ยอมแพ้
บอกตัวเองว่ายอมแพ้เรื่องคุณครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้..

ง่ายมากเลยนะ ที่จะยอมจบกับคุณ

ก็หนักกว่านี้ก็เจอมาแล้วนี่
กับคุณน่ะ แค่นี้สบายแหละ

แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้เหมือนกัน
ว่าทำไมยังไม่ตัดใจสักที

ทั้งที่คุณก็ชัดเจนแล้วว่าให้หยุดมัน

ทั้งที่ก็รู้มาตั้งนานแล้วว่าไม่ควรสู้ต่อ

เพราะไม่เคยเจอใครแบบคุณล่ะมั้ง..

ไม่รู้ว่าคุณจะจำได้มั้ย
ที่เราเคยบอกตั้งแต่ต้นเลยว่า 

“คุณเป็นคนเดียวที่เรางอแงด้วยได้”

กับคนอื่นเราต้องเป็นฝ่ายรับฟังตลอดเลย
ต้องเป็นคนที่เข้มแข็งอยู่เสมอ

เพราะแบบนี้มั้ง เราเลยไม่อยากเสียคุณไป

เป็นความสบายใจที่เราไม่เคยได้รับจากใครเลย
เป็นความรู้สึกที่เรารู้ตัวเองเลยว่าถ้ามีคุณ

เราจะเป็นคนที่ดีขึ้นมากกว่านี้แน่นอน

แต่ก็เพราะมัวแต่หลงดีใจกับสิ่งที่ได้รับจากคุณนั่นแหละ
เลยไม่ทันได้ให้อะไรตอบกลับคุณบ้างเลย

ก็ไม่แปลกเลย.. ที่คุณจะไม่ชอบเราขนาดนั้น

คุณเป็นคนดีนะ

ที่จริงอาจจะถูกแล้วก็ได้ที่เราไม่ได้ไปกันต่อ
คุณคงไม่เหมาะกับคนแบบเราหรอก

แต่ถ้าถามว่ายังอยากคุยต่อมั้ย
ก็อยากคุย

ไม่ต้องเป็นอะไรเลยก็ได้
แค่อยากให้เป็นความสบายใจเรื่อยๆแบบที่เคยเป็นมา

ไม่ได้ตั้งใจจะไปกดดันอะไรคุณเลย

และก็รู้แหละว่าต่อรองอะไรไม่ได้เลย


ไม่ต้องห่วงแล้ว
วันนี้คงต้องบอกว่ายอมแพ้ครั้งที่ร้อย

และหวังว่ามันจะไม่มีครั้งที่หนึ่งร้อยหนึ่ง
เรื่องคุณ.







SHARE
Writer
spaceia
...
'เสียงของคนที่พร่ำเพ้อ'

Comments