ปากกาที่เขียนไม่ติด
สวัสดี! ฉันคือปากกา! คุณจะเรียกฉันว่าปากกาก็ได้นะ :)
ฉันขอพรีเซ้นท์ตัวเองก่อน ฉันคือปากกาที่เพอร์เฟคที่สุด!! (ได้หรอวะ555) ก็ฉันหนะรูปร่างก็ดี จับก็ถนัดมือ หมึกสีก็เข้ม เขียนก็ลื่นไม่มีสะดุด ใครๆ ก็ชอบฉัน! (ใส่อารมณ์ทำไมก่อนน) 
แต่เรื่องราวจะไม่เกิดขึ้นเลยถ้าจะมีแต่เรื่องเพอร์เฟคใช่มั้ยหละ?! และใช่! คุณเดาถูกแล้วค้าบบบ ฉันกำลังเจอเรื่องราวที่มาทำลายความเพอร์เฟคของฉันอยู่
ในขณะที่ฉันไม่รู้ตัวนั้น... ฉันล่วงหล่น... มันเกิดขึ้นเร็ว... เร็วมาก... รู้ตัวอีกที... ฉัน... ก็อยู่บนพื้นแล้วทุกๆ คนทั้งคนที่ฉันรู้จักและคนที่ฉันไม่รู้จักพยายามช่วยกันประกอบฉันขึ้นมาใหม่ ความพยายามนับครั้งไม่ถ้วนเหล่านั้น ทำให้ฉันรู้ว่าฉัน... กลายเป็นปากกาที่เขียนไม่ติดอีกต่อไปแล้วฉัน... ที่เคยเป็นปากกาที่สุดแสนจะเพอร์เฟค ในตอนนี้ฉันไม่สามารถทำหน้าที่ของตัวเองได้อีกแล้ว ฉันไม่มีประโยชน์อะไรอีก นอกจากเป็นปากกาที่ไม่สมประกอบโง่ๆ ด้ามนึง ฉันต้องถูกทำลายสินะ“ ไม่! ไม่จริงเลย! เธอเลือกได้นะ อย่าเลือกที่จะถูกทำลายนะ อนาคตมีหนทางอื่นอีกแน่นอน! “ ใช่ค่ะ นี่คือคำพูดของทุกคนเมื่อฉันบอกว่าฉันต้องการจะถูกทำลาย

ฉันดีใจนะ ดีใจมากจริงๆ แล้วมีความสุขมากๆๆๆ ที่ทุกๆ คน รักและเป็นห่วงปากกาด้ามนี้มากขนาดนี้ ถึงแม้ว่าปากกาด้ามนี้จะเป็นเพียงปากกาที่เขียนไม่ติดแล้วก็ตาม
แต่ทุกคนจะรู้มั้ยนะ ว่านอกจากร่างปากกาด้ามนี้ที่ไม่สมประกอบแล้ว จิตใจของฉันก็แตกสลายไปพร้อมกับร่างนั่นเช่นกันตลอดเวลาหลายเดือนที่ผ่านมา ความเจ็บปวดที่ไม่เคยเจอมาก่อน รุกล้ำเข้าไปในทุกๆ ส่วน และทุกๆ ช่วงเวลาในชีวิตประจำวัน มันค่อยๆ เหยียบย้ำเศษปากกาที่แตกสลายไปแล้วนั้น ทีละก้าว... ทีละก้าว... ฉันพยายามตะเกียกตะกายออกมาจากจุดนั้น เท่าที่ฉันมีแรงพอจะทำได้ แต่ตอนนี้ฉันเหนื่อยเหลือเกิน ไม่ไหวแล้ว... เอาฉันออกไปจากตรงนี้ทีฉันว่ามันถึงขีดจำกัดของฉันแล้วหละ555 ฉันอยากบอกกับคุณไว้นะ ฉันเลือกแล้ว ฉันตัดสินใจแล้ว และฉันก็มีความสุขกับการตัดสินใจนี้ ถ้าคุณถามว่าทำไมหละ ทำไมตัดสินใจแบบนี้ ฉันก็จะบอกคุณพร้อมกับรอยยิ้มว่า        “ เพราะว่าฉันรักตัวเองที่สุดยังไงหละ! “
ปล. เป็นเพียงเรื่องที่แต่งขึ้นนะคะ

จบ















SHARE

Comments