จดหมายฉบับสุดท้าย, แด่ตัวเองที่ดับสลายไป
จริงๆแล้ว 

จักรวาลใหม่กำลังรอเราอยู่ 

และสุดท้ายนี้ 
ลาก่อน 
อาจเป็นคำบอกลาที่ดูน่าเศร้าไปหน่อย 
แต่ขอร้องได้ไหม ไม่อยากแตกสลายไปมากกว่านี้แล้ว 
แตกสลายนับอยู่ครั้งไม่ถ้วน กอบโกยหัวใจที่แตกสลายอย่างเบามือ แต่พยายามรักษาเท่าไหร่ก็ยังเปราะบางอยู่เหลือเกิน


คิดภาพงานศพมานานแล้ว 
ไม่อยากให้ทุกคนร้องไห้ 
อยากให้มีรอยยิ้ม ขอได้ไหม 
ขอให้ทุกคนไม่คิดที่จะเสียใจที่เรานั้นหายไปจากการดำรงอยู่ 

และต่อจากนี้ 
ขอโทษที่ต้องออกเดินทางไปก่อน 
และหวังว่าทุกคนจะเติบโตไปเป็นผู้ใหญ่แทนเรา 
ขอให้มีความสุขในวัยเยาว์
และขอให้หัวเราะและยิ้มได้ ไม่ว่ายังไงก็ตาม 


ขอให้ใช้วัยเยาว์อย่างไม่เจ็บปวดเกินไปนะ 
อาจจะดูเร็วไปหน่อย แต่เรายังไม่หายไปไหน 

เราจะเก็บคุณไว้ 

และอาจจะไม่พบกันอีก ราวกับอยู่ในโลกคู่ขนานที่ระยะห่างใกล้แค่เอื้อมแต่ไม่สามารถเห็นกันได้เป็นระยะอนันต์ 

สัญญา 
ถ้าได้ไปอยู่ตรงนั้นแล้ว 
เราจะสัญญากับคุณว่าเราจะมีความสุข จะไม่พยายามเจ็บปวด 

และต่อจากนี้ คงต้องบอกลาเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว 

อันที่จริงมีหลายคำในใจที่อยากพลั่งพลูออกมาแต่เขียนด้วยความรู้สึกเหล่านี้ไม่ได้ 

ราวกับไม่ใช่ผู้คนที่จะอยู่ในจักรวาลแห่งนี้
ราวกับแม่น้ำสายหนึ่งที่รุนแรงเกินกว่าจะหยุดได้ 
ราวกับเสียงกรีดร้องในใจที่ไม่สามารถกลบเสียงเหล่านี้ให้หายไปไหนได้ 

อาจเพราะว่า 
จักรวาลนี้คงไม่ใช่ของเรา 

เราร้องไห้ 
ร้องไห้อีกแล้ว 

กรีดร้องในใจตลอดเวลา 
ความเจ็บปวดก่อตัวขึ้นในทุกๆเสี้ยววินาทีของการดำรงอยู่ 

ร้องไห้อย่างไร้เสียง 
รู้เพียงแค่ว่าเจ็บปวดเหลือเกิน 


งานศพไม่ขอพระสวดได้มั้ย 
จริงๆแล้วเราชอบฟังแจ๊สของ Chet baker นะเปิดเพลลิสต์ในSpotifyที่ชื่อว่า"Please don't forget me" ได้เลยนะ เราเรียบเรียงเพลงทั้งหมดไว้หมดเลย และหวังว่าผู้มางานจะชอบนะ 

ได้โปรด ขอให้มีความสุขนะ 

ตราบใดที่คุณยังจดจำฉัน ฉันจะเป็นนิรันดร์


อยากให้ป้ายหน้าหลุมศพตัวเองเขียนว่า "อย่าลืมกินไก่ทอดนะ"

ลาก่อน,ลาก่อนครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย 






     ปปล.เรายังไม่จากไปไหน แค่ทดลองเขียนจดหมายบอกลาแค่นั้นเอง












SHARE
Writer
13maroasis
writer
ขอให้ดอกไม้ผลิบานโดยไม่บอบช้ำเกินไป

Comments