเลือกให้ ทั้งๆที่ในใจเราไม่ได้ต้องการ แม้จะถึงเป้าหมายเร็วแค่ไหน เราอาจจะไม่มีความสุขไปกับมันก็ได้

เขาว่ากันว่า การเดินทางสำคัญกว่าเป้าหมาย ผมเคยไม่เชื่อ ผมคิดว่าไปยังไงก็ได้ แค่ถึงเป้าหมายก็พอ เหมือนกับคนทั่วไป สุดท้ายจบลงที่ผมต้องมานั่งรอรถไฟขบวนนี้อยู่คนเดียว เพราะผมไม่อยากถึงเป้าหมายด้วยทางที่ผมไม่ได้ชอบ ก็จริงที่มันอาจจะเร็วกว่า อาจสบายกว่า แต่มันไม่ใช่สิ่งที่ผมอยากจะนั่งไป ผมจึงเลือกที่จะลง ผมเดินเท้าอยู่นานกว่าจะมาเจอกับรางรถไฟ ระหว่างทางผมพบพาหนะมากมาย แต่มันก็ไม่ได้ต่างอะไรกับรถที่ผมนั่งมาเลย ผมจึงเลือกเดินเท้าตามทางรถไฟมาเรื่อย ไกลเอาเรื่องอยู่เหมือนกันกว่าจะมาถึงชานชาลา พลาดรถไฟไปขบวนหนึ่งแล้ว ตอนนี้กำลังรอขบวนถัดไปอยู่

ถ้าคุณอ่านแล้วไม่เข้าใจว่าทำไมผมถึงต้องรอรถไฟด้วย ตอนนี้คุณอาจกำลังนั่งรถที่คุณไม่ได้ชอบอยู่ก็ได้ หรือคุณอาจคิดว่านั่งรถอะไรก็เหมือนกัน ก็ไม่เป็นไร ถ้าคุณไม่เข้าใจผม จะมองว่าผมเป็นคนโง่ที่ทำอะไรงี่เง่าก็ได้ ไม่เป็นไร ผมได้แต่หวังให้คุณมีความสุขกับรถที่คุณนั่งอยู่ เมื่อไปถึงจุดหมาย ขอให้คุณมีความสุขกับทางที่คุณเลือกที่จะมา 
แต่ถ้าตอนนี้คุณไม่ได้มีความสุขกับรถที่นั่งอยู่ ลองลงมาก่อนก็ได้ ลองเดินหาดูก่อนก็ได้ว่าชอบพาหนะคันอื่นรึเปล่า ไม่จำเป็นต้องรีบ ดีกว่ารีบไปให้ถึงจุดหมายแล้วมาเสียดายสิ่งที่ไม่อาจทวงคืน

ชีวิตปัจจุบันของพวกเราเร็วเกินไป เร็วเกินกว่าจะมาหยุดเลือกว่าจะไปทางไหน หรือไปกับอะไร พอเวลาเท่านี้ก็ควรอยู่ตรงนั้น พอเวลานั้นก็ควรไปถึงอีกที่แล้ว พอรู้ตัวอีกทีก็มาอยู่ในที่ที่เลือกไม่ได้อีกแล้ว รู้ตัวอีกทีก็ต้องลงเรือแล้ว

ถ้าคุณอ่านแล้วเข้าใจว่า ทำไมผมต้องรอรถไฟขบวนนี้ ผมก็ยินดีกับคุณหรือไม่ก็ขอเอาใจช่วยคุณ เราอาจจะไม่ได้รอรถไฟขบวนเดียวกัน เราอาจจะไม่ได้ไปทางเดียวกัน แต่ที่แน่ๆ เรารู้แล้วว่าเราอยากไปทางไหน หรือ ไปยังไง

รถไฟใกล้จะมาถึงแล้ว ผมคงต้องจบเท่านี้ ผมคงต้องลุ้นแล้วล่ะ ว่าจะได้ขึ้นรึไม่?

ไว้เจอกันนะ นักฝัน

SHARE
Writer
Pallas
Walrus
You say goodbye👋 I say hello👋

Comments