Garden in Her Heart
สายลมพัดผ่านใบเรียวยาวของหญ้าบนเนินเขาเขียวขจี
วันนี้ท้องฟ้าช่างโปร่งเหลือเกินถึงกระนั้นก็ยังมีก้อนเมฆฟูนุ่มล่องลอยอยู่ประปราย
แสงแดดอ่อนที่ผ่านลงมาในบ่ายแก่ๆจนใกล้จะพลบค่ำเข้าไปเต็มที
เด็กหญิงนอนบนพื้นหญ้าฟูนุ่มเหม่อมองขึ้นไปยังผืนฟ้า
ข้างๆของเธอคือวิทยุสีแดงที่เธอชอบพกมาด้วยเวลามาที่เนินเขานี้เสมอ
เสียงจากวิทยุลอดผ่านออกมาไม่ดังนัก
ช่องรายการที่เธอฟังกำลังเปิดเพลงสมัยก่อนชวนให้หวนนึกถึงอดีต

ในช่วงเวลาที่ไม่มีใครมองเห็นการมีอยู่ของเธอนี้
เด็กสาวกำลังเปิดประตูบานเล็กๆเข้าไปในสวนดอกไม้
สวนดอกไม้ที่เธอเป็นเจ้าของสวน
และสวนนี้ก็อยู่ในหัวใจของเธอ
เธอก้าวเข้าไปอย่างช้าๆมองดอกไม้ที่ทั้งผลิบานอย่างแจ่มใส
ในขณะเดียวกันก็มีไม่น้อยที่เหี่ยวเฉาและกำลังจะละทิ้งกลีบทั้งหมดเพื่อกลับลงไปสู่พื้นดิน
เธอชื่นชมดอกไม้ทั้งหมดด้วยรอยยิ้มและหยดน้ำตา
เธอจับกลีบดอกที่เบ่งบานอย่างเจิดจ้าราวกับกำลังยิ้มให้เธอแล้วลูบมันเบาๆ
พลางเอื้อนเอ่ยออกไปอย่างแผ่วเบา
เก่งจังเลยเจ้าดอกไม้ ฉันรู้ว่ากว่าเธอจะยิ้มได้อย่างเบ่งบานขนาดนี้เธอคงผ่านฤดูฝนและพายุร้ายมานับไม้ถ้วนเธอยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยนแล้วละมือจากดอกไม้
เดินอย่างเชื่องช้าไปหาพุ่มดอกไม้ที่อยู่ถัดไปไม่ไกล
ดอกไม้เหล่านี้กำลังเหี่ยวเฉากลีบดอกช้ำจนเป็นสีคล้ำ
ไม่ชูช่อหาแสงแดดอ่อนไม่หลงรักพระอาทิตย์อีกต่อไป
แต่บางทีอาจไม่ใช่เพราะหมดสิ้นซึ่งความรักหรอก
แต่อาจเป็เพราะว่าพยายามจนหมดสิ้นทุกสิ่งทุกอย่างแล้วต่างหาก
และบางทีพระอาทิตย์ที่เป็นเมือนโลกทั้งใบของดอกไม้อาจใจร้ายจนดอกไม้ไม่อาจคงอยู่แล้วก็ได้
เด็กหญิงเอื้อมสองมือโอบอุ้มดอกไม้ที่คอตกขึ้นมาเพื่อเผชิญหน้ากับเด็กหญิง
แสงอาทิตย์สาดส่องลงมาอย่างอ่อนโยน
แต่ถึงแม้จะอบอุ่นเพียงไรก็คงไม่อาจทำให้ดอกไม้ดอกนี้กลับมาบานสะพรั่งได้อีกแล้ว
หยดน้ำตาหยดเล็กไหลรินลงอาบแก้มของเด็กสาว
เธอปล่อยมันให้หลั่งไหลโดยไม่แม้แต่จะเอื้อมมือไปซับซาบความเจ็บปวดเพื่อปิดบังมันไว้
หยดน้ำตาหยดแล้วหยดเล่าร่วงรินลงกระทบกลีบดอก
มันไหลผ่านร่วงลงไปสู่พื้นดิน
คงถึงคราวที่เธอต้องกลับไปยังดวงดาวดอกไม้แล้ว ตลอดไปน่ะแม้ไม่มีจริงแต่ฉันก็ยังเชื่อว่าตลอดไปจะมีอยู่ในที่แห่งนั้นบนดวงดาวของเธอเด็กสาวลุกขึ้นแล้วเดินไปนั่งยังม้านั่งที่มีแสงอาทิตย์สีส้มสาดแสงแห่งพลบค่ำส่องลงมา
เธอมองออกไปยังทิวทัศน์ข้างหน้าโดยไม่กล่าวสิ่งใด
แต่ในใจกลับกำลังพูดคุยอย่างเงียบงันกับตัวของเธอเอง

