เรา.. จะหยุดเล่าทุกอย่างให้คุณฟังแล้วนะ


'นี่บ่นเยอะไปป่ะ ดูขี้งอแงไปหมดเลยเนาะ'

'ดูคุยเก่งนะ'
'ดูมีอะไรอยากเล่า อยากแชร์ตลอด' 

'ไม่เล่าแล้วก็ได้'
'ถ้ารำคาญต้องบอกกันนะ' 

'โอเค'


แย่จัง.. เราคาดหวังว่าคุณจะไม่รำคาญหรืออยากฟังอะไรต่อจากนั้นอีกซักหน่อย แต่ก็ช่างเหอะ เราเองก็นึกเอาไว้อยู่แล้วว่าคำตอบของคุณมันต้องออกมาประมาณนี้แต่ก็ยังกลั้นใจถามมันออกไป คุณดูออกไม่ยากจริงๆนั่นแหละ จากแชทของเราที่มันช่างหนักขวา กับบทสนทนาที่เราเป็นฝ่ายเริ่มมันตลอด มันดูไม่ยากจริงๆ คุณไม่ได้ชอบเราเลย หรือต่อให้คุณชอบ ก็คงไม่ได้ชอบขนาดที่อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์หรือเริ่มต้นหลายๆอย่างไปพร้อมกับเรา


เราถามตัวเองตลอดว่าพอได้หรือยังนะ ? 
เมื่อไหร่จะเลิกทักไปกวนคุณ กลัวคุณจะรอ ทั้งที่จริงๆแล้วเราทำตามใจตัวเองทั้งนั้น เรากลัวตัวเองรอแชทของคุณจนเก้อ เข้าข้างตัวเองว่าการจบบทสนทนาของเรามันกระชับไปจนคุณเริ่มต้นใหม่ไม่ถูกหรือเปล่า

แต่มัน... ว่างเปล่านะ
เรารู้ตัวดีว่า ถ้าคนที่อยากคุยกันจริงๆ มันมีเรื่องเป็นร้อยเป็นพันที่เราแชร์ให้กันฟังได้ แต่เราแค่ไม่ใช่คนนั้นจริงๆที่คุณอยากจะเล่าให้ฟัง 

เราทำใจไว้แล้ว อยากให้คุณรู้
และที่อยากให้คุณมั่นใจและรู้เอาไว้อีกอย่างคือ เรามั่นใจว่าเราเก่งมากพอที่จะตัดใจจากคุณนะ ขอแค่คุณบอกว่าเราไม่ใช่ สาบานให้ตายตรงนี้เลยว่าจะไม่พยายามอะไรอีก ไม่ถามหาแม้แต่เหตุผลว่าทำไมเราถึงไม่ใช่คนนั้นเลย ขอบคุณด้วยซ้ำที่ครั้งนึงคุณเคยพยายามกับความสัมพันธ์นี้มาจนเกิน 21 วันของทฤษฎีบ้าบออะไรนั่นกับเรา

ไม่ใช่ก็แค่ไม่ใช่... เราต้องไปต่อเหมือนกัน
ถ้าคุณใจดีกว่านี้ เชื่อเหอะเรายิ่งเจ็บ
เพราะงั้นถ้าเราไม่ใช่ ขอแค่คุณพูดออกมา 
จะประโยคอะไรก็ตามที่ไม่ใช่การรักษาน้ำใจเราแบบนี้

เพราะการชอบของเราไม่ใช่น้ำใจเลยนะ...

ที่เราบอกว่่าคุณดูออกยากน่ะ.. ไม่จริงเลยนะ
คุณน่ะซื่อตรงกับความรู้สึกของคุณเสมอด้วยการกระทำ แม้จะไม่ใช่คำพูด สายตาของคุณ ภาษากายของคุณ มันดูออกไปหมด และเรามั่นใจด้วยว่าตลอดเวลาที่เราแชทกัน คุณคงไม่เคยหลุดยิ้มออกมาเหมือนเราด้วยซ้ำ

ฟังแล้วท้อใจ...
รู้งี้กลับไปชอบคุณโดยไม่คุยกับคุณดีกว่า 
ถ้ารู้ว่าจะมาช้ำใจแบบนี้... 


คุณความหวัง.. ไม่ผิดหรอก 
ไม่ได้ให้ชื่อนี้ เพราะคุณให้ความหวังอะไรเราเลย
คุณชื่อความหวัง เพราะเราหวังไปเองว่าคุณจะชอบกัน


พอแล้วนะ พอแล้วที่แปลว่าพอแล้วจริงๆน่ะ
ขอให้คืนนี้เป็นคืนสุดท้ายที่เราจะกล้าทักคุณไปว่าฝันดี
เพราะต่อไปนี้โลกในความจริงของคุณคงดีมาก..

เพราะมันไม่มีเราอีกแล้ว..

หมายถึงในแชทน่ะนะแต่เราก็ต้องทำงานด้วยกันอยู่ดี
ช่างเหอะ.. เราโตแล้ว ☹️ กะอีแค่เรื่องงาน เราเอาอยู่







SHARE
Writer
Aonandon
ฉันผู้อยากจะมีความหวังเสมอ.
ฉันผู้เขียนความผิดหวังเป็นตัวหนังสือ.

Comments