เปลวไฟในความมืด
หากโลกนี้ไม่มีความมืด แสงสว่างก็ไม่อาจส่องประกาย

เปลวไฟในความมืดช่างเจิดจรัสและมีพลัง
เป็นแสงส่องทางในยามที่อนธการมากล้ำกลาย
เป็นความอบอุ่นหนึ่งเดียวในค่ำคืนที่เหน็บหนาว 
แต่ทว่าเปลวไฟนั้นก็ร้อนเกินกว่าที่จะมีใครกล้าเข้ามาใกล้จนเกินไป 

เปลวไฟนั้นค่อยๆแผดเผาตัวมันเองอย่างเชื่องช้า
จนกระทั่งมอดดับและเหลือเพียงเถ้าถ่าน 

ฉันเองก็คือเปลวไฟในความมืด
ส่องสว่างและให้ความอบอุ่นแก่ผู้คนรอบกาย
แต่ในขณะเดียวกันไฟนั้นก็กำลังแผดเผาตัวฉันอยู่ภายใน
เป็นเช่นนี้อยู่เรื่อยไปรอวันที่จะดับสลายลงอย่างเงียบเชียบ

เมื่อถึงวันที่ไฟมอดดับจนเหลือเถ้าถ่าน
นักเดินทางทั้งหลายก็พลันจากกันไป
เพราะฉันไม่อาจส่องสว่างและให้ความอบอุ่นพวกเขาได้อีกแล้ว

ที่รัก บางครั้งฉันไม่ได้อยากเป็นเปลวไฟ
อยากจะเป็นแสงสว่าง อยากจะเป็นความอบอุ่น
แต่ไม่อยากดับสลายและถูกลืมว่าครั้งหนึ่งเคยสว่างไสว

ฉันอยากเป็นดาวดวงน้อยข้างบนนั้นมากกว่า
เป็นดาวดวงเล็กที่ส่องแสงระยิบระยับเพียงเล็กน้อย
ได้อยู่ท่ามกลางผืนฟ้ายามราตรีที่อ้างว้าง 
แต่ถูกจ้องมองด้วยสายตาแห่งความรัก
และฉันจะอยู่บนนั้นกับเธอตลอดไป

หรือไม่ฉันก็อยากจะเป็นดาวตก 
ดาวตกที่ทุกคนเฝ้ารอด้วยใจหวัง 
และเชื่อมั่นมากพอที่จะร้องขออธิษฐาน
ดาวตกที่ผ่านมาให้เห็นเพียงหนึ่งครั้ง 
แต่กลับตราตรึงใจผู้พบเห็นไปแสนนาน 












SHARE
Writer
Sundaykid
Writter
碧天 | 2002's | Part time writer , Full time dreamer📝📖🌦☕ IG : sxndaysanctxary_06

Comments