เครื่องบินจะเห็นดาวไหมแม่
สวัสดี...^^

ตอนนี้เราอยู่ที่ลานกางเต้นท์ลำตะคอง อุทยานแห่งขาติเขาใหญ่ล่ะ คงเป็นอีกวันที่เราได้ออกมาสูดอากาศบริสุทธิ์ยังสถานที่แห่งนี้เป็นครั้งที่สองนับจากการได้มากางเต้นท์กันที่นี่กับน้อง ๆ

บรรยากาศคืนนี้ก็ยังคงน่าประทับใจและดีมาก ๆ เลยล่ะ ต่างคนต่างอยู่เป็นกลุ่มก้อนใครมัน บ้างก็มากันเป็นครอบครัว เพื่อนฝูง คนรัก หรือแม้กระทั่งการพบเจอมิตรภาพในระหว่างทางหรือแม้แต่ได้พบเจอกับมิตรภาพกันระหว่างเต้นท์

รอบนี้ที่มาเราถือว่าเราได้มีการเตรียมตัวมาอย่างดีในระดับหนึ่งเลยล่ะ เพราะอะไรนะหรอ ก็เพราะว่ารอบก่อนที่เรามากันสามคน ที่ขับมอเตอร์ไซค์มาจากรกรุงเทพเมื่อเดือนก่อนนั้น

ช่วงนั้นอยู่ ๆ ฝนก็ตกลงมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย เต้นท์ที่เราเตรียมมาไม่มีฟรายชีทใช้คลุมอีกชั้นเลยเปียกน้ำฝนไปตาม ๆ กัน เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้เรารู้ว่า

นอกจากมีแผ่นรองความชื้นแล้ว เรายังต้องมีฟรายชีทกางคลุมไว้อีกชั้น เพื่อกันแดด ฝน หรือแม้กระทั่งน้ำค้างที่อาจจะลงหนักในระหว่างยามค่ำคืนก็ได้

ซึ่งในครั้งนี้เราก็พร้อมในเรื่องนี้มาก ๆ และวันนี้เราก็ได้ใช้มันแล้วจริง ๆ ^^ ไม่ได้กันฝนหรอก แต่เท่าที่ดูรีวิวของคนที่มานอนค้างที่นี่เมื่อคืนที่ผ่านมา เขาบอกว่าน้ำค้างลงหนักมาก และคืนนี้พวกเราคงจะนอนหลับกันสบายเลยล่ะ "เรามีฟรายชีทแล้ว"

เสียงเพลงที่เต้นท์ห่างกันถัดออกไปมีเสียงของเด็กชายคนหนึ่งเอ่ยขึ้นถามแม่ของเจ้าตัวในระหว่างที่เพลงนั้นเกี่ยวกับเรื่องของดวงดาว พระจันทร์

จู่ ๆ เด็กชายคนนั้นก็คงจะได้แหงนหน้าขึ้นไปมองจันทร์ในคืนเดือนเพ็ญนี้แล้วคงจะพบว่าบนนั้นมีดาวอยู่บนท้องฟ้าเป็นประปราย พร้อมทั้งยังเห็นเครื่องบินลำเล็กที่กำลังบินผ่านเหล่าหมู่ดาวอยู่ข้างบนนั้น

เสียงเด็กคนนัันทำเอาเราที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ถึงกับต้องดึงความสนใจในระหว่างนั้นไปยังเสียงเล็ก ๆ ที่ชวนช่างสงสัยในสิ่งนั้นว่า....

"แม่เครื่องบินที่อยู่บนนั้นจะมองเห็นดาวไหม"

ไม่มีเสียงของผู้เป็นแม่ตอบกลับมา ซึ่งเราก็แอบคิดไปเองว่า แม่น้องคงอยากให้ลูกของเขาได้เล่นสนุกไปตามจินตนาการตามวัยของเจ้าตัวสินะ

ถ้าหากวันนึงเรามีหลานเราก็อยากจะพาหลานเรามาเที่ยวกางเต้นท์ทำสันทนาการกันแบบนี้อยู่เหมือนกัน แต่มันก็คงเป็นได้แค่ความคิดเท่านั้นแหละ มันคงจะยังอีกนานและบางทีในตอนนั้นความคิดของเราอาจจะเปลี่ยนไปแล้วก็ได้...ใครจะไปรู้อนาคตกันเนอะ ว่าไหม ^^

และหนังสือที่เราติดตัวมาอ่านด้วยวันนี้มันดีมาก ๆ เลยนะ เราเคยเห็นมันผ่านตาบ่อยมาก ๆ บ่อยจนแทบไม่คิดว่าตัวเองจะได้หยิบมันออกมาจากชั้นในร้านหนังสือซีเอ็ดตอนที่ไปกับแม่เลยล่ะ และมันดีมาก ๆ เราขอบอกเลยว่า "มันเป็นหนังสือที่ยอดเยี่ยมมาก" เล่มนึงที่เราอยากจะแนะนำเพื่อน ๆ หรือน้อง ๆ คนไหนที่สนใจเลยล่ะ

หน้าปกอาจจะไม่น่าสนใจ แต่ขอบอกเลยว่าเนื้อหาภายในเล่มนี่ "ไม่ธรรมดา" มันมีขุมทรัพย์ทางปัญญาที่ไม่มีใครเดินเข้ามาบอกเราหรือเป็นไกด์ไลน์ให้กับตัวเราเอง ถ้าหากเราไม่เดินเข้าไปเปิดโลกทัศน์นั้นด้วยตัวของเราเอง

สุดท้ายเรายังเชื่อในคำเดิมที่ว่า....

"เราเชื่อว่าหนังสือทุกเล่มจะมีคำตอบให้กับคำถามนั้นของเราเสมอ เมื่อเราหรือคุณเลือกที่จะหยิบมันออกมาอ่าน เราเชื่อว่าคำตอบนั้นจะอยู่ในหนังสือเล่มนั้นในมือของคุณ เช่นกันกับเรานะ....^_^"

ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่านกันนะ
ฝันดีจ้ะ

27 ธันวาคม 2563
ณ ลานกางเต้นท์ ลำตะคองเขาใหญ่
SHARE
Written in this book
Bantuek By กูนี่แหละเขียน
คนเรามีทั้งช่วงดีและไม่ดี บางคนทุกข์ บางคนท้อ แต่อย่ารอให้มันนานจนกัดกร่อยใจ ถ้าใจยังบอกว่า 'สู้ไหว' ก็ขอให้คุณจงลุกขึ้นสู้เดินต่อไป แค่เดินต่อไป แต่นั้นจริง ๆ
Writer
Bantuek28
Bantuek28
สวัสดี สบายดีไหม? วันนี้ได้ทำอะไร พักผ่อนบ้างได้ไหม แค่หลับตา

Comments