ฤดูกาลนี้ที่ฉันพบเธอ
/ ในปลายเดือนสิงหาคม ย่างเข้าสู่ฤดูฝน เธอเข้ามาในชีวิตเรา เปลี่ยนจากคนที่ไม่ยอมรักใครเพราะกลัวผิดหวัง เป็นคนที่รักเธอจนเต็มหัวใจ

ในวันนั้น วันที่ฝนกำลังตกและเราที่กำลังนั่งฟังเพลงเศร้ามองดูสายฝนที่ริมหน้าต่าง ก็มีเสียงการแจ้งเตือนดังขึ้นมาจากหน้าจอโทรศัพท์
สวัสดีครับเธอ เมคเฟรนกันมั้ยครับ
ในตอนนั้นเราดีใจมาก ที่มีคนทักมาเมคเฟรนกับเรา จริงๆเราก็ชอบเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้คุยแล้ว แต่ก็กลัวว่าเธอจะไม่คิดเหมือนกันกับเรา จึงเก็บความรู้สึกนั้นไว้ ไม่บอกใคร จนกระทั่งในเวลากลางคืน เธอเอ่ยขึ้นว่า “เราชอบเธอจัง” ตอนนั้นเราก็ดีใจนะแต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมากขนาดนั้น เธอคุยกับเราเป็นเดือนแล้วเธอก็หายไป ทิ้งไว้เพียงความทรงจำที่แสนดีและคราบน้ำตา
เธอหายไปแสนนานเป็นเวลาเกือบ 1 เดือนเต็ม 
เธอดูสตอรี่เราทุกอันที่เราลงแต่ไม่มีทีท่าว่าจะทักเรามา
เราอยากจะทักเธอไปมากถึงมากที่สุด ในขณะที่เธอได้ออกไปเจอคนใหม่ๆในระยะเวลา 1 เดือน เป็นเราที่ต้อง
นั่งเพ้อถึงเธอกับเพื่อนสนิทเกี่ยวกับเรื่องของเธอทุกวัน เราตัดสินใจกับตัวเองว่าเราจะมูฟออนจากเธอ

แต่แล้วในวันนั้นที่เราไปเที่ยวสวนสนุกกับเพื่อนสนิท
ก็มีการแจ้งเตือนจากอินสตาแกรมเด้งขึ้นมายังจำกันได้อยู่หรือเปล่า ลืมกันไปแล้วหรือยัง

เราดีใจที่เธอทักมานะ เราเฝ้ารอการแจ้งเตือนนี้ทุกคืน
แต่เราเสียใจที่เธอทักมาในวันที่เรามูฟออนได้แล้ว
เธอกลับมาพร้อมความห่วงใยและ ความอบอุ่นของเธอ
ที่ไม่มีใครคนไหนให้ได้ บางทีเธอเป็นห่วงเรามากกว่าที่เราห่วงตัวเองซะอีก สัญญากับตัวเองว่าจะไม่ชอบเธออีก

แต่แล้วเราก็ทำสัญญานั้นพังลงพร้อมกับความรู้สึกที่เรารักเธออย่างเต็มเปี่ยม 

เรากลับมาคุยกันมาด้วยสถานะใหม่ที่มากกว่าเพื่อนและไม่ใช่แฟน เราคุยกันจนสนิทกัน ฉันเอ่ยไป “ห้ามไปไหนอีกนะ อยู่ด้วยกันไปนานๆเลย” เธอตอบกลับด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลว่า “น่ารักขนาดนี้จะหายไปไหนได้หล่ะ”
เธอรู้มั้ย ในตอนนั้นเราเขินจนตัวบิดไปหมด เรารู้สึกรักเธอมากจริงๆ ต่อให้เราเป็นหมาก็ยอม เธอกับเราชอบคุยกันเกี่ยวกับเรื่องในอนาคต และเราก็ได้ยินสิ่งที่ไม่อยากได้ยินมากที่สุด เธอเอ่ย


:นี่ เดี๋ยวอีกไม่นานจะไปเรียนต่อที่เมกาแล้วนะ
:แล้วไปนานมั้ย
:ก็คงจบมหาลัยเลย
:ไปกับใคร
:ไปกับแม่แหละ
:แล้วจะกลับมาไหม
:คงหนึ่งปีกลับหรือสองปีกลับ ไม่ก็ซัมเมอร์
:อ่อหรอ โอเค


ในตอนนั้นที่เราได้ยินประโยคนี้ เราแทบจะร้องไห้
“ทำไมเราถึงไม่มาเจอกันในวันที่เร็วกว่านี้นะ”


