16/09/2020
ถึงโรงพยาบาล 06.58 น.
เข้าพบหมอ 10.38 น.


หมอ : เป็นยังไงบ้างครับ
ฉัน : ดีค่ะ ดีที่สุดในช่วงสองเดือนที่ผ่านมา
หมอ : หรอครับ ผมดีใจนะที่คุณรับรู้ได้ว่าดีขึ้น
ฉัน : คือหลังจากที่กลับจากหาหมอวันนั้น คือหมอเข้าใจใช่ไหมคะว่าหนูไม่ชอบพูด ไม่ชอบอธิบาย เลยลองเขียนเรื่องราวที่อยากเอาออก ที่อยากพูด ลงในสตอรี่ล็อกค่ะ
หมอ : สตอรี่ล็อก มันคืออะไรครับ
ฉัน : เป็นแอพแอพนึงค่ะ เปรียบเหมือนไดอารี่
หมอ : *ยิ้ม* ดีมากเลยครับ การที่เราทำอะไรแบบนี้เก็บไว้ เมื่อเราย้อนอ่านอาจจะผ่านไปแค่ 1 หรือ 2 วัน มันจะทำให้เรามองเห็นอีกมุมหนึ่งหรือได้หลายๆ มุมเลยนะ เราจะไม่ได้รับรู้ด้านของเราเพียงด้านเดียวนะครับ เป็นสิ่งที่ดีนะ
ฉัน : ค่ะ จากครั้งที่แล้วหมอพูดเรื่องวีดีโอหนัง ทำให้คิดได้เยอะมากๆ เลยค่ะ ได้คิดถึงอนาคต ได้อะไรหลายอย่างเลย ขอบคุณนะคะ
หมอ : ไม่ใช่เพราะผมทั้งหมดหรอก มันเป็นเพราะตัวคุณนะครับ คุณรู้ตัว คิดที่จะหาวิธีเพื่อช่วยแบ่งเบาความรู้สึกของคุณออกไป ผมดีใจที่คุณรู้สึกดีขึ้นนะครับ
ฉัน : ขอบคุณค่ะ จะพยายามทำต่อไปนะคะ
หมอ : แล้วครอบครัวเป็นยังไงบ้างครับ ไหนลองเล่าให้ฟังหน่อย
ฉัน : สิ่งที่เกิดขึ้นทำให้รู้เลยค่ะ ว่าครอบครัว เพื่อนๆ คนใกล้ชิดทุกคน มีแต่ความห่วงใยให้เราจริงๆ ทุกคนปรับตัว รับฟัง ทำความเข้าใจ รับรู้ได้เลยค่ะว่าพวกเขาพยายามมากๆ และก็เลยคิดว่าควรจะต้องอยู่ อยู่เพื่อตอบแทนความพยายามของพวกเขา
หมอ : ครับ คุณโชคดีมากเลยนะครับ คนไข้บางคนไม่ได้รับสิ่งเหล่านี้เลย คุณมีครอบครัว มีเพื่อนที่พร้อมสำหรับคุณเสมอ ผมขอให้รักษาคำมั่นไว้นะครับที่จะอยู่ตอบแทนพวกเขา แต่ไม่ได้หมายถึงให้ทำเพื่อพวกเขานะครับ คุณทำเพื่อตัวคุณเพียงแต่พวกเขาให้การสนับสนุน เข้าใจที่ผมบอกใช่ไหมครับ
ฉัน : ค่ะ เข้าใจค่ะ แต่ก็ยังมีเรื่องอารมณ์โมโห หรือก็ยังมีร้องไห้อยู่นะคะ แต่โดยรวมคือโอเคขึ้นมากจนรู้สึกได้ค่ะ อาจจะเพราะลดความเครียดด้านงานไปด้วยมั้งคะ ช่วงโควิด งานก็จะเบาลงหน่อยค่ะ
หมอ : งั้นก็ถือว่าเป็นช่วงผ่อนคลายแล้วกันเนอะ ผมจะยังไม่ปรับยานะครับ ให้คงที่ไปก่อนสักครึ่งปี ถ้าไม่มีเรื่องเครียดเพิ่มเติม ผมดูอาการแล้วดีคงที่แบบนี้เรื่อยๆ ก็อาจจะมีลดยาบ้าง
ฉัน : *ยิ้มกว้าง* ดีเลยค่ะ
หมอ : ผมอยากให้คิดแบบนี้นะ ยาก็เปรียบเสมือนห่วงยางครับ เราว่ายน้ำได้แต่วันไหนที่เราเหนื่อย เราหมดแรงเราก็แค่เกาะห่วงยางไว้ พอเราเริ่มมีแรงเราก็ค่อยๆ ปล่อยห่วงยางออก แบบนี้นะครับ
ฉัน : ค่ะ แล้วจะได้เจอหมออีกไหมคะ เห็นว่าจะต้องย้าย
หมอ : ครับ หลังจากนี้ผมต้องย้ายไปอีกโรงพยาบาลนึง 6 เดือนครับ อาจจะต้องส่งให้หมออีกท่านนึงครับ แต่ถ้าระหว่างนั้นคุณมีเรื่องไม่สบายใจแล้วไม่พร้อมที่จะเล่า ให้แจ้งคุณหมอได้เลยนะครับ ผมจะประสานงานกับคุณหมอตลอด ถ้าอยากจะเล่าอะไรผมจะรบกวนอาจเป็นวันเสาร์หรืออาทิตย์ที่เราจะได้คุยกัน สะดวกใช่ไหมครับ
ฉัน : สะดวกค่ะ คือหนูเป็นคนไม่ชอบอธิบาย ไม่ชอบพูดค่ะ แล้วคือสบายใจกับคุณหมอมากๆ แล้ว เลยไม่อยากเปลี่ยนค่ะ แต่ถ้ามาหาติดตามอาการแล้วก็จ่ายยาก็ไม่มีปัญหาค่ะ
หมอ : ได้ครับ อย่างที่บอก ถ้ามีเรื่องต้องการจะเล่า ให้แจ้งคุณหมอได้เลยนะครับ แล้วเรื่องการนอนเป็นยังไงครับ
ฉัน : ปกติค่ะ กินยาก็หลับได้ค่ะ แต่มีปัญหาเรื่องฝันค่ะ ฝันร้ายมากๆ ค่ะ
หมอ : อาจเป็นผลข้างเคียงของยาครับ ซึ่งยังไม่มีวิธีแก้ไขนะครับ แต่ถ้าหลับได้ก็ไม่มีปัญหาอะไรครับ มีอะไรจะเล่าให้หมอฟังอีกไหม
ฉัน : ไม่มีแล้วค่ะ
หมอ : โอเคครับ งั้นวันนี้เราจะคุยกันประมาณนี้เนอะ แล้วถ้ามาพบคุณหมออีกท่านคราวหน้า มีอะไรอยากเล่าอยากระบายให้แจ้งคุณหมอเลยนะครับ เดี๋ยวทางคุณหมอจะติดต่อกับผมเอง
ฉัน : ค่ะ ขอบคุณมากๆ เลยนะคะ
SHARE
Writer
JAOJOK
Sense of Spact
พื้นที่ของความรู้สึก

Comments