วันแรกของการทำงาน เภสัชฯ คนเก่าได้ทิ้งจดหมายที่เขียนกฏประหลาดเอาไว้
    ในสถานการณ์เศรษฐกิจแบบนี้ ปฏิเสธไม่ได้ว่างานหายากยิ่งกว่าทางแก้ปัญหาน้ำท่วมในประเทศ แม้จะเป็นวิชาชีพที่เรียนมาอย่างหนักและเป็นที่ต้องการของโรงพยาบาลรัฐฯ ก็ตาม แต่ฉันเลือกที่จะรองานทีี่ตัวเองต้องการจริงๆ จึงได้แต่ทำงานพาร์ทไทม์ร้านยาเพื่อรอเรียกสัมภาษณ์ งานตำแหน่งนี้เป็นทีี่จับจ้องของเด็กจบใหม่เกือบครึ่ง ทำให้ตำแหน่งที่มีไม่เพียงพอกับจำนวนของผู้สมัครทำให้ถ้าหากมีโอกาสเปิดเมื่อไหร่ฉันพร้อมจะพุ่งไปคว้าทันที
   จนวันหนึ่งหลังจากที่อาบน้ำเรียบร้อยก่อนจะเข้านอน ฉันตัดสินใจจะเข้าเว็บไซต์หาประกาศรับสมัครเภสัชกรพาร์ทไทม์เพื่อหาเงินใช้ระหว่างรอ หน้าบอร์ดประกาศล้วนปิดรับสมัครเกือบหมดเพราะรับคนแล้ว ที่เหลืออยู่คือพื้นที่ต่างจังหวัดที่แทบจะไม่มีคนไป ก่อนจะปิดเว็บ ฉันกดรีเฟรชหน้าเว็บอีกครั้ง ซึ่งนั่นเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดที่สุดในชีวิต ปรากฏว่า มีประกาศใหม่ขึ้นมา เนื้อความในประกาศ
"ด่วน! หาเภสัชกรพาร์ทไทม์ร้านยาเดี่ยว พื้นทีี่ XXX ช่วง 23.00 - 6.00 น.: ส่งประวัติมาที่อีเมล์ด้านล่างพร้อมเริ่มงานทันที ให้ชั่วโมงละ 400 บาท" ซึ่งพื้นที่นี้ไม่ไกลจากหอพักที่ฉันอาศัยอยู่ พร้อมค่าแรงที่มากกว่าทั่วไปถึง 3 เท่า อีกทั้งการทำงานตอนกลางคืนไม่ต้องเจอปัญหารถติดและอากาศที่ร้อนเหมือนประเทศนี้ตั้งอยู่บนพระอาทิตย์ ไม่ต้องคิดอีกครั้งเลย โอกาสแบบนี้ ฉันไม่ใช่คนเรียนเก่ง ได้วันละ 2,100 บาท ไม่ใช่เรื่องที่จะปล่อยให้หลุดมือได้ ฉันกดส่งประวัติอย่างเร็วที่สุดตามอีเมล์ด้านล่าง 
   ไม่เกินนาทีหลังจากฉันกดส่ง โทรศัพท์มือถือของฉันดังขึ้นพร้อมกับเบอร์ที่ไม่คุ้น
"สวัสดีค่ะ"
"สวัสดีครับ พี่ได้ประวัติแล้วนะ พี่ขอแจ้งเรื่องงานคร่าวๆ งานน้องรวมเช็คสต๊อก ทำบัญชีด้วยนะ แล้วก็บางทีพวกงานประปรายของเจ้าของเค้า โอเคไหม ลูกค้าตอนกลางคืนไม่ค่อยมีหรอก แต่มันปิดไม่ได้จริงๆ"
"ได้ค่ะพี่"
"งั้นเริ่มคืนพรุ่งนี้เลยนะ" ชายวัยกลางคนวางโทรศัพท์ ฉันนอนพร้อมกับความรู้สึกว่าโชคกำลังเข้าข้าง แม้จะไม่รู้ว่าเป็นโชคแบบไหนก็ตาม
