ดอกทานตะวัน
“ความรักของดอกทานตะวันกับดวงอาทิตย์ มันดีจังเลยเนอะ ดูโรแมนติกดี”

“ยังไงนะ...
ที่บอกว่าทานตะวันจะหันมองดวงอาทิตย์เท่านั้น 
อยู่เสมอน่ะเหรอ?”

“อือ ก็ใช่”

“แล้วไม่คิดว่ามันใจร้ายบ้างเหรอ ที่ดอกทานตะวันมีดวงอาทิตย์ให้หันมองเพียงดวงเดียว...
แต่ดวงอาทิตย์กลับมีดอกทานตะวันไม่รู้ตั้งกี่ดอกน่ะ”

“มองโลกในแง่ร้ายจัง”

“หมายความว่าถ้าเธอมีคนรัก เธออยากให้เขาเป็นดวงอาทิตย์ของเธองั้นเหรอ?”

“ก็อบอุ่นดี”

“แล้ว?”

“ก็มั่นใจได้ว่ายังไงเขาก็จะอยู่ตรงนั้น ในที่ที่เรามองเห็นเขาได้เสมอ คอยแหงนมองเขาได้ คอยอยู่ข้างๆเขาได้ 
...ถึงแม้คำว่าข้างๆ 
...จะแปลว่าไกลๆก็ตาม...”

“แล้วเขาจะรู้ได้ไงว่ามี เจ้าดอกทานตะวันดอกนี้ที่คอย เพ้อฝันหา ท่านดวงอาทิตย์อยู่ทุกวี่วัน...”

“นั่นแหละ point ของเรื่องนี้เลย เอาจริงๆนะ
ไม่ได้อยากให้เขารู้ว่ามีดอกทานตะวันดอกที่ 72 ดอกนี้คอยมองเขาหรอก
แค่เขายินดีให้ดอกทานตะวันหันมอง ก็ดีละ...”

...รู้มั้ยว่าดอกทานตะวันทำอะไรได้บ้าง...
เป็นความสดใสให้ดวงอาทิตย์ไง ดวงอาทิตย์เขาอาจจะต้องการแค่นั้นก็ได้นะ

...ภาระหน้าที่ของดวงอาทิตย์มันยิ่งใหญ่มากนะ แล้วเราก็เชื่อว่าดวงอาทิตย์อยากที่จะทำแบบนั้นด้วยความเต็มใจ อยากตื่นแต่เช้าทุกๆวัน มาทำภารกิจให้สำเร็จ แล้วกลับไปพักผ่อน ให้เราได้คิดถึงความอบอุ่นนั้นบ้าง

แต่ไม่เคยเลย เขาไม่เคยหายไปเลย...


...แล้วมันจะเป็นอะไร ถ้าในแต่ละวัน ดอกทานตะวันแค่ขอเป็นความสดใสให้กับดวงอาทิตย์
...ก็แค่ไม่อยากให้เขาเศร้า
...ไม่อยากให้เขาผิดหวัง
...อยากเป็นสภาพแวดล้อมที่ดีให้กับเขา

เห็นแบบนั้นน่ะ ดวงอาทิตย์เขาอ่อนไหวมากนะ

“พูดซะยาวเลยนะ”

“จริงๆจะสรุปสั้นๆก็ได้นะ”

“...”

รัก
“?”

“เพราะทานตะวันรักเขา...”

ทานตะวันรักดวงอาทิตย์นะ












SHARE

Comments