บทสนทนาคืนนั้นทำให้ฉันคิดไปไกล และเกิดคำถามมากมาย ‘นี่เราจะไม่ได้เจอกันแล้วหรอ’ ‘เธอจะเจอคนใหม่หรือเปล่า’ ‘เธอจะยังคิดถึงเราอยู่ไหม’ และต่างๆ
ฉันตื่นมาพร้อมกับแสงแดดของดวงอาทิตย์ที่สาดส่องผ่านทางหน้าต่างบานนั้น พร้อมกับทักเธอไป
มอนิ่งๆๆๆ วันนี้ไปไหนหรือเปล่า
เธอตอบ “เปล่า ไม่ได้ไปไหน” เย็นชาจัง ฉันคิดในใจ
 ในปกติเธอจะตอบด้วยประโยคที่ยาวกว่านี้หรือ
‘เธอจะเลิกรู้สึกกับเราแล้วจริงๆ’


เราทั้งสองแยกย้ายกันไปทำกิจกรรมของแต่ละคนกลับมาเจอกันในเวลาเย็น “เหนื่อยมั้ยวันนี้ พักบ้างนะ”
เธอตอบ “อรือ เธอก็พักบ้าง” ฉันมีคำถามมากมายอยากถามเธอ แต่มีเพียงคำถามเดียวที่ไม่อยากถาม
วันนี้แล้วสินะที่ต้องถามคำถามนี้กับเธอ


:ยังอยากคุยกันอยู่หรือเปล่านะ
:ไม่รู้ดิ ถ้าบอกว่าไม่ได้รู้สึกแบบนั้นแล้ว ไม่ผิดใช่มั้ย
:ช่าย ก็เพื่อนกัน
:โอเค ไม่คิดอะไร หมายถึงเราไม่คิดอะไรกับเธอแล้ว
:โอเค
:เป็นไรเปล่า โอเคนะ
:ไม่ได้เป็น ปกติสมบูรณ์แบบทุกอย่าง
:ก็ดีแล้ว งั้นแค่เพื่อนกันแค่นั้น ไม่ได้มีอะไร 
:55555 ใช่
:โล่งซะทีไม่รู้จะบอกยังไง



บทสนทนาระหว่างเราเงียบไปซักพัก เธอบอกฝันดีนะ ห่มผ้าหนาๆด้วย และเราทั้งคู่ต่างหลับไป และตื่นมาพร้อมกับเช้าที่ไม่มีเธออีกแล้ว มันโหว่งๆ และเป็นอีกวันที่ฉันรู้สึกไม่มีความสุขเอาซะเลย ฉันได้แต่นั่งภาวนาว่าเราจะกลับมาเจอกันอีกครั้ง แต่แล้วโชคก็เข้าข้างฉัน
เลิกเรียนหรือยัง คิดถึง
การแจ้งเตือนจากมือถือดังขึ้น ฉันดีใจจนแทบเป็นบ้าฉันตอบเธอ “เลิกแล้ว กำลังจะกลับบ้าน” เธอ “อรือ เรากำลังจะไปเรียนพิเศษ” ฉันเอ่ยถาม


:คิดยังไงถึงทักมาเนี่ย
:ก็คิดถึงแหละ พอไม่ได้คุยกันมันก็คิดถึงแปลกๆ
:หรอ55555
:ใช่ๆ แล้วเธอไม่คิดถึงบ้างหรอ
:คิดถึงดิ คิดถึงมากด้วย


เธอกลับมาให้เรามีความสุขแบบนี้เพียงแค่ไม่กี่วัน และเธอก็จากฉันไป เราได้แต่ภาวนาให้เธอกลับมาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เธอไม่กลับมาแล้วจริงๆ เธอไปเร็วเกินกว่าจะยื้อ มันน่าเสียใจที่เรามากันได้แค่นี้ แต่ระหว่างทางก็ 
มีความสุขมากๆ ไม่เสียใจเลยที่เรารู้จักเธอ


และในวันนี้ วันที่เธอได้เป็นแฟนกับคนที่เธอรักมาเสมอ
เราไม่โกรธเธอเลย ที่เธอไม่เลือกเรา สำหรับเธอและเขา
เราขอให้เธอและเขามีความสุขที่สุดกับความรักครั้งนี้
ขอให้โอบล้อมด้วยความรักที่แสนอบอุ่น ขอให้เธอและเขารักกันนานที่สุดเท่าที่จะทำได้ ฉันจะยินดีกับเธอตรงนี้

สำหรับเธอ ขอบคุณที่เข้ามาเป็นความทรงจำที่ดี
ถึงแม้มันจะสั้นแต่ฉันก็อยากให้เธอรู้เอาไว้ว่า ฉันไม่เคยไม่รักเธอเลย ฉันรักเธอมาตลอด แล้วเราจะกลับมาพบกันอีกครั้งในวันที่โตขึ้นและเหมาะสมกันมากกว่านี้


“ ขอบคุณนะ คุณความทรงจำในฤดูฝน ”

now playing : ฝากไว้กับดาว - Whal & Dolph




SHARE
Written in this book
( 𝐩. )
เรื่องราวของเธอ ที่ไม่เคยบอกกับเธอ
Writer
Skylight
collection memories
เธอผู้เป็นเจ้าของคำว่ารักตลอดไป

Comments