ถึง แก...น้องที่เรารักมากที่สุด
 หลังๆ มาเราไม่ได้มี Deep conversation กันมานานแล้วเนอะ แต่ก็เข้าใจได้แหละว่าเป็นเรื่องของช่วงเวลา เส้นทางชีวิต และเรื่องราวต่างๆ ที่ทำให้เราห่างกันไปมีชีวิตของตนเอง แกก็คงรู้ดีว่าพวกเราห่างกันไปพักใหญ่ๆ แล้ว แต่มันก็ไม่ได้แปลว่าเราเลิกคุยหรือเลิกคบกันไปนี่เนอะ ยังไงแกก็ยังเป็นน้องเรา และเราก็ยังคงเป็นคนที่แกทักมาหาได้เสมอ

 บอกเลยว่าเราเองก็จำวันเกิดแกไม่ได้หรอกปีนี้ โชคดีที่เปิดเฟสแล้วเห็นเลยรู้ว่าต้องอวยพรแกสักหน่อย มันอาจจะไม่ใช่เรื่องที่น่าเอามาบอก เพราะพอบอกว่าจำไม่ได้ความโรแมนติกก็หายไปเลย 80% แต่มันก็ช่วยไม่ได้นะ ในเมื่อเรามันเป็นคนแบบนี้นี่นา

 ทีแรกเราก็ว่าจะส่งโปสการ์ดให้เหมือนกับปีก่อนแหละ แต่พอคิดอีกทีเราไม่อยากทำอะไรซ้ำๆ เดิมๆ มันออกจะน่าเบื่อไปสักหน่อย เลยกลับมาคิดอีกครั้งว่าควรจะทำอะไรดี ชีวิตเรามันก็มีแค่วาดรูป ถ่ายรูป และเขียนอะไรไปเรื่อย งั้นคราวนี้ก็ขอเขียนอะไรถึงแกสักหน่อย พอมาเขียนแบบนี้แล้วก็ไม่ต้องมาสนใจเรื่องจำนวนบรรทัดหรือพื้นที่ว่ามีจำกัดแค่ไหน ดีใช่มั้ย? ไม่รู้สิ มันอาจจะสั้นกว่าเขียนโปสการ์ดก็ได้ใครจะรู้

 โตขึ้นอีกปีแล้วนะ ไม่น่าเชื่อว่านับตั้งแต่วันแรกที่รู้จักกันจนมาถึงตอนนี้เราจะรู้จักกันมา 3 ปีกว่าแล้ว อาจจะดูไม่นาน แต่มันก็มาพอจากการที่เราก้าวข้ามชั้นปีที่สามมาจนเรียนจบ (และว่างงาน) ส่วนแกก็เปลี่ยนจากเด็กปีหนึ่งใสๆ เป็นปีสี่ที่แสนจะร้ายกาจ อะไรทำให้แกเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้กันนะ ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ แต่ถึงจะร้ายกาจขนาดไหน เราก็ดีใจที่ได้เห็นแกเติบโต มีความสามารถ มีความรู้ มีความตั้งใจ มีความแข็งแกร่ง และได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ มาจนถึงตอนนี้ แกเป็นน้องคนนึงที่เราภูมิใจนะ ไม่สิ อาจจะเป็นแค่หนึ่งในไม่กี่คนหรืออาจจะคนเดียวด้วย เพราะกับคนอื่นเราก็ไม่ได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับชีวิตเขาขนาดนี้

 ตอนนี้อยู่ปีสี่แล้วเหนื่อยมากใช่มั้ย รู้ดีว่าแกเหนื่อยจนแทบจะขาดใจแต่เราเชื่อว่าแกจะผ่านมันไปได้ และทุกครั้งที่ผ่านมันไปแกก็จะโตขึ้นเหมือนกับทุกๆ บทเรียนที่เคยผ่านมาได้ แต่ถ้าวันไหนไม่ไหว เหนื่อย อยากได้กำลังใจ ไม่รู้จะคุยกับใคร ก็จำไว้นะว่าเรายังคงอยู่ตรงที่เดิมเสมอ เป็นเพื่อนและเป็นพี่ที่พร้อมจะรับฟัง ไม่ว่าเราจะช่วยได้หรือไม่ได้ก็อยู่ด้วยเสมอตรงนี้แหละ

