Melt Me Again

เรามักได้ยินคนพูดบ่อยๆว่าจงทำตัวให้เหมือนน้ำที่อยู่ได้ทุกที่ แปรเปลี่ยนไปตามภาชนะที่บรรจุ แต่ถ้าหากเราเป็นน้ำที่ดันไปอยู่ในสภาพแวดล้อมที่แสนเลวร้ายหล่ะ ดันไปเป็นน้ำในลำคลองที่คนทิ้งขยะ เน่าเสียซ้ำแล้วซ้ำเล่า หลากหลายคนที่เลือกเกิดไม่ได้ บางการกระทำก็เพียงเพื่อเพราะเอาตัวรอด บนสภาพแวดล้อมที่แสนโหดร้าย กลายเป็นน้ำที่เน่าเสียอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เชื่อเถอะ ถึงแม้ทุกคนจะทำตัวเป็นน้ำเหมือนกัน แต่ก็ไม่มีทางที่ทุกคนจะเหมือนกันหรอก....
เราไม่เคยรู้แน่ชัดเลยว่าตัวเราเองเป็นคนอย่างไร รู้สึกอะไรหรือต้องการอะไรกันแน่ ทุกอย่างในตัวเราบางทีก็ย้อนแย้งกันไปหมด และเราเองก็เชื่อว่าเรายังรู้จักตัวเองไม่ดีพอ หลากหลายด้านของเราเองที่ตัวเรายังไม่ค้นพบ ด้านที่เราไม่เคยให้ใครเห็น ดังนั้นในการใช้ชีวิตเราจะไม่ตัดสินว่าเรารู้จักใครดีพอหรือตัดสินว่าเขาเป็นคนยังไง เรื่องราวในชีวิตของคนเราล้านคนร้อยล้านเหตุการณ์ ทุกการกระทำหรือประสบการณ์ที่ทั่งแสนดีหรือแสนโหดร้ายหล่อหลอมให้คนเราเป็นเฉกเช่นทุกวันนี้ ทุกอย่างมันมีเหตุผลประกอบทั้งนั้นแหละ อยู่ที่ว่าเราเลือกที่จะบอกเหตุผลนั้นออกไปรึป่าว 
จากที่ฉันเคยยึดถือการใช้ชีวิตให้เหมือนน้ำก็คงต้องเปลี่ยนไป กลายเป็นเราในวันนี้ จากน้ำกลายเป็นเหล็กหลอมละลายที่แข็งตัวกลายเป็นเราขึ้นมาใหม่  แปรเปลี่ยนสถานะเป็นของเหลวได้ในอุณภูมิที่ร้อนระอุ เพื่อป้องกันความบอบช้ำหรือสิ่งที่กระทบจิตใจให้เข้าหาเราได้ยากถึงจะเข้มแข็งแต่ก็ไร้ซึ้งความอ่อนโยน
การได้รับบางสิ่งมาแลกกับการสูญเสียบางสิ่งไปเป็นสิ่งปกติที่ตอบยอมรับมัน เพราะมนุษย์เราไม่สามารถกอบโกยทุกอย่างที่ต้องการด้วยสองมือในเวลาเดียวกันได้หรอก

ดังนั้นความเข้มแข็งของเราก็แลกมาด้วยตัวตนของเราที่สูญหายไป ทัศนคติที่ดีต่อโลกในตอนนั้น หายไปไหนแล้วนะ
หลายครั้งหลายคราที่คิดถึงตัวเองในอดีตว่ามันเคยดีขนาดไหน ทำไมเราต้องอยากเข้มแข็งเพื่อทำให้เราในตอนนั้นหายไปขนาดนั้นด้วย ได้เพียงแต่มองย้อนไปเสียดายกับสิ่งที่ไม่มีวันหวนกลับ
ทำได้แค่เพียงใช้ชีวิตต่อไปเท่านั้น

ขอบคุณและยินดีที่เราเคยได้เป็นเราในวันนั้น
จงใช้ชีวิตต่อไปด้วยความรู้สึกที่เจ็บปวดน้อยที่สุดด้วยเถอะ



 


SHARE
Written in this book
About MS
Writer
Gasstomeetyou
Writer
nevermind

Comments