Wishes
ฉันเคยถามแมรี่ว่าถ้ามีพรวิเศษ 1 ข้อ เธอจะขออะไร เธอนั่งนึกอยู่ไม่นานก็ตอบกลับมา
“ขอให้ฉันร้องไห้แล้วไม่มีน้ำตา”
“ทำไมล่ะ”
“เวลาฉันเศร้า หรือโกรธ ฉันจะควบคุมตัวเองไม่ได้น่ะ น้ำตาจะไหลออกมาไม่หยุด กว่าจะหยุดได้ใช้เวลาตั้งนาน” เธอบอก
“ถ้าอย่างนั้น เธอขอให้ตัวเองไม่ต้องพบเจอกับความเจ็บปวดใดๆ จะไม่ดีกว่าหรอ” ฉันถามต่อ
“ไม่หรอก ความเจ็บปวดมันจำเป็น เราต้องมีมันเพื่อใช้ชีวิตต่อไป ถ้าเราไม่เจ็บปวด เราก็จะไม่โตขึ้น เราฝืนองค์ประกอบของโลกใบนี่ไปไม่ได้หรอก แต่น้ำตาน่ะ ไม่จำเป็น เราไม่จำเป็นต้องป่าวประกาศให้คนรับรู้ว่าเรารู้สึกอะไร สำหรับฉัน การมีน้ำตามันสูญเปล่า แสดงถึงความพ่ายแพ้ ฉันไม่ชอบเวลาตัวเองมีน้ำตาต่อหน้าคนอื่น เพราะฉะนั้น ถ้าฉันต้องเจ็บปวด ฉันก็จะได้ไม่ต้องหลั่งน้ำตาให้ใครเห็น”
แมรี่พูดทั้งรอยยิ้ม ตาของเธอนั้นช่างน่าหลงใหล ดวงตารูปโค้งมนเหมือนเสี้ยวพระจันทร์จากร้อยยิ้มของเธอส่องประกายเสมอ

วันแล้ววันเล่าผ่านไป คำพูดของเธอเลือนหายไปจากความทรงจำ เราต่างไปตามทางของตัวเอง ฉันไม่มีโอกาสได้พบเธออีกจนกระทั่งวันหนึ่ง
วันที่สิ่งต่าง ๆ ทับถมเธอผู้เปราะบาง วันที่คนบางคนทำตัวหยาบคายแข็งกระด้าง วันที่คำพูดเชือดเฉือนกรีดเธอลึกเข้าไปยังกระดูก ไม่มีใครมีวันเข้าใจความเจ็บปวดนั้น วันที่เธอร้องไห้จนน้ำตาเหือดหายเหมือนพรที่เธออยากขอ วันที่เธอตัดสินใจว่าเธอไม่ต้องการที่จะเติบโตอีกต่อไป

แมรี่นอนอยู่ตรงหน้าฉัน ร่างกายรายล้อมด้วยดอกไม้สีขาว หน้าของเธอเรียบนิ่งปราศจากรอยยิ้มที่ฉันรัก ไร้ซึ่งถ้อยคำกล่าวลา และไม่มีน้ำตาอยู่บนใบหน้าเธอ ในที่สุดพรข้อนั้นก็เป็นจริง เธอจะไม่มีน้ำตาอีกต่อไป

พรข้อนั้นกลายเป็นคำสาปสำหรับฉัน ไม่ว่าจะร้องไห้มากแต่ไหน หรือกรีดร้องมากเท่าไหร่ น้ำตาก็ไม่ไหลออกมา แม้แต่จะหลั่งน้ำตาให้เธอ ฉันก็ยังไม่สามารถทำได้ พรของเธอถูกส่งมายังฉัน
หลังจากที่ฉันขอพรให้แก่เธอ...


ฉันขอให้เธอไม่ต้องเจอกับความเจ็บปวดอีก
SHARE

Comments

ARNOLD
4 months ago
โห!!!
Reply
ARNOLD
4 months ago
โห!!!
Reply