5 อัลบั้มเพลงแนะนำ จากนวนิยายสั้นเล่มหนึ่ง
1.

Wild Honey by The Beach Boys

https://open.spotify.com/album/01uTaEF0YlcBgNwaSS9iIl?si=lCjPUg9kRaGzZ9ZiFK_njg

ค่ายจบทุกอย่างก็จบลงด้วยเหมือนกัน ไม่มีไอเดียอะไรที่พวกเราช่วยกันคิดถูกนำเอากลับไปใช้ที่โรงเรียนของเรา ตัวผมเองก็ไม่ได้ผลักดัน “โครงการส่งเสริมสุขภาพเด็กน้อย” ของผมอย่างที่เพื่อนกลุ่มอื่นตั้งชื่อให้ กิ๊บดูจะเป็นเดือดเป็นร้อนที่โดนล้อเลียนแบบนั้น ผมบอกไม่เป็นไร “มีแต่พวกฉาบฉวยชนเท่านั้นแหละที่ชอบทำเรื่องง่ายให้เป็นเรื่องยาก” พอผมพูดไปแบบนั้น ผมเลยดูหล่อขึ้นทันที

ก่อนแยกย้ายกันกลับบ้านผมกับกิ๊บนั่งเล่นกันอยู่ที่ม้านั่งหินอ่อนหลังห้องน้ำ แถวนั้นค่อนข้างเงียบลับตาคน มีคนเปิดเพลงรักของวงเดอะ บีช บอยส์ดังมาจากในห้องโถงที่เราใช้ทำกิจกรรม

เราสองคนนั่งฟังเพลง Darlin’ แล้วก็อมยิ้มไป

กิ๊บบอกผมว่าเธอชอบเพลงนี้

ผมเลยอวดเลยว่า “พี่เล่นเปียโนเพลงนี้ได้นะ วันหลังไปร้องเพลงที่บ้านพี่สิ”

กิ๊บยิ้ม หลบสายตามองไปที่มือของผม เธอว่า “มือพี่เรียวเหมือนมือผู้หญิงเลย ขอจับหน่อยได้มั้ย”

“ได้สิ” ผมยื่นมือให้กิ๊บ แล้วผมก็รวบรัดตัดบทกุมมือเธอ

เรานั่งตัวเกร็ง เหงื่อแตกพลั่ก

ผมกระซิบบอกเธอว่า “พี่ชอบกิ๊บนะ” แล้วเราก็แลกเบอร์โทรศัพท์กัน

หลังจากนั้นหนึ่งสัปดาห์ผมกับกิ๊บก็ตกลงเป็นแฟนกัน เธอขอผมว่าต่อจากนี้ไปผมจะต้องรับผิดชอบความรู้สึกและจิตใจของเธอ มันฟังดูเป็นเรื่องยิ่งใหญ่สำหรับเด็กมัธยมหรือแม้แต่ผู้ใหญ่ก็ตาม และแน่นอนผมก็ทำสิ่งที่เธอขอไม่ได้

2.

Unforgettable: With Love by Natalie Cole

https://open.spotify.com/album/3Z4DrrPcAsTWOhDelLNwrK?si=LH5248FvQiaJC2q6tlvgyQ

“พี่เป่าผมผู้หญิงเป็นมั้ย ไดร์นี่มันติดอยู่กับกำแพง เมี่ยงเป่าไม่ถนัดเลย เป่าเองคงไม่ได้นอนกันพอดี”

“จะลองดูนะ พี่ต้องทำยังไงบ้างล่ะ”

เมี่ยงเดินไปลากเก้าอี้ที่ตั้งอยู่ตรงโต๊ะรับแขกมาในห้องน้ำหน้ากระจก จากนั้นก็นั่งลงคร่อมพนักพิง หันหลังให้ผม

“พี่เป่าได้เลยนะ” เมี่ยงว่า

“เป่ายังไงก็ได้ใช่มั้ย” ผมถาม

“เป่ายังไงก็ได้ให้แห้ง”

“โอเค”

จากนั้นผมก็เริ่มเป่าผมให้เธอ ผมเมี่ยงทั้งหนาและยาว ผมเป่าไปได้สักพักก็เริ่มรู้สึกเบื่อเลยบอกว่า “พี่จะเดินไปหยิบไอพอดเอามาฟังเพลงไปด้วยนะ รอเดี๋ยว”

“เห็นมั้ยพี่ก็ยังเบื่อเลย”

ผมหัวเราะ จากนั้นก็หยิบไอพอดจากโต๊ะรับแขกที่ผมนั่งฟังอยู่ก่อนที่เมี่ยงจะเข้ามาในห้อง ผมยัดหูฟังเข้าหู เปิดเพลงของนาตาลี โคลที่ฟังค้างไว้ แล้วก็เริ่มเป่าผมให้เมี่ยงต่อ เมี่ยงถามว่า

“ฟังเพลงอะไรเหรอ”

“เพลงของนาตาลี โคลน่ะ”

“ขอฟังด้วยสิ”

3.