 ถ้าจบเทอมนี้ไปได้แป๊บๆ แกก็คงจะเรียนจบ และแป๊บๆ แกก็คงจะเริ่มต้นทำงาน เราขออวยพรล่วงหน้าขอให้แกได้พบเจอกับสิ่งดีๆ มีสติ ได้งานที่ชอบที่สนใจ มีเพื่อนร่วมงานที่ดี แต่ก็อย่าลืมนะว่าคนรอบตัวก็ไม่ใช่ว่าเขาจะน่ารักไปซะทุกคน เลือกคบ คิด พิจารณาดีๆ คนไหนดีก็เก็บไว้ในชีวิต คนไหนไม่ดีก็คบแค่ในจุดที่จำเป็นเท่านั้น การจะเลือกคบใครหรือไม่คบใครก็เป็นสิทธิ์ของเราเสมอ เรื่องเลือกคบนี่ไม่เฉพาะคนที่จะเข้ามาใหม่ๆ เท่านั้น แต่คนเก่าๆ บางทีก็ตัดทิ้งไปบ้างก็ได้ ความสัมพันธ์ไหนที่มัน Toxic ก็จงถอยตัวเองออกมาซะ สุดท้ายแล้วคนที่แกควรจะรักมากที่สุดก็คือตัวแกเองนั่นแหละ

 ในเรื่องความรัก...ให้คนอับโชคและไม่ศรัทธาในความรักอวยพรมันจะโอเครึเปล่า? ได้แหละ ถ้าคิดว่าไม่ได้แกก็จงข้ามย่อหน้านี้ไปนะ เราไม่มีทางรู้อยู่แล้วว่าอนาคตข้างหน้าจะเป็นยังไง อยากให้แกบอกตัวเองทุกวันนะว่าจะทำวันนี้ให้ดีที่สุด มีอะไรก็จงคุยกันแบ่งปัน ตอนที่อายุน้อยบางครั้งความรักเป็นเรื่องของการอยู่ด้วยกันใช้ชีวิตกุ๊กกิ๊กหรืออะไรก็ตาม มันก็ไม่ใช่เรื่องผิดหรอก แต่พอถึงจุดนึงที่โตขึ้น มันคือการที่เรามีคนอีกคนที่อยู่ข้างเรา เป็นเพื่อนคู่คิด ฉะนั้นถ้าแกคิดว่าปัจจุบันมันดีก็จงรักษาเอาไว้ และไม่ว่าจะเป็นยังไงอย่าลืมคุยกันเสมอ เนื่องจากข้อความนี้ถูกเขียนในตอนนี้ (วันที่ 16 เดือนกันยายน พ.ศ. 2563) เราไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นยังไง ต่อให้มันจะยังสวยงามหรือมันจะแปรเปลี่ยนไปก็ขอให้แกอยู่กับมันได้นะ

 เขียนมาจนถึงตอนนี้แล้วคำอวยพรคงมากพอแล้วแหละ ถ้าจะมีอะไรเพิ่มเติม เราอยากขอบคุณแกมากกว่าที่เป็นทั้งน้องและเพื่อน คอยคุยกับเรา บางครั้งก็ให้คำแนะนำที่ดี เป็นที่พึ่งให้เราได้เสมอ เป็นพื้นที่ที่ปล่อยให้เราได้งอแงนอกจากกับเพื่อนหรือกับแฟน (ซึ่งก็ไม่ได้มีมานานแล้วด้วย) ถ้าปีที่ผ่านมาทำอะไรให้ไม่สบายใจเราเองก็ขอโทษแกไว้ตรงนี้ ให้อภัยพี่ที่นิสัยไม่ค่อยดีคนนี้ด้วย ถ้ามีอะไรอยากให้ปรับก็บอกมาได้นะ ถึงเราจะหัวดื้อไปสักหน่อยแต่ก็จะพยายามรับฟัง คำอวยพรอื่นๆ ที่นึกไม่ออกในปีนี้ไว้ปีหน้าจะเอามาอวยพร

 สำหรับปีนี้ ขอให้เป็นปีที่สนุกสนานและได้เติบโตอีกปีนึง หวังว่าจะมีความสุขมากๆ นะ

16/09/2563
SHARE
Written in this book
ถึง...

Comments