พูดก่อนคิดหรือคิดก่อนพูด
          มีหลายคนในที่นี้หรือคนในครอบครัวของเราก็ตาม พออารมณ์ไม่ดีหรือโมโหจากที่ไหนมาก็ไม่รู้ ตัวเราก็อยู่เฉยๆ ไม่ได้ทำอะไรให้เลย มาถึงใส่อารมณ์ใส่เราแบบนั้นแบบนี้ อยากจะถามจริงๆว่าเป็นอะไร มาใส่อารมณ์ทำไม พอพูดก็กลับมาโกรธให้เราอีก แล้วอีกฝ่ายก็พูดแบบไม่คิด บางคนยิ่งคนใกล้ยิ่งไม่เกรงใจกันเลย อยากพูดอยากทำอะไรก็ทำ โดยไม่นึกถึงจิตใจของอีกคนเลย
          บางคนเห็นว่าเป็นแฟนกัน เป็นญาติกัน อยากพูดอยากว่า อยากด่า ก็ไม่เคยเกรงใจเลย บางคนตอบโต้ด้วยการเงียบ เงียบเสร็จ เอากลับไปคิด คิดไตร่ตรอง จนสุดท้ายคิดได้ เลิกกันไปก็มี เป็นญาติพี่น้องกันจนมองหน้ากันไม่ติดก็มีมาแล้ว เวลาไม่สบายใจหรือโมโหอารมณ์ไม่ดี ควรจะสงบสติอารมณ์ก่อนค่อยไปพูดกับคนอื่น มันจะได้ไม่เสียความรู้สึก
          ความรู้สึกของคนเรา มันมีขีดจำกัด ในการจะรับสารที่อีกคนสื่อออกมา ถ้าสื่อออกมาด้านดีก็ถือเป็นกำลังใจ แต่ถ้าสื่อสารออกมาจากความโมโห มันย่อม ไม่มีใครอยากอยู่ใกล้คนแบบนี้ อยากหนีออกไปให้ไกล ไม่อยากพบอยากเจอ มีคนบางประเภทพอพูดสิ่งไม่ดีออกมาแล้วค่อยมาคิดทีหลัง เหมือนตบหัวแล้วลูบหลัง ถึงจะมาทำดีในตอนหลัง แต่ความรู้สึกที่เสียไปแล้วมันย่อมไม่คืนกลับมา
          หลายคนกว่าจะรู้ตัวว่าทำผิด อาจเสียคนที่รักไปมากมาย มารู้สึกตอนนี้มันก็ไม่มีประโยชน์แล้ว แทนที่จะพูดอะไรออกมาจากปาก คิดไตร่ตรองก่อนที่จะพูด ย่อมจะรักษาน้ำใจใครหลายคนที่เป็นคนที่รักเราได้มาก คำพูดถึงแม้มันไม่ใช่มีด แต่บางคำพูดมันเหมือนมีดแหลมคมที่ปักลงในหัวใจคนที่ได้ยิน เจ็บยิ่งกว่าการโดนมีดปักลงในหัวใจเสียอีก การทำร้ายจิตใจด้านคำพูด คนฟังจะจดจำสิ่งที่อีกคนพูดไปตลอด ยากที่จะลืมคำพูดที่มันไม่ดี
          อยากให้ใครหลายคนที่กำลังเป็นแบบนี้ มีสติสักนิดในการพูดคุยกัน รักษาน้ำใจคนในครอบครัว คนที่เรารัก ให้มาก เพราะเขาเหล่านั้นมีแค่คนเดียว ถ้าวันหนึ่งเขาหายไปคุณจะรู้สึกผิดไหม ถึงรู้สึกในวันนั้นมันก็ไม่มีประโยชน์แล้ว เพราะเขาไปแล้ว คนจะแก้ไขอย่างไร เหมือนสายน้ำไม่เคยไหลกลับ การสร้างความรักความอบอุ่น ความหวังดีสร้างง่ายก็จริงอยู่ แต่ถ้ามันได้พังทะลายลงไปแล้ว ย่อมกลับคืนมาไม่เหมือนเดิม จิตใจที่มีสีแดง อาจกลายเป็นใจสีเทา ที่ไม่มีหัวใจก็เป็นได้

SHARE
Writer
BAIpai1988
write
มิตรภาพและรอยยิ้ม

Comments