ยิ้มแฉล้มแบบควอกกา (Quokka)

ใจต่อใจนั้นหรือคือมนุษยศาสตร์
ศาสตร์ละครดนตรีทัศนศิลป์
ศิลป์ยั่งยืนยาวนานกว่าชีวิน
มลายสิ้นขมุกขมัวสลัวราง



"มนุษย์สัมผัสมนุษย์"

บางทีเรามัวแต่รักษาภาพลักษณ์ อยากเป็นที่รัก อยากเป็นที่ยอมรับจนลืมไปว่างานของเรามันต้องจริง

ภาษาไม่ต้องสวยมากก็ได้ แค่จริงใจก็พอ 


ต่อให้ไม่มีคนอ่านก็จะเขียน 
เพราะการเขียนคือความสุข

เขียนไว้ดูใจตัวเอง 
เนาะ.












SHARE
Writer
Syrince
Dreamer
be kind 🤍

Comments