เจ้าหญิงฤดูฝน2
ฝนตกครั้งที่สามหมื่นสี่พัน แล้วมั้ง
ฉันเริ่มไม่ตั้งใจนับฝนในฤดูฝนปีนี้อีกแล้ว
และก็จำไม่ได้ว่าเริ่มต้นบทความด้วยฤดูฝนไปแล้วกี่เรื่อง 


“วันพุธ ที่ 16 กย. 2563 
80% ของพื้นที่มีพายุฝนฟ้าคะนอง
ขอให้ประชาชนบริเวณดังกล่าวระวังผลกระทบจากฝนตก 
ชาวประมงควรงดออกเรือ—-.”


สิ้นเสียงเตือนผู้ประกาศข่าวพยากรณ์อากาศ
กับฉันที่นั่งเหม่อ นานเท่าไหร่ไม่รู้กับการที่ฉันมักหยุดเวลาด้วยอาการเช่นนี้เสมอ 


ฝนตกอีกแล้วหรอ?


เพราะเมื่อไหร่ที่ฝนกำลังจะตก
ถึงแม้จะมีแจ้งเตือนให้รู้ล่วงหน้า
แต่หัวใจเหมือนปิดการแจ้งเตือนเอาไว้ตลอดเวลา
ทำให้หลายครั้งที่ฝนตก
หัวใจฉันหวาดกลัวเสมอ 

ฉันกลัวเสียฟ้าร้อง
เพราะทุกครั้งที่มันคำรามฉันจะได้ยินเสียงคุณ
“ไม่ต้องกลัวผมอยู่นี่”

ฉันกลัวลมแรง
เพราะทุกครั้งที่พายุมาฉันเห็นคุณยืนบังไว้ให้
“ไม่ต้องกลัว หลบหลังผมไว้”

ฉันกลัวฝนสาด
เพราะทุกครั้งที่ฝนสาด ฉันเปียกปอนมีคุณคอยบอกมานี่มา
“ไม่ต้องกลัว มานี่ผมเช็ดหัวให้”


ฉันไม่ใช่เจ้าหญิงฤดูฝนอีกแล้ว
เพียงเพราะฉันกลัวฝน

แต่ 


เพราะมันมีแต่คุณ
แต่คุณจากไปแล้ว


หลายครั้งที่อยากจะหนี
แต่สุดท้ายก็ไม่พ้น
ฤดูฝนยังคงดำเนินไป
หัวใจฉันก็ยังคงเจ็บปวด


ได้โปรดโอบกอดฉันที
แล้วบอกว่าฉันยังคงเป็นเจ้าหญิง
และเธอยังคงชอบเต้นรำกลางสายฝนเหมือนเดิม

ถึงคุณจะไม่อยู่ดูฉันอีกแล้ว
แต่สายฝนจะยังอยู่ 
หัวใจจะได้ไม่มีน้ำตา









SHARE
Writer
umo6
Loser
รัก ไม่เคยเสียเวลา

Comments

Youwin
12 days ago
:)
Reply