Let It Be by The Beatles
https://open.spotify.com/album/0jTGHV5xqHPvEcwL8f6YU5...

เมี่ยงทำความคุ้นเคยกับเจ้าเปียโนไฟฟ้าตัวนี้ก่อน ด้วยการไล่โน้ตตามแบบฉบับของนักเปียโนเพลงคลาสสิค ซึ่งวันนี้เธอจะมาเล่นเพลง Let It Be เพลงที่นับว่าเล่นง่ายที่สุดอีกเพลงหนึ่งในบรรดาเพลงของวงเดอะ บีเทิลส์ และเป็นเพลงที่หลายคนรู้จักมากที่สุดอีกเพลงหนึ่งด้วยเช่นกัน

ผมบอกให้เมี่ยงเล่นแบบแบ็คอัพ กดคอร์ดวนไปสามรอบตามโน้ตเพลงนั่นแหละ ส่วนรอบที่สี่เมี่ยงก็เล่นโซโลเดี่ยวแบบยากๆ ที่ใส่ลูกเล่นแบบที่ “เมี่ยงเคยเล่นให้พี่ฟังนั่นแหละ” เมี่ยงพยักหน้ารับทราบ ก่อนจะประทับนิ้วบนแป้นคีย์เปียโนแล้วเริ่มต้นส่งคอร์ด : ซี จี เอไมเนอร์ จี เอฟเมเจอร์เซเว่น เอฟ ซี จี เอฟ ซี ดีไมเนอร์เซเว่น แล้วก็ซี แล้วผมก็เริ่มร้องท่อนแรกไปจนถึงท่อนสุดท้ายที่กล่าวว่า ‘และเมื่อความมืดเข้ามาบดบัง ก็ยังมีแสงสว่างส่องมาที่ฉัน’ เมี่ยงโซโลเดี่ยวหลังจากนั้น ผมมองดูคนในร้านที่จ้องตาไม่กะพริบตอนที่เมี่ยงเล่น เธอทำได้ดีเลยทีเดียว ดูเหมือนเธอจะมั่นใจมาก นิ้วมือที่เรียวเล็กของเธอพลิ้วไหวตามท่วงทำนองของเพลงอย่างเป็นธรรมชาติ หลังจากเราเล่นจบเพลง ลูกค้าในร้านก็ปรบมือเสียงดังให้เรา ก่อนที่เราจะลงมาจากเวที เมี่ยงเหงื่อชุ่มตัว อาจเพราะว่าตื่นเต้น ผมชมเมี่ยงว่าเล่นได้ดีมากๆ เมี่ยงก็ชมว่าเสียงผมเพราะมากเหมือนกัน

4.

Diane by Chet Baker & Paul Bley

https://open.spotify.com/album/0FNrlhmr94IAOIFCNCvoDp?si=VfASvdS-QfqpZ2wiIi-jUQ

ตอนนี้เป็นเวลาสี่โมงเย็น ถ้าเราไม่แวะจอดพักระหว่างทางบ่อยๆ ก็คาดว่าเราน่าจะไปถึงบ้านปู่ของเมี่ยงที่อำเภอแม่ลาวไม่เกินสองทุ่ม แต่ยังไม่ถึงครึ่งชั่วโมง เมี่ยงก็บ่นว่าหิวแล้ว ตอนนั้นเราอยู่แถวดอยนางแก้ว ผมบอกไปว่าแถวนี้ไม่มี 7-11 นะ

“เมี่ยงลองค้นๆ ดูหลังรถสิว่าพอจะกินอะไรรองท้องได้บ้าง” ผมพูด “ให้พี่จอดรถให้เอามั้ย”

“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวเมี่ยงปีนข้ามไปเอง”

ผมคิดว่าเมี่ยงคงกินอะไรไม่ยากเพราะเคยเห็นเธอกินพวกช็อกโกแลตบาร์ก็หายหิวได้แล้ว ด้วยความที่เป็นผู้หญิงตัวเล็กบอบบาง เมี่ยงเลยปีนข้ามเบาะหลังไปได้อย่างสบายๆ ลมพัดเอากลิ่นตัวซึ่งน่าจะผสมกับน้ำหอมยี่ห้อหนึ่งโชยมาจนผมได้กลิ่น ผมหลุดปากถามออกไปโดยไม่ได้ตั้งใจว่า

