ข้อเอ๋ยข้อสอบ กว่าจะได้คำตอบยากหนักหนา
"เอาอะไรเข้าห้องสอบก็ได้ ยกเว้นโทรศัพท์"
อาจารย์ว่าอย่างนั้น...
โอเค เตรียมชีท สรุปศัพท์ พกพจนานุกรมเล่มหนาเข้าไป ไทย-จีน  จีน-ไทย สองเล่มคงพอแล้วล่ะมั้ง 


จะได้ใช้ไหมไม่รู้ แต่มีไว้ก็อุ่นใจ...



'สอบแบบเปิดหนังสือได้ประหนึ่งเอาดาบไม้ไปสู้รถถัง'

เก้านาฬิกา-ได้เวลาทำข้อสอบ 

เขานั่งพลิกกระดาษทีละหน้า สายตาจับจ้องไปที่โจทย์ 
ข้อ 1 , 2 แปลจีนเป็นไทย และข้อสุดท้าย แปลไทยเป็นจีน

ในหัวของเขามึนงงไปชั่วขณะ เนื่องด้วยนอนน้อยหรืออย่างไรมิอาจทราบได้ 

'ข้ามไปทำแปลเป็นจีนก่อนละกัน'

เพียงชั่วขณะที่เขาพลิกหน้ากระดาษไปเจอโจทย์แบบเรียนภาษาไทยตอนปิติขอขนมยายกิน เขาได้เกิดอาการโหยหาอดีตขึ้นมา น้ำตาของเขาเอ่อล้นอยู่ด้านในด้วยอาการปิ๊มปิ่ม อืม ไม่ใช่ ด้วยอาการปลื้มปีติ หวนคิดถึงความทรงจำอันแสนหวาน 


โอ้ นี่ นี่มันน Nostalgia ! 


วันเอ๋ยวันวาน
ช่างสนุกสนานเป็นหนักหนา
กระโดดยางหมากเก็บเล่นเรื่อยมา
เล่นขายผักขายปลาน่าชื่นชม
วันเวลาผันผ่านวัยผ่องแผ้ว
ไม่มีแล้วคุณครูดูทรงผม
ไม่มีแล้วสอบตกเลขทุกข์ระทม
อนุกรมแคลคูลัสสาหัสเอย



เขาบ่นพึมพำกับตัวเองว่า 'ฉันมาทำอะไรที่นี่?'
อยู่ถูกที่จริง ๆ หรือ?

แต่นั่นก็สายไปเสียแล้ว 


SHARE
Writer
Syrince
Dreamer
be kind 🤍

Comments