   เย็นวันถัดมาฉันนั่งรถไปตามที่อยู่ที่ผู้ประกาศให้ไว้ ร้านนี้เป็นร้านยาชุมชนที่อยู่ลึกเข้าไปในซอย มีบ้านในซอยนั้นไม่กี่หลัง ฉันไปถึงก่อนเวลาเผื่อจะต้องเรียนรู้อะไรก่อนเริ่มทำงาน ชายวัยกลางคนที่ฉันคิดว่าน่าจะเป็นเจ้าของไม่พูดอะไรมากนัก เพียงแต่พาเดินดูรอบๆ ร้านนี้เป็นร้านยาขนาดกลาง มี 2 ชั้น ชั้นบนเป็นสต๊อกสำหรับเก็บยา ชั้นล่างเป็นหน้าร้าน รูปแบบร้านขายยาทั่วไปแต่ที่น่าประหลาดคือ มีกระจกโค้งติดอยู่ทุกมุมในร้าน แม้ในมุมที่ไม่จำเป็นก็ตาม
พอเวลา 22.30 น. เจ้าของร้านก็รีบร้อนออกจากร้านไป ตอนนั้นลูกค้าคนสุดท้ายเพิ่งจ่ายเงินเสร็จ ฉันจึงพอมีเวลาให้ตรวจสอบพื้นที่ภายในเค้าเตอร์ พบว่าในลิ้นชักมีซองจดหมายจ่าหน้าว่า ถึงเภสัชกรใหม่กะดึก แค่การเขียนจดหมายก็ทำให้ฉันประหลาดใจแล้ว แต่ความประหลาดใจนั้นเทียบกับความรู้สึกหลังอ่านเนื้อความด้านในไม่ได้เลย
   " ถึง เภสัชกรกะดึก
ฉันไม่รู้ว่าจะต้องเริ่มยังไง แต่คุณที่มาทำงานที่นี่ควรจะรู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับร้านนี้ ร้านยานี้ตั้งมานานมากแล้ว แรกๆ ร้านเปิดเพียงตอนกลางวัน แต่หลังจากเหตุการณ์บางอย่างทำให้ร้านต้องเปิดตอนกลางคืนทั้งๆ ที่ไม่มีลูกค้า ก่อนหน้าฉันมีคนมาทำงานหลายคน และทุกคนไม่เคยทำเกินหนึ่งคืน อาจจะเป็นเพราะกฏพวกนี้ แต่ถ้าหากคุณทำตามได้ คุณสามารถเก็บเงินตั้งตัวได้จากการทำงานที่นี่เลย นี่คือกฏที่ฉันว่า
1. ทันทีที่นาฬิกาบอกเวลาห้าทุ่มครึ่ง จะยังมีลูกค้าอยู่หรือไม่มีลูกค้าแล้ว ให้ปิดประตูหน้าร้านและล็อคให้ดี ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับลูกค้าที่เข้ามาตอนห้าทุ่ม แต่ไม่ว่าในกรณีไหนห้ามล็อคก่อนห้าทุ่มครึ่งเด็ดขาด
2. ลูกค้าที่เข้ามาหลังห้าทุ่ม จะร้องไห้ไม่หยุด ไม่ว่าเขาจะถามอะไรก็ตาม ให้ตอบว่า มีค่ะ แต่ต้องรอถึงพรุ่งนี้ และห้ามสบตา ห้ามตอบอย่างอื่นไม่ว่าจะเป็นชื่อ วันเกิด หรืออะไรก็ตาม และไม่ว่าลูกค้าคนนั้นจะเป็นใครก็ตาม
3. ตอนเที่ยงคืนให้เอารูปผู้ชายแก่ที่แขวนบนชั้น 2 ลงมาแขวน ในเค้าเตอร์และย้ายที่ทุกชั่วโมง
