อาหาร คือ แรงบันดาลงาน
วันนี้ฉันต้องนั่งเขียนโครงการยาวถึงเช้า
จนกว่าทุกอย่างจะเสร็จเรียบร้อย 
ฉันนั่งคิดบทความของหลักการและเหตุผลไปได้เพียงแค่หนึ่งบรรทัด 
ฉันก็หมดแรงพิมพ์งาน และทันใดนั้นท้องของฉันก็รู้สึกต้องการเติมเต็ม

" ฉันจึงเดินเข้าไปในครัว " เพื่อหาของกินสักชิ้น 

และฉันก็เจอกับขนมลูกตาลแช่อยู่ในตู้เย็น
แต่เมื่อนิ้วของได้สัมผัสขนม 
ฉันรู้สึกได้ถึงความเย็น และความแข็งของเนื้อแป้ง 
ในใจแอบคิดว่า ขนมชิ้นนี้จะกินได้อีกไหม จะอร่อยอีกหรือป่าว 
แต่แล้วก็ตัดสินใจกัดไปหนึ่งคำ และลิ้มรส
มันทำให้ฉันรู้สึกได้ถึงความ....
.
.
.
.
นุ่ม
อร่อย
โอเค ขนมลูกตาลกินได้ 

และเมื่อท้องของฉันถูกเติมเต็ม
ฉันจึงกลับมาห้องทำงานและพิมพ์บทความต่อ ....
แต่พอเริ่มง่วง ฉันเร่ิมหมดแรงในการทำงานอีกครั้ง
ฉันก็ออกไปหน้าบ้านโซนรับรองแขก 
เพื่อหาของกินและฉันก็ได้มะม่วงแก่มาหนึ่งลูก
ทำการปอกเปลือก หั่น และกินมะม่วงหมดทั้งลูกแล้ว 

แต่แรงในการทำงานก็ยังไม่มา 
กระทั่งน้องในองค์กรโทรมาเม้ามอยล่วงเวลาไป 2 ชั่วโมง
ฉันจึงมีแรงทำงานกลับมา 

"ไม่ใช่เพราะอาหาร 
ไม่ใช่เพราะการเม้ามอย 
แต่เพราะจะส่งงานไม่ทันแล้วจริง ๆ ต่างหาก 


ที่ทำให้ฉันมีแรงบันดาลงาน (ต่อ )




จริง ๆ แล้ว โครงการนี้เป็นงานกลุ่ม แต่ฉันนั่งทำคนเดียว 
เพราะฉันไม่ได้อยู่บ้านเดียวกันกับเพื่อน ๆ ในคลาส 
และทุกคนในกลุ่มก็มีครอบครัวกันทุกคน ยกเว้นฉัน 

" ฉันจึงต้องนั่งเขียนโครงการคนเดียว " หรอ ?!!

 

SHARE
Writer
Chnxasma
a girl
ʕ•ᴥ•ʔ

Comments