เลนส์อคติ
เขาไม่ได้มองฉันด้วยสายตาปกติ
แบบที่เขาใช้มองพวกพ้องของตัวเอง

เวลาที่เขามองมาที่ฉัน
เขาสวมแว่นที่มีเลนส์ชื่อว่า อคติ
ดังนั้น ไม่ว่าเขาจะมองมาที่ฉันอย่างไร

ฉันก็ไม่มีทางเป็นคนที่ดีในสายตาของเขาสักครั้ง

หากเมื่อไหร่ที่ฉันโต้ตอบ
ฉันจะกลายเป็นผู้แข่งขันในเกมของเขา
หากว่าฉันนิ่งเฉย
ฉันจะกลายเป็นคนที่ยอมรับคำครหาเหล่านั้น

ตรรกะสกปรก
กับคำพูดที่น่ารังเกียจ
กำลังดึงใครคนหนึ่งจมดิ่ง

คำพูดและการกระทำของเขา
เกิดขึ้นอย่างไร้เหตุผล
มีแต่อำนาจและวาจาเหมือนไฟแผดเผา

ทำไมฉันต้องให้อภัย
คนที่มองไม่เห็นปัญหาของตัวเอง
เอาแต่คอยสอดส่องปัญหา
และหาข้อติเตียนคนอื่นเขา

เห้อ......

ฉันเชื่อแล้ว
การให้อภัยมันเหมาะสมกับแค่บางคน

SHARE
Written in this book
บันทึก2407

Comments