ถึงเด็กๆผู้มีความฝัน
ตั้งแต่เกิดมาเราคิดว่าทุกคนต่างมีช่วงเวลาที่ยากลำบากเป็นของตัวเอง 
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กน้อยหรือเรื่องใหญ่โต ล้วนเป็นช่วงเวลายากที่จะผ่านไป

สำหรับเราที่ใช้ชีวิตมาได้ 18 ปีหมาดๆ เป็นอีกหนึ่งช่วงชีวิตที่เราคิดว่ามันยากและกำลังยากขึ้นเรื่อยๆก็คือการสอบเข้ามหาวิทยาลัย 


เริ่มต้นจากเด็กที่หลงทางกลายเป็นคนที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังและความฝัน 


ตลอดชีวิตไม่กี่สิบปีที่ผ่านมาเราเชื่อว่ามีเด็กๆหลายคนที่ต้องคอยรับแรงกดดันจากพ่อแม่ 
รับฝากความหวังจากครอบครัว และแบกรับความผิดหวังจากตัวเอง 
จึงไม่สามารถไปตามทางความฝันที่ตัวเองต้องการได้ด้วยหลายๆเหตุผลจากอะไรก็ตาม


สาเหตุที่เป็นเช่นนั้นทุกคนล้วนรู้ดีอยู่แก่ใจกันอยู่แล้วใช่ไหม


ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ขอให้กอดตัวเองเอาไว้
และแน่นอนเราเองก็จะกอดเธอเอาไว้ด้วย 
เราขอเป็นกำลังใจให้เธอคนที่ผ่านมาอ่านบทความนี้


เรารู้ว่ามันค่อนข้างเหนื่อยและท้อแท้ใจแต่ขอให้เธอสู้ต่อไป
เพราะจะไม่มีใครยินดีกับความสำเร็จของเธอไปมากกว่าตัวเธอเองอีกแล้ว


หากมีคนมาดูถูกความพยายามของเธอ ให้รู้เอาไว้ว่าเธอเก่งที่สุด

หากมีคนมาดูถูกการตัดสินใจของเธอ ให้รู้เอาไว้ว่าเธอกล้าหาญที่สุด 
กล้าที่จะยอมรับในตัวตนของตัวเอง

และไม่เป็นไร

หากเธอจะผิดพลาดอีกสักกี่ครั้งก็ตาม

ทุกคนต้องเคยทำผิดพลาด เธอไม่ต้องกลัวอะไร 
ในวันนี้เธอไม่ได้สู้อยู่ตัวคนเดียว เธอยังมีเราสู้อยู่ข้างๆตรงนี้เป็นเพื่อนเสมอ

พยายามต่อไปจนกว่าจะไปถึง 
และถึงแม้ว่ามันอาจจะไปไม่ถึง
ก็ไม่เป็นไรหากเธอมีความสุขมากพอแล้ว


สุดท้ายนี้เราขอให้เธอเติบโตไปเป็นผู้ใหญ่ในแบบที่เธออยากจะเป็น 


สดุดีแด่ดอกไม้ทุกดอกที่กำลังจะเบ่งบาน 
SHARE

Comments