ความปรารถนาสุดท้ายคือผืนดิน
ข้าชอบไฟ..แต่ข้าไม่อยากเป็นไฟอย่างที่ข้าปรารถนาแล้ว...

ทำไมล่ะ? สิ่งที่ท่านทำมาทั้งหมดก็เพื่อจะได้เป็นสิ่งนั้นมิใช่หรือ?


ไฟ เผาผลาญ ร้อนแรง ไร้รูปแบบ รุนแรงแต่อ่อนโยน

... นั่นไม่ใช่สิ่งที่ข้าปรารถนาอีกต่อไปแล้ว แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าข้าไม่ชมชอบ

แล้วท่านปรารถนาอะไร? ตอนนี้?

ดิน.. ข้าจะกลายเป็นดิน

ดิน! สิ่งที่ราบเรียบนั้นหรือ?

ราบเรียบก็จริงอยู่ แต่ก็มั่นคง กว้างขวาง และยัง ลุ่มลึก

... ไม่รุนแรง ไม่ฉูดฉาด วูบวาบแล้ว?

ใช่..

ทำไม?

คงเพราะ...เริ่มตกตะกอนแล้ว 

อีกอย่าง.. ข้าเคยมีสิ่งที่เป็นทุกสิ่งทุกอย่างของข้า.. แต่ตอนนี้ทุกสิ่งเหล่านั้นไม่ได้อยู่กับข้าอีกต่อไปแล้ว...

...ข้าฝากสิ่งนั้นไว้กับผืนดิน

....ดังนั้น?

ดังนั้น.. ข้าจึงจะกลายเป็นผืนดิน เพื่อจะได้โอบอุ้มและโอบกอดหัวใจของข้าเอาไว้ เพื่อที่จะไม่พรากจากกันอีกตลอดกาล...


ผืนดิน

ราบเรียบ แผ่กว้าง แข็งแกร่ง มั่นคง แต่อ่อนโยน โอบอุ้มโอบกอดทุกสิ่งที่อยู่ในนั้น เปลี่ยนแปลง เสริมสร้าง และฟูมฟัก..

ไม่ต้องแวววาว ไหลลื่น ลุ่มร้อน รุนแรง รวดเร็ว

เป็นเพียงผืนดิน ราบคาบราบเรียบสามัญธรรมดา


โอบอุ้มอดีต พยุงปัจจุบัน ฟูมฟักอนาคต

และโอบกอดสิ่งที่สำคัญเทียมชีวิตที่ข้าฝากเอาไว้

เพียงเท่านั้น...

...นี่คือทั้งหมดที่ท่านต้องการในตอนนี้หรือ

ใช่.. ทั้งหมดที่ข้าต้องการมีเพียงเท่านี้ และตลอดไป

....

แต่การเป็นสิ่งสามัญธรรมดานั้นเหมือนง่ายแต่ไม่ง่ายเลย

เวลาเท่านั้นคือตัวช่วยชั้นเยี่ยม

ข้าใช้เวลาเกือบค่อนชีวิตเพื่อเข้าใจความหมายที่แท้จริงของดิน

หลังจากดิ้นรนและคงไว้ซึ่งเหลี่ยมมุม

ความลื่นไหล ซัดส่าย ลุ่มร้อนรุนแรง

กลับพบว่าพ่ายแพ้ต่อความราบเรียบแผ่กว้างเปิดเผยมั่นคง

.....

การที่จะค่อยๆกลายเป็นผืนดิน

คงต้องรอให้สรรพสิ่งที่ถูกพบพานถูกตักตวงไว้ตกตะกอน ตกผลึกไปเรื่อยๆ

ต้องนานพอที่จะเป็นผืนดินที่มั่นคง


หาไม่แล้วก็คงเป็นแค่ฝุ่นเลนเหลวๆเท่านั้น

เวลาคือตัวช่วยชั้นดี

24.

25.12.2020.2563






SHARE
Written in this book
บทสนทนา ณ ห้วงเวลาหนึ่ง
ไร้ตัวตน ไร้ชีวิต มีเพียงความคิด ไว้พูดคุยกัน เคยมั้ย ที่อ่านหนังสือจบ คนไม่จบ นี่คือการรวบรวมบทสนทนากับตัวละครในหนังสือที่เคยอ่าน บทความที่เคยเขียน ในเรื่องที่ยังค้างคา.. ไปจนถึงเรื่องต่างๆ

Comments