4. ถ้าประตูห้องน้ำชั้น 2 เปิดอยู่ตอนเที่ยงคืน ห้ามออกจากเค้าเตอร์เด็ดขาด ตลอดทั้งคืน
5. ถ้าหากต้องการใช้ห้องน้ำ ให้ใช้ชั้นล่าง และห้ามเปิดก๊อกตอนตีหนึ่งถึงตีหนึ่งครึ่ง
6. ตอนตีสองจะมีคนมาเคาะประตู ให้ตะโกนออกไปว่า วันนี้เขาไม่อยู่ และไม่ได้ฝากอะไรไว้
7. ไม่ว่าในกรณีไหนก็ตาม ห้ามให้ใครก็ตามหรือแม้แต่เจ้าของเองแตะกระปุกเก็บยาที่เขียนว่า ยาขับเลือด
8. ตอนตีสามไม่ว่าจะได้ยินเสียงอะไรจากชั้น 2 ไม่ว่าจะเป็นสัตว์ คนร้อง เสียงข่วน ทุบ ของตก หรืออะไรก็ตาม ให้เมินแล้วมันจะหยุดไปเอง อย่าทักเด็ดขาด
9. ตอนตีสามครึ่งจะมีเสียงคนเดินลงจากชั้น 2 ให้นั่งลงกับพื้นในเค้าเตอร์ปิดตา รอจนเสียงผ่านร้านออกไปค่อยยืนขึ้น ระหว่างนั้นอาจได้ยินเสียงร้องเพลง เสียงกรี้ด เสียงพูดหรืออะไรก็ตาม ห้ามส่งเสียงเด็ดขาด และต้องแน่ใจว่า ตอนนั้นรูปชายชราคนนั้นยังอยู่ในเค้าเตอร์
10. ตลอดคืนจะมีคนหลายคนมาขอให้เปิดประตูร้าน อย่า!!! เปิดเด็ดขาด ห้ามพูดว่าเชิญค่ะ สวัสดีค่ะ หรืออะไรก็ตามที่แสดงให้เห็นว่าคุณเห็นเขา
11. ระหว่างคืน ถ้ามีผู้หญิงมาหายาเลื่อนประจำเดือน ให้ตอบว่า ร้านเราไม่ขาย ถ้าเป็นผู้ชายให้ตอบว่า เชิญชั้นสอง
12. ห้ามหันหลังหากรู้สึกว่าโดนสะกิด หรือดึงผม
13. คุณจะโทรหาใครก็ได้แต่หากเสียงปลายสายเป็นผู้ชายเสียงทุ้มต่ำให้รีบวาง แล้วโทรใหม่ ไม่ต้องโทรหาเจ้าของร้าน คนที่ปลายสายจะทำให้ทุกอย่างแย่ลง
14. ระหว่างคืน หากโทรศัพท์ดัง อย่ารับโทรศัพท์เด็ดขาด ถ้าไม่ใช่ คุณลลิตาที่โทรมา
ขอให้รู้ว่า กฏพวกนี้ไม่ใช่ตัวเลือก มันคือข้อบังคับ เพื่อความสุขในการทำงานของคุณเอง"

   ไม่มีอะไรเขียนอยู่ในนั้นอีก ถึงตอนนี้ฉันคิดว่า อาจจะมีใครแกล้ง เป็นพวกการรับน้องอะไรแบบนั้นหรือเปล่า แต่เชื่อเถอะ เภสัชกรไม่ได้มีอารมณ์ขันแบบนี้ แต่ฉันก็ยังไม่รู้ว่าควรจะเชื่อดีไหม จนตอนนี้นาฬิกาที่โทรศัพท์บอกเวลา 23.00 น. และมีหญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาในร้านพร้อมกับร้องไห้ไม่หยุด
SHARE
Writer
Vivalde
Pharmacist and Amateur writer
A pharmacist who has something to write about

Comments