หลังจากวันพรุ่งนี้เราจะไม่เจอกันอีก
เราตัดสินใจแล้ว จากกำหนดการอาทิตย์หน้าที่เราจะย้ายตัวเองไปบนห้อง และไม่ลงมาทำงานข้างล่างอีก เราเปลี่ยนใจย้ายตัวเองออกวันเสาร์นี้เลย 

เราว่าเราคงหยุดชอบเธอไม่ได้หรอก ถ้ายังเจอเธออยู่อย่างนี้ เราตัดสินใจแล้วว่า อีกแค่ 1 อาทิตย์มันก็คงมากไปสำหรับเรา เราไปดีกว่า

หลังจากที่เราไม่ได้เจอกันเกือบ 5 วัน และหลังจากวันที่เธอทักแชทเรามาแค่ 2 วัน วันนี้เราก็กลับมาทำงาน 2 วันสุดท้ายที่นี่ 

แม่เธอใจดีมากเลยรู้มั้ย ซื้อนมสดให้เราด้วย แถมยังช่วยเราหลายๆอย่าง วันนี้ถือเป็นวันที่เราอารมณ์ดีแต่เช้า ส่วนเราก็แอบหวังว่าวันนี้เธอจะโผล่มาให้เราเห็นแต่เช้าเลยนะ

ประมาณ 10 โมง เราเห็นรถเธอขับเข้ามา คิดว่าเธอคงไปยิมเหมือนทุกที แต่เห็นแค่รถเธอเราก็ยิ้มแล้วหละ จนเราเห็นว่าเธอเดินผ่านหลังเราไป พร้อมเพื่อนของเธอ เธอเหมือนแปลกใจ ที่ของในออฟฟิศเราโดนย้ายออกไปหมดแล้ว แหม่ ทำอย่างกะไม่รู้มาก่อนอย่างนั้นแหละ

ต้องบอกว่าดีมากเลยที่ตั้งแต่เอาโปสเตอร์ออกไป เราก็มองเห็นเธอชัดมากขึ้น เธอเดินเข้าไปหาแม่ คุยกับแม่เธอซักพัก เราสามารถเห็นอิริยาบถเธอได้ชัดเจน เห็นเธอยกตัวบิดขี้เกียจ เห็นเธอโทรคุยกับใครซักคน เราเห็นสิ่งเหล่านี้ชัดเจน และก็อดยิ้มบ้าๆ ออกมาไม่ได้ นี่เป็นช่วงเวลาสุดท้ายที่จะได้ใกล้เธอที่สุดเลยยย เพราะเรารู้ว่าจะไม่มีอีกแล้ว และ story log ของเรากับเธอก็จะจบลงซักที 

มันเป็นช่วงเวลา 7 เดือนที่ดีมาก และมันก็ดีมากแล้วสำหรับคนแอบชอบข้างเดียวแบบเรา มันดีกว่าชีวิตการแอบชอบของใครหลายๆคนเลยหละ

ระหว่างที่เรากำลังจมอยู่ในจินตนาการอันแสนหวานอยู่ เธอก็ลุกขึ้นและออกจากห้องแม่เธอไป เรายังคงทำอะไรต่อไม่ถูก กำลังคิดว่าเธอจะไปไหนต่อนะ กลับแล้วหรอ พรุ่งนี้ก็เหลือแค่วันเดียวแล้วสิ

เราก็แปลกใจที่เธอผลักประตูข้ามาห้องเรา ต้องเรียกว่าตอนนั้นเราเหมือนหัวใจหยุดเต้นเลยแหละ 

เราเห็นหน้าเธอชัดเจน มันยังคงบึ้งตึงใส่เราเหมือนเดิม เหมือนเธอไม่อยากคุยกับเราแบบสุดๆ แต่เข้ามาหาเราแบบเสียไม่ได้อะ

แล้วเธอก็พูดขึ้นมาว่า

"จะให้ช่วยย้ายของอะไรมั้ย"

เอาเถอะเรารู้ว่าเธอไม่ได้หมายความตามที่พูดซักนิด โถ่ ดูหน้าดูตาก็รู้แล้ว ถ้าเราเกิดพูดขึ้นมาว่า อื้อๆ ช่วยหน่อยสิ เธอก็คงจะด่าแม่เราแน่ 

ถ้าไม่เข้าข้างตัวเองจนเกินไป ก็จะรู้ว่าเธอถามเพราะอย่างน้อยก็เคยเป็นเพื่อนกัน และเธอก็เคยรับปากเราแล้ว ว่าจะช่วยถ้าวันไหนเราย้ายออกไป จะไม่มาถามอะไรเลยก็คงดูแย่มาก เธอได้ทำทุกอย่าง เท่าที่คนมีน้ำใจ และผู้ชายน่ารักๆคนหนึ่งจะทำได้แล้วหละ

เราสั่นหน้า

"ไม่เป็นไร แม่เธอให้คนมาช่วยแล้ว ขอบใจ"

เธอแค่พยักหน้า แล้วปิดประตูเดินออกไป

ให้ตายเถอะโมเม้นต์สำคัญเลย เรายิ้ม ยิ้มไม่หุบ จนต้องเอามือมายู่แก้มตัวเอง ให้มันหยุดยิ้มซักที

ที่ดียิ่งกว่าคือ เธอไม่รังเกียจเราแล้ววว เพราะเธอไปนั่งตรงเก้าอี้ในร้านกาแฟตัวเดิม ซึ่งเรามองเห็นกันได้ชัดแจ๋วเลยหละ

ไม่แปลกหรอกที่เราจะมีความสุขขนาดนี้ เพราะว่า เห้อ มันเป็นครั้งสุดท้ายแล้วหละของเรากับเธอ 

จริงๆเรารู้ว่าเธอรู้สึกยังไงกับเรานะ ต่อให้ใครจะพูดว่า ที่เค้าทักแกมา หรือพูดกับแก เพราะเค้าชอบแกนั่นแหละ ไม่มากก็น้อย แต่ทุกคนไม่ได้รู้จักเธอ

เราสิรู้่ว่า เธอรักษาภาพลักษณ์แค่ไหน และก็คงอยากให้เราสองคนจบกันดีๆ เธอไม่อยากโดนใครเกลียดทั้งนั้น อย่างน้อยเราก็เช่าห้องพ่อเธอ เกิดเราไม่พอใจเธอ แล้วย้ายออกขึ้นมา มันก็คงไม่ดีถูกมั้ย

ขอบคุณนะ ฮืออ วันนี้ made my day มากๆเลย สัญญาว่าหลังจากวันศุกร์จะไม่มาให้เห็น หรือกวนใจ หรือทักไปหาเด็ดขาด วันดีคืนดี ก็ขอไปแอบดูที่ยิมก็พอแต่เราจะไม่มายิมเวลาเดียวกับเธอ ให้เธอเหม็นเราแน่ 

มุม

SHARE
Writer
LittlePs
I'm a storyteller
Luving you was my fav mistake I kept all broke stories here, come and be sad with me

Comments