เติบโต
ตอนที่ฉันยังเด็ก ฉันยังโง่เขลา
แม้ว่ามีปัญหาเข้ามา แต่ฉันก็เลือกที่จะไม่ใส่ใจ 

จนวันหนึ่งเมื่อฉันได้รู้จักกับเพื่อนคนใหม่
นั่นก็คือ 'ความทุกข์'
มันทำให้ฉันเปลี่ยนไปทั้งร่างกายและจิตใจ
ฉันสูญเสียความมั่นใจ 
หมดศรัทธาในตัวเอง
กลายเป็นคนซึมเศร้า

สิ่งเหล่านี้ทำให้ฉันพยายามหาที่ยึดเหนี่ยวจิตใจที่จะทำให้ตัวเองพ้นจากความทุกข์
ความทุกข์ของฉันมาจากคนใกล้ตัว 
'คนในครอบครัว' เป็นบ่อนทำลายจิตใจของฉันวันละเล็กวันละน้อย ฉันจมอยู่กับความทุกข์นั้นมาเป็นเวลานาน 
จนไม่เหลือความเป็นตัวเอง 
อยู่กับความมืดมิด
แม้ในวันที่มืดมิด แต่ในความมืดมิดนั้นย่อมมีแสงสว่างอยู่ เพียงแต่เราต้องหามันให้เจอ

 
แต่สุดท้าย ฉันก็ได้เจอคนที่คอยให้กำลังใจฉัน คนที่รักและห่วงใยฉันจากใจจริง
นี่คือแสงสว่างที่อยู่ท่ามกลางความืด
และฉันก็หามันเจอ

 
ขอบคุณความทุกข์ที่ฉันได้เจอ ทำให้ฉันเติบโต และทำให้ฉันได้รู้จักความสุขที่แท้จริง

ถ้าไม่รู้จักความทุกข์ เราก็จะไม่รู้จักความสุขเช่นกัน


 
SHARE

Comments