บุบสลายไปตามกาลเวลา              แต่ไม่เคยจางหายไปจากความทรงจำ


คนที่ตายแล้วไปไหน — เคยได้ยินประโยคนี้มาจากใครสักคน พร้อมกับคำตอบที่ดูเรียบง่าย
ที่แฝงไปด้วยล้านความรู้สึกและล้านความหมาย 


—ไม่ได้หายไปไหน เพียงแต่แค่ย้ายไปอยู่ในพื้นที่ของความทรงจำก็เท่านั้น


      ฉันว่าสิ่งที่มีค่าที่สุดบนโลกใบนี้ ไม่ใช่จำนวนเงินที่มากมายมหาศาล ไม่ใช่อำนาจที่ใครต่างก็พากันแย่งชิง ไม่ใช่สิ่งใดที่จะมีคุณค่ามากไปกว่า                   
                     
                 
                  
                    ‘คุณค่าของเวลา’




       ฉันเคยสงสัยว่าจะมีวิธีใดบ้างที่จะทำให้เราสามารถลืมเลือนคนที่เรารักหรือคนที่รักเราให้จางหายออกไปจากความทรงจำหรือความรู้สึกภายในจิตใจจนสูญสิ้นได้

    แต่แล้วฉันก็ค้นพบว่าจะทำได้ก็ต่อเมื่อ
 

—เราบุบสลายหายไปตามกาลเวลา สูญสิ้นกลายเป็นเถ้าธุลีที่เทาไหม้ 
 

เมื่อนั้นเราก็คงไม่สามารถจดจำใครได้ แม้กระทั่งตัวของเราเอง




อย่าเสียใจไปเลย หากว่าวันหนึ่งเราต่างก็ต้องเอ่ยคำร่ำลา เพียงแค่ขอให้จดจำไว้เพียงว่า


—พบกันเพื่อที่จะจากลา จากลาเพื่อที่จะกลับมาพบกันใหม่ 


เมื่อก่อนฉันมักคิดว่าความตายเป็นสิ่งที่น่ากลัว แต่ทว่าฉันกลับพบว่า 
    ‘การจากลาต่างหากเป็นสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่า’




                 
                     —I want you 

      
     
        ความทรงจำเป็นส่ิงที่น่าเหลือเชื่อว่าไหม
 เพราะไม่ว่าเวลาจะล่วงเลยผ่านไปเนิ่นนานมาก   เท่าใดจะสิบปีจะยี่สิบปี เรากลับไม่สามารถลืม   เลือนใครสักคนได้ ราวกับว่าคนๆนั้นยังคงสลัก   ลึกอยู่ในจิตใจ จนยากจะสาบสูญสิ้นไปจากโลก   ใบนี้


ถึงแม้ว่าคนๆนั้นจะไม่ได้อยู่ในชีวิตจริง 
เพียงแต่อยู่ในความทรงจำก็ตาม







                     I miss you 















SHARE
Writer
JCK
ดวงจันทร์ตกหลุมรักพระอาทิตย์
ตัวแทนของฉันคือดอกทานตะวัน :—)

Comments

Surampha
1 month ago
หนูสามารถนำบทความนี้ไปเป็นส่วนนึงของนิยายได้มั้ยคะ
Reply
JCK
1 month ago
ยินดีค่ะ😊