ค่าตอบแทน
มีคนเปรยให้ได้ยินว่า "ไม่ชอบความรู้สึกที่ให้ไปมากเท่าไรแล้วไม่ได้กลับคืนมาหรือให้ไปมาก ๆ แล้วได้กลับคืนมาไม่มากเท่าที่เราให้ไป
ถ้ายกตัวอย่างกับอย่างอื่นก็คงไม่ตรงทีเดียวแต่มันก็น่าคิด
เราเห็นลูกหมาตัวนึงที่หิวมากแล้วมันน่ารักดีเราไปซื้อลูกชิ้นให้เจ้าหมาน้อยสองไม้ เรามีความสุขที่ได้เห็นมันกินอย่างอร่อย แล้วมันก็เดินจากไป เราต้องการให้เจ้าหมาไปหาซื้อลูกชิ้นมาคืนเราในวันหน้าไหม ก็ไม่ ซึ่งเราก็ไม่รู้ได้เลยว่าวันข้างหน้าเราจะได้พบเจอกันอีกหรือเปล่า
เราเห็นยายแก่ ๆ ขายขนมที่ไม่มีคนซื้อ เราซื้อขนมยายอาจเพราะสงสาร เราได้หวังในรสชาติขนมของยายหรือเปล่า ก็ไม่
หลายครั้งในชีวิตที่เราทำบางอย่างด้วยใจจริง ซึ่งอาจไม่เคยคำนวนหรือคำนึงผลลัพธ์ที่จะเกิดขึ้นตามมา
แต่ทำไมเมื่อการลงทุนนั้นเปลี่ยนเป็นการลงทุนเรื่องความรัก เราต้องคาดหวังให้มันเป็นดั่งใจ การที่เราหวังดีหรือตั้งใจทำอะไรให้คนที่เรารัก คนที่เรา(แอบ)รัก สิ่งที่ได้คืนมาแน่นอนเราอาจไม่รู้
มันได้ความสุข สุขชั่วครู่ สุขนาน สุขเท่าไหร่ขึ้นอยู่กับใจเราคิด 
ถ้าการเปรยนั้นต้องการคำตอบเราก็อยากบอกว่า
"ความรักที่หวังผลตอบแทนแท้จริงมันไม่ใช่ความรัก มันคือความเห็นแก่ตัว ความรักที่แท้จริงไม่ต้องคอยเรียกร้อง มันจะตอบแทนค่าความรักเอง ลองค้นหาดี ๆ มันมีความสุขซ่อนอยู่ในทุกการตอบแทนของการกระทำเสมอ อยู่ที่เราเลือกจะมอง "
SHARE
Writer
Juji
เทพารักษ์
รู้สึกดีสักพัก จะรู้สึกรักไปเอง ❤

Comments