“ฉีดน้ำหอมไปโรงเรียนด้วยเหรอ”

“ถามอย่างกับพี่ไม่ฉีดน่ะ—อยู่ไหนเหรอพี่”

“ขนมน่ะเหรอ อยู่ในกระเป๋าเดินป่าใบที่ใหญ่ที่สุดน่ะ ลองค้นๆ ดูนะว่ากินอะไรได้บ้าง”

เมี่ยงชะโงกหน้าข้ามพนักพิงแล้วก็ก้มลงสำรวจกระเป๋าเดินป่าใบใหญ่

“แม็ก แอนด์ ชีส คุกกี้ ซีเรียล... โอ้ นี่ไงช็อคโกแลตบาร์ของโปรดเมี่ยง” เธอว่า “พี่กินของแบบนี้ประจำเลยเหรอ”

“ใช่จ้า”

เมี่ยงข้ามกลับมานั่งที่เบาะหน้าพร้อมกับช็อคโกแลตบาร์ของเธอ จัดการคาดเข็มคัดนิรภัย ก่อนฉีกซองช็อคโกแลตบาร์แล้วกัด เธอเคี้ยวกรุบๆ อย่างเอร็ดอร่อย

หลังจากเมี่ยงแทะช็อคโกแลตจนหมด เธอก็นอนฟังเพลงที่ผมเปิดให้ฟัง นั่นคือเพลงในอัลบั้มที่ชื่อว่า Diane ของเชต เบเคอร์ และพอล เบลย์ สักพักเมี่ยงก็พล็อยหลับคอพับไป ผมสะกิดเมี่ยงให้ปรับเอนเบาะลง เธอเอนเบาะลง จากนั้นก็เอาเสื้อคลุมสีดำของเธอเอามาห่มแทนผ้าห่ม ข้างในรถค่อนข้างเย็น ข้างนอกมีฝนตกลงมาปรอยๆ ผมไม่ได้แวะจอดที่ไหนเลย

5.

Come Away with Me by Norah Jones

https://open.spotify.com/album/1JvoMzqg04nC29gam4Qaiq?si=zgB_LMelQwmD1EbWB4Zf3Q

เมี่ยงเด้งตัวขึ้นมาบอกผมว่า “หิว”

เราจะกินอะไรเป็นครั้งสุดท้ายในชีวิตกันดีล่ะ “มีมาม่ากับขนมอยู่ในตู้ เมี่ยงอยากได้อะไร”

“เลย์แผ่นหยักได้มั้ยคะ” เธอเสนอ

“ได้สิ เดี๋ยวพี่ไปหยิบให้”

“ขอบคุณนะคะ”

ผมยื่นถุงขนมให้ เธอสังเกตเห็นแก้วในมือผม

“ขอดื่มด้วยได้ไหม”

“ไม่ได้ เยาวชนห้าม”

“ปีหน้าหนูก็ 18 แล้ว”

ผมรู้ดีว่าเมี่ยงจะไม่มีโอกาสอายุ 18 หากวันนี้ไม่ใช่วันสิ้นโลก อีกสองเดือนข้างหน้าก็จะเป็นวาระสุดท้ายจริงๆ แบบที่ผมเคยเจอมา

“ได้ แต่มันมีชนิดอื่นๆ ที่ไม่แรงเท่านี้ อย่างพวกโซจูด้วยนะ”

ผมพูดไม่ทันขาดคำ เมี่ยงก็ดึงแก้วผมไปดื่ม เธอไม่เคยดื่มเหล้ามาก่อน พอกินเข้าไปก็ทำหน้าเหยเก สักครู่แก้มสองข้างของเธอก็แดงระเรื่อ

อีก 5 นาที วาระสุดท้ายจะมาถึง

เมี่ยงเดินเซๆ ไปที่เปียโนและเริ่มเล่นเพลง Don't Know Why เธอดูดีมากๆ และดูดียิ่งขึ้นไปอีกตอนที่เธอร้องเพลง เสียงของเธอไม่ได้แย่อย่างที่เธอพูด

หากว่านี่เป็นจุดจบของทุกสิ่ง มันก็สวยงามที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
SHARE
Writer
Phoomanee
time traveller
(ノ≧ڡ≦)

Comments