Again
ฉันไม่แน่ใจแล้วว่า
ฉันควรรู้สึกยังไง
ฉันอยากจะยิ้มให้มากกว่านี้
แต่ฉันเสเเสร้งต่อไปไม่ได้

รอยยิ้มของฉัน
มันยากเหลือเกิน
ที่จะที่จะให้ใครสักคน
แม้กระทั่งตัวเอง...

ฉันสับสน 
ฉันเป็นตัวประหลาด

และบนโลกนี้
ไม่มีที่ให้คนอย่างฉัน

ฉันได้แต่ภาวนา
ให้วันนั้นมาถึง
วันที่ฉันไม่ต้องฝืนยิ้ม
และเสเเสร้งว่าไม่เป็นไร

ฉันเบื่อเต็มทน
กับโลกใบนี้
และทุกๆคนที่ฉันรู้จัก

ฉันอยากหายไป
จากโลกที่แสนจะทุกข์ทรมาน

ฉันอยากหายไป...

เธอเชื่อเรื่องพระเจ้าไหม
เธอเชื่อว่ามีจริงไหม

แล้วเธอรู้เหตุผลที่เขาใจร้ายกับฉันไหม
ฉันทำอะไรผิด
ทำไมฉันถึงติดกับดักที่พระเจ้าสร้างไว้ซ้ำๆ
ทรมานเหลือเกิน

เจ็บปวดเหลือเกิน
กับโลกใบนี้

ฉันอาจดูเห็นแก่ตัว
แต่นั่นคือสิ่งที่ฉันคิดมาตลอด
และฉันอาจตัดสินใจได้ในสักวัน

ฉันควรทำยังไง
ฉันควรทำยังไง

ฉันทรมานเหลือเกิน
เวลาเหลือน้อยเต็มที

ฉันทรมานเหลือเกิน...

SHARE
Written in this book
PRIVACY
Writer
cocoa__
Writer
Don’t leave Don’t lie Don’t cry

Comments