ปลายฝนต้นหนาว...
ก้าวเข้ามาแล้ว เดือนที่ใครหลายคนต่างรอคอย ปลายฝนต้นหนาวลมพัดโชยมา..  ใบไม้ที่ปลิดปลิวล่อยลอยเหี่ยวแห้งตามฤดูกาล เหมือนใจของฉันที่แห้งเหี่ยวสั่นไหว...

ตุลาคมแล้วสินะ ตอนนั้นยังมกราอยู่เลยผ่านไปแป๊บเดียว เข้าสู่ฤดูหนาวแล้ว ยังไม่ได้มีเสื้อกันหนาวสวยๆเลย มีแต่สีม่วงตัวโปรด ที่ชอบใส่เป็นประจำ... ปี2020 เป็นปีที่ไม่ได้ดีเท่าไหร่นัก มีแต่เหตุการณ์ร้ายๆ แต่ก็ผ่านพ้นไปแล้วแหละ...

สายลมที่พัดโชยทำให้หวนคิดถึงบรรยากาศเก่าๆหม่นๆที่บ้านทุ่งของฉัน เป็นเวลาอันเนิ่นนานไม่ได้กลับมาบ้านคิดถึงอดีตอันหอมหวานเลย ทำได้เพียงแค่คิดถึงมันสินะ... ไหนๆก็หยุดยาวทั้งทีขอสูดเอาบรรยากาศอันแสนบริสุทธิ์ไว้ในความทรงจำอันหอมหวานนี้แล้วกัน...

เลือนลางแต่ไม่เคยจางหายแม้ร่างมลายใจยังไม่คลายคิดถึงบ้าน....
ว่ากันว่า สิ่งที่มนุษย์ทุกคนโหยหาที่สุดนั้นคือการกลับมาบ้าน เพราะมันทำให้เรามีพลังกายพลังใจมากที่สุดเวลากลับมา... 🍃🍃
SHARE

Comments