ความคิดถึงที่เริ่มก่อตัว,






ตื่นมาเราก็คิดถึงคุณคนแรก
คิดถึงน้ำเสียงของคุณตอนที่พูดกับเรา
คิดถึงใบหน้าของคุณตอนที่มองมาที่เรา,
ถึงแม้เราจะวิดีโอคอลกันทุกคืนก็เถอะ
คิดถึงเสียงหัวเราะของคุณตอนที่เราเล่นกัน
คิดถึงอ้อมกอดที่แสนจะอบอุ่นตอนที่กอดเรา

ทั้งหมดที่เป็นคุณของเราน่ะ เราคิดถึงที่สุดเลย

อยากจะบอกว่าคิดถึงคุณซ้ำๆวันละหลายๆรอบ 
พร่ำบอกกับคุณทั้งวันทั้งคืนได้ไม่รู้เบื่อ

เราไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลยล่ะ 
รู้ตัวอีกทีก็ฟังเพลงที่คุณส่งมาซ้ำๆหลายรอบ
รู้ตัวอีกทีเราก็ชอบสั่งของกินที่คุณชอบ
รู้ตัวอีกทีเราก็ชอบสั่งเครื่องดื่มของโปรดของคุณ
รู้ตัวอีกทีเราก็มีคุณอยู่ในหัวเต็มไปหมด

มันกลายเป็นความรู้สึกที่ล้นออกมาจากใจ
มันกลายเป็นอาการที่ปลื้มปริ่มจนบอกไม่ถูก
จนเราคิดว่าถ้าวาร์ปได้เราจะวาร์ปไปอยู่ตรงหน้าของคุณ และจะกอดให้แน่นแน่นจนให้หายคิดถึงเลยล่ะ

แต่พอมาคิดดูแล้ว
ถึงแม้ว่าตอนนี้เราจะอยู่กับคุณ
ถึงแม้ว่าเราจะได้กอดคุณสมใจอยาก
ถึงแม้ว่าเราจะได้หอมแก้มที่แสนนุ่มนิ่มของคุณฟอดใหญ่
ถึงแม้ว่าเราจะได้หอมหัวที่แสนหอมของคุณ
แต่เราว่านะ ยังไงเราก็ยังคงคิดถึงคุณอยู่ดีล่ะ 
และก็คงจะไม่มีอะไรมาบรรเทาความรู้สึกนี้ได้เลย
.
.
.
สงสัยเราคงตกอยู่ในอาการคลั่งรักคุณของเราเข้าแล้ว



,
นับวันรอที่จะได้เจอคุณแล้วล่ะ
เจ้ารอยยิ้มพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง










SHARE

Comments