- จางลงเยอะแต่ยังไม่หายไปไหน -
บนโลกนี้มีอยู่สิ่งหนึ่งที่ถือว่าวิเศษณ์ นั่นคือ " โชคชะตา "
ถามว่ามันทำอะไรได้น่ะหรอ?

มันก็ทำหน้าที่ที่ดีในแบบของตัวเอง
นั่นคือการทำให้คนแปลกหน้า กลายเป็นคนรู้จักกัน

ทำให้คนที่ไม่เคยเห็นหน้ากัน....ได้เห็น
ทำให้คนที่ไม่เคยรู้จักชื่อกัน....ได้รู้
ทำให้คนที่ไม่เคยคุนกัน....ได้คุย
ทำให้คนที่ไม่เคยมีีความรู้สึกต่อกัน....ได้รู้สึก
ทำให้คนที่ไม่เคยรักกัน....ได้รัก
ทำให้คนที่ไม่เคยร้องไห้เพราะใคร....ได้ร้อง
ทำให้คนที่ไม่เคยอยู่ในชีวิตกัน....ได้อยู่
.
แต่มันก็ไม่ใช่แค่นี้หรอกนะ

นอกจากนี้แล้ว มันยังทำให้คนที่เคยพบ....ต้องจาก

เมื่อจากไปแล้วเป็นไงล่ะ?

(มนุษย์เราน่ะหรอ มีความทรงจำ และถูกสาปให้จำ)

ในระหว่างที่เติบโตมา เราก็ต่างพบและจากผู้คนมามากมายนับไม่ถ้วน
ไม่ว่าจะพบกันโดยบังเอิญ หรือพบกันด้วยความตั้งใจ
แม้กระทั่งตอนจากก็เช่นกัน ทั้งตั้งใจและไม่ตั้งใจ
ทั้งหมดนั้นล้วนผ่านการทำงานของ " โชคชะตา " ทั้งนั้นแหละ

และถ้าโชคชะตาได้พาใครบางคนเข้ามามีอิทธิพลกับตัวเราแล้วล่ะก็
คนเหล่านั้นจะถูกเซฟไว้ในความทรงจำ
และในใจของเรา....ไปตลอด

เพราะความจริงคือเราลืมใครสักคนไม่ได้หรอก

ไม่ว่าจะผ่านเข้ามาเป็นเรื่องที่ดี
หรือผ่านเข้ามาเป็นเรื่องที่แย่
" ยังไงเราก็ยังจำ "
จำในเรื่องราวของความสัมพันธ์
จำในสิ่งที่เค้าทำ
จำในคำที่เค้าพูด
จำความรู้สึกที่มีให้กับเค้า

และ

ยังไงซะบางช่วงจังหวะของชีวิต เราก็คงได้นึกถึงเรื่องของเค้่า
อาจจะได้กลับไปที่ที่พบกันครั้งแรก....เลยนึกถึง
อาจจะเผลอได้ยินเพลงที่เคยให้กัน....เลยนึกถึง
อาจจะย้อนไปอ่านแชทเก่าๆ....เลยนึกถึง
อาจจะเห็นแจ้งเตือนวันเกิด....เลยนึกถึง
อาจจะเดินไปเจอคนที่คล้าย....เลยนึกถึง
อาจจะบังเอิญได้ไปกินของที่เค้าชอบ....เลยนึกถึง
อาจจะฝันถึง....เลยนึกถึง

จริงอยู่ที่เมื่อเวลาผ่านไป
เราอาจจะเผลอลืมไปบ้าง
แต่มันก็แค่เผลอแหละนะ
ยังไงเรื่องราวของเค้าก็ยังอยู่ในหัวอยู่ดี

หรือเรื่องราวนั้นอาจจะจางลง
แต่ท้ายที่สุดมันก็แค่จางลง
ยังไม่หายไปซะทีเดียว

- เชื่อเถอะว่ายังไงผู้คนเหล่านั้นก็จะยังคงอยู่ในความทรงจำของเรา -
บางคนอยู่เป็นเหมือนพลอตเรื่องสั้นๆ
บางคนก็อยู่เป็นซิทคอมที่มีหลายตอน 

โดยเฉพาะคนที่มีอิทธิพลต่อความรู้สึกของเรามากๆ
คนนี้แหละที่ไม่เคยจางและหายไป
ทั้งในความทรงจำและในใจ...ของเรา

"เธอ"
เธอนั่นแหละ


 เชื่อว่า ใครๆก็มีคนที่ติดอยู่ในใจกันทั้งนั้นแหละ
คนที่แหงนหน้่ามองท้องฟ้าตอนเย็นแล้วทำให้คิดถึง
คนที่ทำให้เรายังกดฟังเพลงเก่าๆในช่วงเวลานั้น
คนที่แวบเข้ามาในหัวตอนตีหนึ่ง
คนที่เรายังไปแอบส่องความเพื่ออัพเดตชีวิตของเขา
คนที่ทำให้เราต้องออกไปมองพระจันทร์ในคืนที่เผลอคิดถึง
คนนี้คนเดียว....คนในใจ
จะผ่านไปนานแค่ไหนเรื่องราวและความรู้สึกยังคงอยู่แหละนะ :-)
SHARE
Writer
begforthemoongirl
sadkids
คืนไหนที่เผลอคิดถึง จะมานั่งเขียน :-)

Comments