ผูกติดความสุข ไว้กับคนอื่น
เมื่อเธอไม่ตอบแชท จึงทำให้ผมเคว้ง...

เรื่องมันเริ่มอย่างนี้นะ ช่วงนี้ก็ได้คุยกับคนหนึ่งอยู่ แต่ดูเขาจะไม่ค่อยตอบแชทผมเสียเลย หรือกว่าจะตอบก็หมดสนุกไปเสียแล้ว ทำให้ความรู้สึกผมหม่นหมองลงไป จนไปเปิดเจอโน็ตหนึ่ง
พบกับสิ่งเตือนตัวเองเมื่อช่วงโควิดมาแรกๆ ผมติดแหง็กอยู่กับบ้าน ออกไปไหนไม่ได้ ไม่รู้จะทำอะไร ช่วงนั้นนั่นแหละที่ทำให้ผมพบกับการเรียนรู้ตัวเองอย่างพวก self awareness, emotional intelligence อะไรแนวนั้น พอรู้จักพวกนั้นแล้วก็ชอบนะ รู้สึกได้ใช้เวลากับตัวเองมากขึ้นและได้ปรับความเข้าใจกับตัวเอง เหมือนเป็นการจัดระบบการทำงานของตัวเอง การทำความรู้จักตัวเองก็จะต้องจดว่าตัวเองนิสัย สันดานอย่างไร ช่วงนั้นผมก็จดไว้ เยอะแยะไปหมด ชอบทำนั่น ไม่ชอบทำนี่ ตอนนั้นจดไว้เพื่อเตือนตัวเองจริงๆ แล้วก็ได้ใช้จริง ขอบคุณตัวเองตอนนั้นด้วยนะ....

วันนี้ผมรู้สึกเซงกับคนที่ไม่ยอมตอบแชทผม ผมรู้สึกไม่ค่อยอยากทำอะไรเท่าไรนักวันนี้ อาจเพราะทำงานมาเหนื่อยและเพราะเธอคนนั้นด้วยนั่นแหละ ก็เลยนั่งไถมือถือไปเรื่อย แล้วก็เข้าไปหาไรอ่านในโน็ตส่วนตัว จนไปเจอกับไฮไลต์​ที่ตัวเองทำไว้เอง มันขึ้นต้นด้วยคำว่า "นิสัยของนาย" แล้วตามด้วยเนื้อหาอีกหลายข้อ
ใจความของข้อความผมเขียนนิสัยของตัวเองที่ผมเข้าใจไว้หลายข้ออยู่เหมือนกัน อ่านไปแล้วก็ยิ้มไป สะดุดอยู่หลายข้อที่ยังไม่เปลี่ยนไปแม้แต่น้อย อย่างกับเราในอดีตนั่งไทม์​แมชชีนมาตบหน้าเราอย่างไรอย่างนั้น โดยเฉพาะข้อที่ว่า "พึ่งพาความสุขจากคนอื่นมากเกินไป" พออ่านปุ้ป จุกปั้ปเลย ที่เรามานอนเซงที่เขาไม่ตอบแชทเนี่ย ก็เพราะว่าเราพยายามให้เขาทำให้เรามีความสุขนี่นะ ไม่ต้องพึ่งพาเขาเพื่อทำให้เรามีความสุขหรอกนะบางที คิดถึงเมื่อก่อนเลยที่มีแรงรักตัวเองเหลือเฟือ ทำอะไรได้ด้วยตัวเองแบบสุดพลัง แต่ช่วงนี้กลับอ่อนแอลงไปเยอะ

พอโดนตัวเองในอดีตมาเตือนแบบนี้ผมก็คิดว่า "ไม่ได้ล่ะโว้ย กูจะต้องมีความสุขของกูเองให้มากกว่านี้สิวะ!" ฮึกเหิมดีจริงๆ นี่ก็ว่าจะวางแผนทำไรคนเดียวแบบชิลๆไปก่อน ทำงานบ้าน อ่านหนังสือ เล่นเกม โดยที่ไม่คาดหวังความสุขจากคนอื่น

พรุ่งนี้คงรู้สึกดีขึ้นแล้วล่ะ... 
ความสัมพันธ์แบบเป็นตัวของตัวเองเคยได้ยินมาว่า ความสัมพันธ์​แบบที่ทั้งสองฝ่ายเป็นตัวของตัวเอง มีระยะห่างเล็กน้อยให้พอไม่อึดอัดนี่มันดีมาก แต่เมื่อเราได้เข้าไปอยู่ในความสัมพันธ์​เสียเอง มันก็ดูยากที่จะไม่คาดหวังอะไรจากอีกฝ่ายเลย สำหรับผมซึ่งเป็นคนชอบคาดหวังจากความรักอะนะ แต่ว่าจะพยายามลดน้อยลงแล้วหาทางอยู่กับความสุขที่สร้างได้ด้วยตัวเองมากขึ้น ส่วนความรักคงให้เป็นส่วนที่มาช่วยให้ชีวิตมีสีสันมากขึ้นเท่านั้น

ต้องพยายามอีกสักระยะ บ้าเอ้ย..... 
SHARE
Writer
TopsyKretts
lonely boy
I love to write down the stories, because i have no friends to talk to. And In real life no one know i wrote all of these stories. I usually think all the time (talk less, listen more). Anyway I love to share on this blog, this is how i can express. These stories, wrote by the man who stand in present. Mostly express as a first or second-person point of view (perhaps third-person sometimes).

Comments