วันที่ทานตะวันร้องไห้
ถ้าคุณเจ็บปวด คุณจะยิ้มทำไมวะ
ไม่รู้อะไรที่ทรมานใจเรามากกว่ากัน

ระหว่างเห็นคุณร้องไห้ กับเห็นคุณยิ้มทั้งที่อยากร้องไห้

แต่เราเข้าใจทั้งสอง

คุณแสดงออกมาได้ทั้งสอง

คุณจะทำอะไรก็ได้


แต่เรารู้ คุณน่ะ...
...โคตรไม่อยากให้เราเจ็บปวด




วินาทีที่เห็นแววตานั้น 

อยากมากๆ...
...
..
.อยากเข้าไปกอดคุณมากๆ 

“ไม่เป็นไรนะ แค่วันนี้ฝนมันตกน่ะ”

“แล้วทำไมต้องเป็นวันนี้อ่ะคับ เป็นพรุ่งนี้ไม่ได้เหรอ”
คุณงอแง แบบที่ลึกๆในใจคุณอยากแสดงออกมาตลอด

“ :) คุณรู้มั้ย วันนี้เราเห็นอะไร”

“เห็นผม ที่พังไม่เป็นท่า ทุกอย่างที่ตั้งใจมา มันเละไปหมด ผมไม่อยากจะบอกว่าผมตั้งใจมาตลอด และมันก็ไม่เคยดีได้อย่างใจผม เหมือนคนอื่นๆที่เขาทำได้...
มันเหมือนกับ ต่อให้ผมพยายามแทบตาย
ทุกอย่างก็ไม่เข้าข้างผมอยู่ดี

ไม่ใช่หรอก...

ไม่เกี่ยวกับโชคชะตา มันคงเป็นผม...
...ที่ห่วยเอง”

“ทำไมคุณต้องเก่งขนาดนี้ด้วยนะ”

“ห้ะ!?”

“นี่คือสิ่งที่คุณรู้สึกใช่ไหม คุณรู้สึกแบบนั้น ตอนที่อยู่กลางสายฝนนั่น...
แต่คุณรู้อะไรไหม... 

คุณยิ้มสวยมากเลยนะ

นั่นคือสิ่งที่เรารู้สึก
แล้วคุณรู้อะไรไหม...

“เราเห็น รอยยิ้มนั่น ท้าทายสายฝนที่ตกลงมาอย่างไม่สนใจใครหน้าไหน
เอาสิ ตกลงมาเลย!!!”
ตกลงมาให้โดนใบหน้า 
... ใบหน้า ที่พยายามกลบร่องรอยต่างๆที่ไม่ต้องการให้ใครเห็นความบกพร่อง

ตกลง มาให้โดนดวงตา ... ดวงตา ที่พยายามจะเก็บภาพตรงหน้าไว้ให้ได้มากที่สุด

ตกลงมาให้โดนริมฝีปาก
... ริมฝีปาก ที่ยังทำหน้าที่ให้เสียงได้เปล่งออกมา เพื่อให้ทุกคนความสุข

ตกลงมากลางดวงใจ
... ดวงใจดวงน้อย ที่ใครอีกคนเฝ้าทะนุถนอม ไม่อยากให้ต้องเจ็บช้ำเลย
... แต่เป็นฝนเจ้ากรรมจนได้ ที่มาทำลายดวงใจที่ใครคนหนึ่งเฝ้าทะนุถนอมมาตลอด

“เราเห็นอะไรอีกรู้มั้ย วันนี้น่ะ?”
เห็น...

คุณ


เห็นความเป็นคุณชัดๆเลย


“เราขอให้คุณเติบโตขึ้น จากพายุฝนครั้งนี้นะ”

🌻☀️



















SHARE

Comments