I hate myself
เราเกลียดตัวเอง
เกลียด…ที่ไม่แข็งแรงเหมือนคนอื่น
เกลียด…ที่ร่างกายผอมแห้งดูไม่ดี
เกลียด…ที่อ่อนแอทั้งร่างกายและจิตใจ
เกลียด…ที่ไม่มีเพื่อน
เกลียด…ที่ทำให้เป็นที่รักของคนอื่นไม่ได้
เกลียด…ที่เป็นตัวถ่วงเสมอๆ
เกลียด…ที่เป็นส่วนเกินตลอดเวลา
เกลียด…ที่ขี้ขลาด ขี้กลัว
เกลียด…ที่ไม่มีความรับผิดชอบ
เกลียด…ที่ติดอยู่แต่กับอดีต
เกลียด…ที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้
เกลียด…ที่ต้องคอยพึ่งคนอื่น
เกลียด…ที่หัวช้า ทำอะไรก็ช้า
เกลียด…ที่ดูเป็นคนโง่ในสายตาคนอื่น
เกลียด…ที่ไม่เก่งอะไรเลย
เกลียด…ที่เกิดมาจน
เกลียด…ที่กลัวคน
เกลียด…ที่เป็นพี่ที่ดีให้น้องไม่ได้
เกลียด…ที่เป็นลูกที่ดีไม่ได้
เกลียด…ที่ไม่กล้าแม้แต่จะตาย
เกลียด…ที่เกิดมาเป็นแบบนี้

ขอโทษนะ…ขอโทษ
ขอโทษ…ที่ไม่เข้มแข็งพอที่จะเป็นเสาหลักให้บ้าน
ขอโทษ…ที่เอาแต่ร้องไห้ตลอด
ขอโทษ…ที่เกิดมารกโลก ไม่มีประโยชน์ ทำอะไรไม่เป็น
ขอโทษ…ที่สร้างปัญหาปวดหัวให้
ขอโทษ…ที่ขี้ขลาด ขี้กลัวไปทุกอย่าง
ขอโทษ…ที่ยอมแพ้ง่ายๆ
ขอโทษ…ที่ไม่เก่งอะไรเลย

เหนื่อย…ไม่อยากอยู่แล้ว ไม่เหลือใครเลย เหงา เศร้า พยายามหลายครั้งที่จะมีชีวิตปกติเหมือนชาวบ้าน แต่สุดท้ายก็ทำไม่ได้ อ่อนแอเกินไป ใช่ คำนี้ที่ได้ยินกรอกหูมาตั้งแต่จำความได้ ไม่รู้จะเข้มแข็งยังไงเหมือนกัน โดดเดี่ยวจัง คุยกับใครไม่ได้เลย อยากมีเพื่อน ความสุขคืออะไรกันแน่ โลกใบนี้…มันไม่ใช่ที่ของเราจริงๆใช่ไหม
SHARE

Comments