จากกันครั้งนี้
“แก... จากกันไปครั้งนี้เราขอให้แกโชคดีนะ วนกลับมาเจอกันอีกทีก็คงจะเป็นตอนที่โลกพาแกไปเจอโลกใบใหม่และใครต่อใครจนไม่มีที่เหลือไว้ให้เรากลับไปแวะหาอย่างที่ผ่านมาแล้วล่ะ”

“...”

“ใจหายมากเลยรู้มั้ย ใจหายที่ครั้งนี้จะได้แยกย้ายกันไปเติบโตจริงๆแล้วอะ... แยกย้ายกันไปเติบโตจริงๆทั้งที่เคยอยากเติบโตไปพร้อมกันมาตลอดแต่ทำไม่เคยสำเร็จ”

“ขอโทษนะ”

“ไม่ต้องขอโทษหรอก เรามีความสุขจริงๆที่อย่างน้อยก็จะได้เป็นหนึ่งในผู้ยินดีกับทุกความสำเร็จในชีวิตต่อไปนี้ของแกจากตรงนี้ตลอดไป โชคดีนะ... ขอให้โชคเข้าข้างแก”

ฉันยิ้มเล็กๆทั้งที่น้ำตาคลอ ก่อนที่ฉันจะเป็นฝ่ายรีบหันหลังให้เขาแล้วเดินหนีไปเสียก่อน เพราะฉันไม่อยากให้เขาเห็นว่ากำลังจะมีน้ำอะไรไหลตกลงมาจากดวงตาของฉัน ด้วยเพราะฉันไม่อยากให้เขาสงสารหรือเห็นใจ แต่อยากให้เขาจากไปอย่างไม่มีอะไรค้างคาในใจต่อกันจริงๆ

และหลังจากนั้นเขาก็คงย้ายไปอยู่ในใจ รวมไปถึงอาศัยถาวรอยู่ในความทรงจำ และหลังจากนั้นทุกครั้งที่คิดถึงกันก็คงมีฝนตกในใจ แต่คงจะไม่ใช่บนใบหน้าของฉันอีก...
SHARE

Comments

FFankruk
2 days ago
อ่านจบแล้วฝนตกในใจอีกรอบเลยค่ะ ฮือ
Reply
Pisatmaprowphao
2 days ago
ฝนที่ตกในใจเม็ดใหญ่กว่าในที่ตกลงบนใบหน้าซะอีก😢