ชีวิตเลอะเทอะ
จากที่เคยมีจุดหมาย ก็ไร้จุดหมาย จากที่เคยวางแผนอย่างดี ก็สะเปะสะปะไม่สมประดี ฉันได้แต่ตั้งคำถามในหัวทุกวันว่ามันเป็นเพราะอะไร แต่สุดท้ายก็กลายเป็นคำถามที่ไร้เงาคำตอบทุกครั้งไป

ฉันรู้ตัวดี ว่ามันเป็นนิสัยไม่ดี ที่เอาแต่โทษปัจจัยแวดล้อมข้างนอกอย่างนั้นอย่างนี้ แต่ฉันก็รู้ดีอีกนั่นแหละ มันเป็นกลไกของอารมณ์ที่ทำแบบนี้แล้วจะรู้สึกดีกว่า ประสมประเสกับบ่นขรมร่ำไป ว่าก็มันเป็นความจริงนี่นา จะหาไหนมาเถียงได้ละ แล้วมันเรื่องที่เราต้องมาอดทนไหมละ

ทำไมไม่เคยมีแรง ทำไมถึงเหนื่อยง่าย แพชชั่นของเราหมดไปกับอะไร เราต้องหาคำตอบของมันให้เจอ ชีวิตของฉันนี่ก็ล้มลุกคลุกคลานมานานเกินพอแล้วละนะ ทุกคนรอบข้างเองก็ไม่ค่อยจะไหว ฉันก็คิดไม่ออกเหมือนกันว่าตัวเองต้องทำอะไรสักอย่าง

ที่แน่ ๆ ตอนนี้แค่อยากหนีออกจากวงจรชีวิตเดิม ๆ เผื่อว่าจะหาคำตอบของชีวิตเจอว่าแท้จริงแล้วเราต้องการอะไรกันแน่ แต่ทุกคนย่อมรู้ดีว่ามันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น เพราะต่างก็ตกอยู่ในสภาวะที่เราเห็นชัดกันดีนั่นแหละ

ฉันเบื่อ ฉันแค่อยากใช้ชีวิต ไม่ใช่มาคอยอธิบาย มาคอยเพิ่มเติมอะไรจุกจิกจิปาถะ มาคอยระวังเงื่อนไขต่าง ๆ จากสังคมรอบข้าง เดี๋ยวนี้คนเราจะทำอะไรก็พร้อมจะถูกตีตราได้อย่างง่ายดาย แม้ว่าสิ่งที่ทำอยู่จะไม่ได้ไปสร้างความเดือดร้อนอะไรก็ตาม แต่ก็นะ คนในสังคมผลิตเงื่อนไขเยอะขึ้นทุกวัน วันดีคืนดี ก็ถูกขึ้นแขวนตั้งข้อหาเอาง่าย ๆ ได้แล้ว

เลิกทำให้ชีวิตมันลำบากไปมากกว่านี้ได้ไหม ขอร้อง
SHARE
Written in this book
สมุดสีดำ
อารมณ์ไม่ได้ดีเหมือนหน้าตาเสมอไป
Writer
Mikkiphisut
Angel of the valley
ENTJ กับบันทึกของเธอ

Comments

xREPISx
2 months ago
สู้ๆ ฮะลองหาอะไรที่ตัวเองไม่เคยทำหรือไม่คิดจะทำดูอาจเจออะไรที่ชอบก็ได้นะฮะ
ยิ้มให้กลับโลกถึงแม้โลกจะไม่ยิ้มให้เราก็เถอะ ^^
Reply
Mikkiphisut
2 months ago
ขอบคุณนะคะ (≧▽≦) ตอนนี้ก็กำลังพยายามต่ออยู่ค่ะ ฮึ้บๆ