ระหว่างทาง
เราเป็นคนหนึ่งที่ชอบฟังเรื่องราวของผู้คนมากมายหลายกลุ่มคนหรือสัญชาติ เราเป็นคน hold บทสนทนาไม่ค่อยเก่ง การรับฟังจึงเป็นวิธีที่เราถนัดมากที่สุด ตลอดเวลา 10-20ปีเราเก็บเกี่ยวประสบการณ์จากการรับฟังได้พอสมควร 
แต่ ในระยะเวลา 5 ปีมานี่ทำให้เราเข้าใจความคิดของมนุษย์มากขึ้น การพบเจอระหว่างทางกับคนแปลกใหม่มากมาย ก่อนหน้านี้เราคิดมาเสมอว่าคนที่มีความแปลก, ยูนีค คือคนที่มีความน่าสนใจหรือน่าเข้าหา ใครๆก็ต่างสนใจ มีคาริสม่า, 3 ปีที่แล้วเราสูญเสียความเป็นตัวเอง หลังจากเรียนจบได้เข้าไปอยู่สังคมใหม่ๆ เรามักจะบอก (โม้) ให้คนอื่นรับรู้ว่า ไม่ว่าฉันมีสกิลมากมายแค่ไหนหรือฐานะทางบ้านฉันเป็นยังไง .. เราคิดว่ามันเท่มากตอนนั้นแต่เปล่าเลย .. เรากำลังหลงทางและเสียเวลาที่จะโฟกัสในเป้าหมายของตัวเอง
 
ในยุคที่ชีวิตต้องเร่งรีบที่จะคว้าฝันหรือสัมผัสกลิ่นอายของความสำเร็จ ไม่มีใครมาสนใจเราทุกฝีก้าวตลอดการเติบโต ให้คุณค่าหรือความมั่นใจในตัวเอง .. เส้นทางที่เราเดินในแต่ละวัน เดือน ปี มักจะมีคนแปลกใหม่เข้ามาทักทายหรือทำให้เราหลงทางอยู่เสมอ และใช่ เราไม่สามารถเป็นตัวเองได้ 100% ในทุกๆจุดที่เราแวะ แต่เราก็ไม่จำเป็นต้องเดินเปลี่ยนเส้นทางตามพวกเขา หรือชักจูงพวกเขาให้มาอยู่ในเส้นทางที่เราคิดว่าดี ทุกคนมีสิทธิในการสร้างความคิดที่แตกต่าง เราก็อาจจะเรียนรู้ออฟชั่นเสริมจากพวกเขาได้ ที่ช่วยให้เส้นทางของเราเดินทางได้เรียบขึ้น และสุดท้ายการพบกับคนแปลกหน้าเหล่านั้นอีกครั้ง พร้อมกันที่เส้นชัย :D 



Pluto 1995




SHARE
Writer
Pluto1995
Dream Catcher
- 1995 - Introvert You never know where to find me.

Comments