Follow your dream
เวลาดีใจหรือทำอะไรสำเร็จ..
ก็ดันนึกถึงแกทุกที

เข้าใจแล้วละ ว่าทำไมคนสำคัญมันถึงสำคัญมากขนาดนั้น 

วันนี้เป็นวันประกาศผลสอบใบประกอบวิชาชีพ 
ที่ฉันรอคอยอย่างใจจดใจจ่อ กดรีเฟรชหน้าเว็ปซ้ำๆ จนเริ่มกลัว 

ใช่ นิ้วมันชะงักเพราะกลัวความจริงที่จะต้องรู้
กลัวว่าถ้าเสียใจ ร้องไห้ ใครจะปลอบ 
ถ้าผิดหวัง ฉันจะยังไปสอบในวันนี้ต่อได้ไหมนะ
หรือฉันควรรอให้วันนี้จบลง แล้วค่อยดู
และสุดท้าย ความอยากรู้ก็ชนะทุกสิ่ง
"รู้ตอนไหน ก็เหมือนกันแหละเว่ย"

ใจมันเต้นแรงจนรู้สึกได้ ต่อให้ไม่ใช้ steth ก็คงได้ยินชัดเจน ภาพตอนม.ปลายที่ร้านหนังสือมนูสานส์ กับเสียงเพลงสวดในร้านที่เปิดวน เด็กผู้หญิงผมติ่งคนนึงกำลังเปิดอ่านหนังสือการ์ตูนเรื่อง wild life สัตวแพทย์มือใหม่หัวใจเมโลดี้.. แม้มันจะไม่ใช่จุดเริ่มต้นความฝัน แต่มันก็เห็นว่าความฝันมันชัดเจนมาตั้งนานและฉันก็ไล่คว้ามาตลอด

ฉันหลับตาปี๋ พร้อมกับกดไปที่ประกาศผลสอบ
หมวด 2 ผ่าน
หมวด 3 ผ่าน

"กรี๊ดดดดดดดดดด" 
เหมือนต้นความฝันที่เคยเฉาไประหว่างทางถูกรดน้ำใส่ปุ๋ย เหมือนหลงทางแล้วถูกนำเข้าสู่ถนนอีกครั้ง.. ใช่ มันรู้สึกแบบนั้นเลย 

ฉันโทรหาพ่อแม่และพี่สาว บอกเล่าผลสอบอย่างโหวกเหวกโวยวายปนร้องไห้ ทุกคนยินดีและขำไปกับคนขี้แย

ช่วงที่ดีใจมากๆ ก็นึกได้ว่ามีอีกหลายคนที่เราอยากเล่า อยากแชร์ความสำเร็จ แกก็เช่นกัน
แต่แค่นึกถึงก็เท่านั้น

ก็แอบสงสัยว่า จริงๆแล้ว เราอยากได้ความสำเร็จหรือความยินดีกันแน่.. ไม่รู้สิ แต่มันคงแย่มากถ้ากลายเป็นความสำเร็จที่โดดเดี่ยว ความยินดีก็คงจะดีกว่า แต่จริงๆแล้วไม่ว่าจะสุขหรือเศร้า การมีใครสักคนให้บอกเล่าก็เป็นสิ่งสำคัญ" 

"สพ.ญ" 
คำที่รอมานาน เคยแอบเขียนเล่นๆในหนังสือเรียนตอนม.ปลายบ่อยๆ มันชัดเจนขึ้นมาแล้วนะ แม้ว่าภาพของแกจะค่อยๆห่างไกล และจางไปก็ตาม 

อย่างน้อยก็ยังเหลือความฝัน






SHARE
Written in this book
Secret corner
Writer
N78
Ailurophile -​ INFP
Everything's​ uglier​ up​ close.

Comments