หลุม
วันนี้เราได้พูดคุยกับน้องคนหนึ่ง
ที่กำลังจะสอบเข้ามหาลัยในปี้นี้
น้องโทรมาเล่าให้เราฟังว่า
ลืมสมัครสอบอันนึงที่สำคัญเพราะจำวันผิด
ทำให้ไม่มีโอกาสเข้าร่วมการสอบเข้าคณะที่อยากเข้า
ซึ่งก็เป็นสิ่งที่ตั้งใจและทุ่มเทให้มาตลอด 
แต่แค่มาพลาดในขั้นตอนการสมัคร



“จะทำยังไงดี ตอนนี้ไม่รู้แล้วว่าต้องทำยังไงต่อไป”
น้องพูดออกมาอย่างสิ้นหวัง 



“ใจเย็นๆก่อน ค่อยๆคิด” เราบอกน้อง
แต่เหมือนว่าหลุมที่น้องตกลงไปนั้น
มันดูลึกเกินกว่าจะได้ยินเสียงของเราด้วยซ้ำ
เราพยายามชวนน้องคุยเรื่องอื่น
พร้อมๆกับหาทางช่วย 
เผื่อว่าน้องจะดีขึ้นบ้าง

เมื่อน้องเริ่มได้สติ 
จึงค่อยๆปีนขึ้นจากหลุมนั้น
น้องได้ยินเรามากขึ้น 
และฟังเรามากขึ้น
น้องเริ่มยอมรับว่า
ทางที่วางแผนไว้ตอนแรกมันไปต่อไม่ได้แล้ว
จึงเริ่มคิดหาเส้นทางใหม่
พอนึกถึงทางออกหลายๆทางได้
น้องก็เริ่มดีขึ้น 

เราดีใจที่ในที่สุดแล้ว
น้องก็เลือกที่จะปีนขึ้นมา 
และไม่ได้อยู่ในจุดที่ต่ำสุดเหมือนในตอนแรก

ถึงความเสียใจหรือเหตุการณ์ร้ายๆที่เกิดขึ้นจะไม่มีทางหายไปจากชีวิตเรา 
แต่สิ่งนึงที่เราทำได้ คือการควบคุมตัวเองไม่ให้ถูกความเสียใจเหล่านั้นครอบงำ

หลุมที่เราอาจจะพลาดตกไปได้ 
ไม่ได้แปลว่าเราจะดึงตัวเองออกมาไม่ได้
วันนี้พี่ยืนอยู่บนหลุม
พี่เลยรู้ว่าหลุมนี้จะไม่ลึกขนาดนั้น
ถ้าน้องไม่ขุดมันลงไปในตอนแรก

แล้วพี่ก็เชื่อว่า
ในวันนึงที่น้องขึ้นมาจากหลุมได้แล้ว
น้องก็จะรู้เอง
ว่ามันก็เป็นแค่หลุมธรรมดาหลุมนึง
ที่สุดท้ายชีวิตเราก็ไม่ได้ต้องตกอยู่ในนั้นไปตลอด
มันแค่ผ่านมาให้รู้ว่า
ชีวิตเรามันไม่ได้เรียบง่าย
ก็แค่นั้นเอง

SHARE
Writer
FluffyUnicorn
Writer, Storytelling
Just want to write before my memory disappear

Comments