ที่ผ่านมาจักรวาลต่างจัดวางเรื่องราวถักทอผ่านเส้นทางชีวิตของเธออย่างหลากสี
เธอเป็นเพียงใครคนหนึ่งที่โลกนี้อาจไม่เคยสังเกตเห็นหรือจดจำ
แต่บางทีหากวาดโลกใบนี้ให้แคบลงมาสักนิดโลกใบนี้ก็อารีเธออยู่บ้าง

เพราะ.....
สำหรับน้องสาวเธอคือพี่สาวจอมขี้บ่นที่ชอบกินเจลลี่หมี
สำหรับศิลปินที่เธอรักเธอคือแฟนคลับที่คอยส่งเสียงเชียร์สนับสนุนพวกเขาเสมอ
สำหรับหนังสือเธอคือนักอ่านที่ชอบดองหนังสือไว้เป็นกองแต่พอเจอหนังสือที่ถูกใจก็จะพูดถึงไม่หยุดไปเป็นเดือนๆ
สำหรับเพื่อนสนิทเธอคือคนที่ชอบส่งรูปตลกๆลงในกลุ่มเพื่อให้ทุกคนหัวเราะ
สำหรับท้องฟ้าเธอคือผู้หญิงที่ตาสวยคนหนึ่งที่ชอบมองท้องฟ้าด้วยสายตาทอประกาย
เธอเป็นหลายๆอย่างให้กับโลกใบนี้มากกว่าที่เธอคิดเลยล่ะ
เพราะจุดเล็กๆที่ไม่ถูกสังเกตเห็นก็เป็นเหมือนจิ๊กซอที่เติมเต็มความสวยงามของโลกใบนี้
คุณค่าที่เธอมีและมองเห็นด้วยตัวเธอเองกำลังสาดแสงทอประกายเหมือนแสงอาทิตย์ในยามอัสดง
เธอยิ้มไปทั้งหัวใจให้กับคุณค่าแสนเล็กที่ยิ่งใหญ่ในตัวเธอ
ดอกไม้ที่บางสะพรั่งและเหี่ยวเฉามันคือตัวเธอในเส้นทางของชีิวิต
ความเสียใจ ความผิดหวัง แตกสลายเป็นผุยผง
ความอารี ความใจดี รอยยิ้มแสนสุข เสียงหัวเราะที่สดใส
เธอผ่านทั้งหมดนั้นมาด้วยหัวใจที่แสนธรรมดานี้
เธอขอบคุณจักรวาลที่มอบความธรรมดานี้ให้แก่เธอ
แล้วก็ขอบคุณตัวเธอที่เป็นคนสำคัญของโลกใบนี้
ในแบบของเธอเอง
เธอจะรักโลกใบนี้ต่อไปเหมือนกับที่ดอกไม้รักพระอาทิตย์แม้ในวันที่ไม่อาจคงอยู่แล้วก็ตาม
เพราะหากหมดสิ้นความรัก
หัวใจของเธอก็คงหมดสิ้นความปรารถนาที่จะใช้ชีวิตแล้วเช่นกัน
เธอจึงปลูกความรักเอาไว้ในสวนแห่งนี้ไว้มากมาย
เมื่อมันเติบโตแล้วบานสะพรั่งเมื่อนั้นหัวใจของเธอก็คงผลิบานอย่างสวยงาม
และอบอวลไปด้วยกลิ่นแห่งความรักที่คละคลุ้งเต็มไปทั้งหัวใจ
เธอลุกขึ้นแล้วเดินกลับไปที่ประตู
ก่อนที่จะเปิดประตูเพื่อกลับไปพบกับโลกที่มีคนอื่นอยู่ด้วยไม่ใช่เพียงตัวเธอ
เธอหันหลังกลับมาแล้วยิ้มให้กับสวนดอกไม้ที่กำลังสวยงามไปด้วยกลิ่นอายความสุขแห่งนี้
ฉันจะเติบโตอย่างสง่าสามและแข็งแรง เหมือนกับที่เธอก็พยายามเติบโตเพื่อผลิบานในใจฉันแบบนี้เช่นกัน
เธอก้าวออกมาจากหัวใจของเธอแล้วปิดประตูด้วยรอยยิ้ม
ตอนนี้พร้อมที่ใจดีกับโลกใบนี้ต่อไปแล้ว
ธอที่มีคุณค่าและสำคัญกับโลกใบนี้
เธอลุกขึ้นแล้วปิดวิทยุ
วิ่งกลับไปในโลกที่เธอจากมา
โลกแห่งความจริงที่รอคนอย่างเธอให้ก้าวเดินต่อไปในเส้นทางแห่งชีวิตที่ไม่มีที่สิ้นสุด
เธอได้ทิ้งรอยเท้าที่อบอุ่นไว้ที่ผืนหญ้าแห่งนี้
โลกใบนี้กำลังโลดแล่นอยู่ในดวงตาของเธอ
เด็กสาวผู้เป็นเจ้าของโลกทั้งใบของตัวเอง
SHARE
Writer
JINNNY
Young forever
I write to know more myself📝🚪🕯 ขอให้ดวงดาวที่หลงทางทั้งหลายส่องแสงนำทางให้ตนเองจนพบจุดหมาย💫✨💌

Comments