Jasmine and perfection word.
จงสมบูรณ์แบบให้ได้มากที่สุด

    ฉันนั่งเหม่อมองท้องฟ้าอยู่บนด่านฟ้าอันเป็นชั้นสูงสุดของบริษัทที่สังกัดอยู่ ทุกครั้งที่รู้สึกไม่สบายใจ ฉันมักขึ้นมานั่งระบายน้ำตาอยู่บนนี้เสมอ ๆ ปล่อยความคิดล่องลอยไปกับสายลม ปล่อยหยาดน้ำตาให้ร่วงแหมะลงบนพื้นด้านล่าง ปล่อยหัวใจให้โบยบินไปไกลบนท้องฟ้า ปล่อยให้ผืนนภายังคงโอบกอดฉันต่อไป
    ทุกวันฉันมีตารางเวลาเข้าฝึกที่แน่นอน ฉันฝึกโหดกว่าคนอื่น ๆ สามเท่า ถึงแม้ฉันจะทำทุกอย่างได้ดีมากมาตลอด แต่ยิ่งทำคะแนนประเมินได้สูงมากขึ้นเท่าไหร่ การฝึกกลับเริ่มหนักมากขึ้นเท่านั้น พวกเขาล็อคเวลาไว้ให้ฉันแน่นเอี๊ยด แม้แต่เมนูอาหารฉันยังไม่สามารถเลือกกินเองได้เลย

    ปล่อยความคิดให้ลอยฟุ้งไปในอากาศ

    กีต้าร์สีขาวสะอาดมักถูกหยิบขึ้นมาดีดเล่นบนนี้ด้วยทุกครั้ง ฉันแต่งเพลงได้มากกว่ายี่สิบเพลงไปแล้ว แต่ละเพลงมักมีเนื้อหาเสียดสีตัวฉันเอง และก่นด่าเรื่องราวบัดซบทุกเรื่องที่ผ่านเข้ามาให้ได้ปวดหัวใจเล่น ๆ 

    ฉันทำให้เด็กฝึกชายคนหนึ่งต้องถูกไล่ออกจากบริษัท...

    หากแต่มันก็ไม่ใช่ความผิดของฉันเสียทีเดียว ฉันมันได้ชื่อว่าลูกแหง่ เทรนเนอร์หลาย ๆ คนหวงฉัน พวกเขาไม่ยอมให้มีผู้ชายเด็กฝึกคนไหนเฉียดใกล้ฉันได้เลย ถึงแม้ฉันจะอยากมีเพื่อนมากมายเพียงใดก็ตามที
    เรื่องราวมันเริ่มจากความแปลกของฉันหรือก็ไม่แน่ใจ เด็กฝึกคนนั้นตามตื๊อเพื่อคุยกับฉันมาได้สักพัก โดนฝ่ายดูแลตักเตือนไปหลายครั้ง จนสุดท้ายเมื่อเข้าหาฉันโดยตรงไม่ได้ จึงพยายามหาทางกลั่นแกล้งเพื่อให้ฉันยอมคุยด้วย – และใช่...คุยด้วยแค่ไม่กี่คำเขาก็ถูกไล่ออกทันที

    ฉันจึงมานั่งรู้สึกผิดอยู่อย่างนี้

    พวกเขาทำแบบนี้ทำไมกันนะ ฉันได้แต่เฝ้าถามตัวเองไปวัน ๆ พวกเขาเอาแต่ยัดเยียดคำว่าสมบูรณ์แบบมาให้ฉัน ในขณะที่ฉันนั้นมีแต่ข้อบกพร่องเต็มไปหมด แท้จริงแล้ว...คำว่าสมบูรณ์คือต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวงั้นหรือ...ต้องคอยทำตามสิ่งที่มีคนขอให้ได้ใช่ไหม

    ฉันเกลียดความสมบูรณ์แบบนี้จัง
SHARE
Written in this book
smell like my jasmine.
my short story about my jasmine.
Writer
melbourney
Mars to the Moon
— อาชญากรผู้ถูกช่วงชิงเวลา —

Comments