ใครบอกว่ารู้เยอะไม่ดี
ความรู้ความเข้าใจ
สมบัติอันล้ำค่าของชีวิตคนเรา ที่สามารถส่งต่อให้แก่กันและกันได้ แถมมันก็ยังสามารถเพิ่มพูนและเติมเต็มใครต่อใครได้อีกหลายๆอย่าง ทั้งการรู้เท่าทันเพื่อสร้างภูมิคุ้มกันในการดำเนินชีวิต

ความรู้ไม่เคยมีหน้าตา
และตัวตนที่ชัดเจน เพราะมันอยู่ร่วมกับเรา ในทุกอณูรูขุมขน

ประเด็นก็คือว่า
บางทีมันก็มีแนวคิดที่ว่า เวลาที่เรารู้อะไรเยอะไปมันก็ไม่ดี เข้าใจได้นะที่ในหลายครั้งสถานการณ์มันก็ทำให้เราคิดแบบนั้น

แต่ถ้าหากว่าเรามองกลับกัน
นั่นมันอาจหมายถึงการปิดกั้นความรู้สีกเฉยๆภายในหัวใจของคุณใช่หรือไม่

แต่ไม่เป็นไร
สิ่งที่เราจะพูดถึงไม่ได้แสดงความคิดเห็นในเชิงขัดแย้งกับแนวคิดที่ว่าแต่อย่างใด

เพียงแต่อยากจะพูดถึงจิตใจคนเรามากกว่า

“ใครบอกว่ารู้เยอะไม่ดี”

แต่สิ่งที่ทำให้มันดูไม่ดี
น่าจะเป็นทิฐิคนเรามากกว่าหรือเปล่า?

“ทิฐิ”สิน่าจะเป็นปัญหามากกว่า
ที่เมื่อคนเรารู้เยอะขึ้นไป แล้วไม่พยายามเข้าใจผู้อื่น หรือปิดกั้นความรู้อื่นที่เข้ามา เพราะดันคิดว่าเรารู้แล้วเข้าใจแล้ว

มันดูไม่ใช่เรื่องที่น่ารักเท่าไหร่เลยจริงๆเพื่อนมนุษย์
เพราะประเด็นเรื่องของความรู้นั้นมันไม่น่าจะเป็นปัญหาเลยจริงๆ มีแต่จิตใจและแนวคิด ที่จะยอมเปิดใจรับฟังสิ่งรอบกาย

เลยอยากให้บทความนี้
เป็นเครื่องหมายในการตักเตือนใจ ให้แก่เพื่อนมนุษย์ทั้งหลาย เพื่อให้ความรู้ที่ตนนั้นได้เข้าใจมันสามารถเดินทางเพื่อส่งต่อได้ อย่างไหลลื่นและมีประสิทธิภาพ

ด้วยความปรารถนาดี
จาก เพื่อนมนุษย์ท่านหนึ่ง
ถึง เพื่อนมนุษย์ท่านอื่น
SHARE
Written in this book
LIFE FROM EARTH 
เรื่องราวในมุมมอง จากกล่องข้อความเที่ยงคืน
Writer
MidnightMessageBox
Nostalgicboy
ผู้หลงรักในการสร้างสรรค์ บทความเชิงปรัชญา ชีวิต และความคิดเห็นในสังคม จากเพื่อนมนุษย์ท่านหนึ่ง ถึงเพื่อนมนุษย์ท่านอื่น #MidnightMessageBox

Comments