เมื่อคนที่เรารัก...เขาจากเราไปแล้ว


ยากที่จะทำใจ ใช้เวลาให้ตายยังไง
ก็คงเหลือไว้ แค่ความทรงจำ

"ความตายไม่เคยเข้าใครออกใคร"
"ความตายไม่เคยปราณีถึงแม้เราจะมีฐานะยังไง"

ไม่มีใครไม่กลัวตาย
แต่ก็ไม่มีใครคิดว่า มันจะมาหาเราแบบเฉียบพลัน

คนบางคนที่เราเห็นหัวเราะ อารมณ์ดี
วันต่อมา เราอาจเห็นเขานอนนิ่ง ตาไม่ตื่น ไม่ฟื้นคืน

คนเราทุกคน จะไม่รู้สึกหรือรู้ซึ้งถึงความน่ากลัวของความตาย
แต่จะรู้สึกต่อเมื่อมันเกิดกับคนใกล้ตัวเรา
และถ้ายิ่งเป็นคนที่เรารักตายจากเราไป
บอกเลยว่ามันเป็นอะไรที่โคตรเจ็บปวด

เมื่อเราได้รู้ว่าคนรักจากไป
สิ่งแรกที่เราจะรู้สึกเลยคือ

"เคว้ง"

ใช่ เคว้งจริงๆ เคว้งเหี้ยๆ
และความคิดมันจะแล่นขึ้นมาในหัวแบบไม่ทันตั้งตัว

"เฮ้ย ไม่จริงหรอก เขายังมีชีวิตอยู่"
"มันก็แค่ความฝันแหละ เดี๋ยวอีกนิด เราก็ตื่นมาเจอเขาเหมือนเดิมแล้ว"

คือแม่ง จะถูกให้คิดแบบเข้าข้างตัวเองสุดๆ
ต่อให้ความจริง แม่งจะแทบกระแทกใส่หน้าอยู่แล้ว
ว่าเขาไม่อยู่แล้ว เขาจากเราไปแล้ว

จากนั้นสิ่งที่ตามมาคือ

ใบหน้าที่ชา และน้ำตาที่ไหลไม่หยุด
เข้มแข็งแทบตาย อดทนชิบหาย
ก็ร้องไห้ฟูมฟายยิ่งกว่าเด็กน้อยแรกเกิด

ไม่มีใครคิด ว่าการขาดใครสักคน มันจะเป็นยังไง
เพราะในเมื่อเราคิดบวกตลอด ว่าเขายังอยู่ตรงนี้กับเรา
แต่พอเมื่อไม่มีเขาแล้ว ทำอะไรให้ตายยังไง
สิ่งที่ทำได้ ก็แค่ส่งดอกไม้จันทน์ มองร่างที่ถูกเผา
และร้องไห้กับมันอยู่ดี

แล้วการสูญเสียคนที่เรารักด้วยความตาย
มันไม่ใช่ว่าตื่นมาอีกวัน เราจะเหมือนเดิม

อาจจะพยายามให้เหมือนเดิมในความคิดตัวเอง
ทั้งๆที่ความจริงแล้ว มันได้เปลี่ยนไปแล้วโดยสิ้นเชิง

มันไม่มีเขาแล้ว
เขาไม่ได้อยู่ตรงนั้นแล้ว

ในขณะนั้นก็ได้แต่คิดโทษตัวเอง
ที่ดูแลเขาไม่ดี ทำหน้าที่ของคนรักไม่ดีตอนที่เขาอยู่
ฟูมฟายโวยวายเหมือนคนบ้า
กับสิ่งที่ไม่มีทางหวนกลับมาได้อีก

มันไม่มีใครทำใจได้หรอก
ถึงจะจำได้ พอภาพวันเดิมๆหวนกลับมา
ก็กลับไปร้องไห้เสียใจอยู่ดี

สิ่งที่เคยทำด้วยกัน
อาหารที่กินด้วยกัน
ที่ๆไปเที่ยวด้วยกัน
แขทหรือบทสนทนาที่โต้ตอบกัน

สุดท้ายเหลือเพียงแค่ความผูกพัน
ที่นึกทีไร น้ำตามันก็ไหลทุกที

ใครที่เป็นอย่างนี้อยู่
แอดขอเป็นกำลังใจให้นะ

ไม่ไหว อยากระบายยังไง
เชิญระบายใต้โพสต์
ขอแค่ได้ระบายออกมาเถอะ

แอดเชื่อว่าคนที่อ่านรีวิวนี้
ย่อมเคยสูญเสียและเข้าใจกันทั้งนั้น

เป็นกำลังใจให้ทุกคนเสมอนะครับ
ก้าวต่อไปให้ได้ ร้องไห้ได้ เศร้าได้
แต่ก็ต้องเดินต่อไปนะครับ

ไม่มีเขาแล้ว เราต้องอยู่ให้ได้
ใช้ชีวิตในส่วนที่เหลือเพื่อตัวเอง เพื่อตัวเขา
เพราะแอดก็เชื่อว่า เขาที่จากไปแล้ว
คงอยากเห็นเรา ได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขครับ

ถ้าในตอนนี้ยังมีเวลา ก็ลองทำอะไรสักอย่างกับคนที่รักให้เต็มที่

ก่อนที่วันนึงจะไม่มีเขาให้รักแล้ว
ดีกว่านะครับ

ในชีวิตนี้ไม่มีอะไรที่น่ากลัวหรอก
มันมีแต่เรื่องที่เรายังไม่เข้าใจมันเท่านั้นเอง
SHARE

Comments

1473
7 days ago
เราโคตรเข้าใจความรู้สึกนี้เลย เราเฝ้าเอาแต่บอกตัวเองว่าที่เป็นแบบนี้น่ะดีแล้ว เราจะไม่เห็นเขาเจ็บป่วยหรือต้องทนอยู่กับมันอีกต่อไปแล้ว พยายามดูแลคนที่ยังอยู่ให้ดีกว่าเดิมมากๆ จะได้ไม่มาโทษตัวเองแบบนี้อีก
Reply
nhamchxn
6 days ago
สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ ✌🏼💗
Reply