‘จะบอกชอบแกในวันที่ประเทศไทยมีหิมะตกเป็นครั้งแรก’

แกรู้มั้ยว่าตอนแรกเราไม่ได้รู้สึกว่าเราชอบแกเลย แต่ก็ไม่รู้ว่าทำไมยิ่งเวลาผ่านไปนานมากขึ้นเท่าไหร่ เรากลับเริ่มรู้สึกว่าสายตาเรามันไปหยุดอยู่ที่แกมานานแล้ว”

จำได้ว่าครั้งหนึ่งแกกับเราที่ไม่เคยได้คุยกันเลย จู่ๆแกนึกอะไรอยู่ก็ไม่รู้ แกเดินมาหาเรา
พร้อมกับพูดว่า “ขอยืมปากกาหน่อย” ซึ่งต่อจากนั้นแกก็ถามเราอีกครั้งว่า “เธอชื่ออะไรอ่ะ” 
โดยทั่วไปถ้าเป็นคนที่ไม่ได้รู้จักกันมาก่อนก็คงจะคิดว่ามาจีบแน่ๆ แต่อีหรอบนี้ของแกเรากลับไม่คิดแบบนั้นหรือบางทีเราอาจจะไม่กล้าคิด 
เพราะอะไรนะเหรอ 
ก็เพราะว่าเรากับแกเป็นเพื่อนกันมาตั้งสองปีแล้วนะเว้ย!! แต่กระทั่งชื่อเราแกยังไม่รู้เลย หรือว่าแกเป็นปลาทองความจำสั้น  -_-
                              
แกรู้ป่ะว่่าตอนที่เรารู้ว่าแกกำลังคบกับรุ่นน้องคนหนึ่งในคณะ แล้วน้องเค้าก็มาหาแกที่ห้องเรียน พูดตามจริงตอนนั้นเราไม่ได้รู้สึกเศร้าหรือเสียใจอะไรเลย อาจจะเพราะในช่วงเวลานั้นเรายังไม่รู้ตัวว่าเรามีีความรูู้สึกดีๆต่อแกที่ไม่ใช่ในฐานะเพื่อน

มิหนำซ้ำยิ่งไปกว่านัั้นเรายังเคยแอบคิดว่าแกกับน้องเค้าเหมาะสมกันดี...
แต่ว่าพอมารู้ตัวอีกที ถ้าเราในตอนนั้นเปลี่ยนเป็นเราในตอนนี้ แกคงไม่เชื่อแน่ว่าเรากำลังร้องไห้ให้กับเรื่องของแก

ไม่รู้ว่าแกจะรู้มั้ยว่าตอนที่มีข้อความแจ้งเตือนคำขอเป็นเพืื่อนของเฟสบุ๊คเด้งขึ้นมาในมือถือเป็นชื่อแก ตอนนั้นเราโครตรู้สึกใจเต้นเลยวะ แกรู้มั้ยว่่าตอนแรกเราเห็็นเฟสแกแล้ว แต่เราก็ไม่กล้าพอที่จะ add friend แกไป
แต่ว่าน่าประหลาดใจที่แกเป็นคน add friend เรามาก่อน 

ซึ่งนั่นมันทำให้เรารู้สึกดีเป็นบ้ากับเรื่องเล็กๆน้อยๆที่เกี่ยวกับแก


เราเองก็ไม่รู้ว่าความรู้สึกทีี่เรามีต่อแกมันเริ่มขึ้นมาตั้งแต่ตอนไหนและเพราะอะไร แต่ว่าอาจจะเป็นในตอนที่เราเริิ่มรู้สึกว่าเวลาที่แกยิ้ม เราก็อยากยิ้มตามไปกับแกด้้้วย :) 

ไม่รู้ว่าแกจำได้มั้ย แกเคยบอกกับเพื่อนคนหนึ่งที่เกี่ยวกับเราว่า ‘เราน่ารัก’
แกรู้มั้ยตอนที่เราได้ยินจากปากของเพื่อนคนนั้น เรารู้สึกอยู่แค่อย่างเดียวที่ไม่ใช่อาการใจเต้น ที่ไม่ใช่อะไรเลย นอกจากความรู้สึกที่เหนือความคาดหมาย 
เพราะสำหรับแก เราดูเหมือนราวกับว่าไม่ใช่เพื่อนแก ไม่เคยคุย ไม่เคยเอ่ยทักตอนที่เดินผ่านกัน ไม่เคยเรียกชื่อ ไม่เคย ไม่เคยอะไรเลย จนดูเหมือนกับว่าเราสองคนทั้งแกและเราต่างก็ไร้ซึ่งตัวตนในสายตาของกันและกัน

แต่ว่าถึงเราจะคิดแบบนั้น แต่เชื่อเถอะว่าเรานะดีใจเสียยิ่งกว่าถูกหวยซะอีก และเราก็อยากบอกแกกลับไปเหมือนกันว่า 
“แกก็น่ารักมากเหมือนกัน” ^o^


มีคนบอกว่าถ้าได้สบตากับใครสักคนเกินแปดวินาที คนๆนั้นมักจะตกหลุมรักคนที่จ้องตาด้วย
แกว่ามันเป็นเรื่องจริงมั้ย เพราะถ้าเป็นเรื่องจริง ถึึงแม้ว่าแกไม่ทำอย่างนั้น เราก็ตกหลุมรักแกตั้งแต่ยังไม่ทันได้สบตาเลยสักวินาทีเดียว

แต่ว่านะ พอได้พูดถึงเรื่องนี้แล้วมันก็ทำให้เราอดสงสัยในการกระทำของแกในวันนั้นไม่ได้ว่าตกลงแล้วแกคิดยังไงกับเรากันแน่
.
.
.
ช่วงพักเที่ยงในวันอังคาร เรากำลังนั่งพับกระดาษเล่นแก้เซงอยู่ แต่ก็ไม่รู้ว่าเราคิดไปเองคนเดียวหรือเปล่า เรารู้สึกว่าเหมือนมีใครกำลังมองเราอยู่ เราก็เลยหันหน้าไปตามทิศทางที่เรารู้สึก แต่ผลปรากฎว่าคนที่เราหันกลับไปเจอคนๆนั้นมันก็คือแก...

ในวินาทีที่เราหันไปทางแก เราเห็นนะว่าแกเองก็เพิ่งหันกลับไปมองข้างหน้าแบบเดิม..


แกรู้ป่ะว่ามีอยู่ครั้งหนึ่งในวันที่เราต้องพรีเซนต์งาน แกที่นั่งเรียนอยู่ข้างหน้ามาตลอด ไม่รู้ว่ามันบังเอิญหรือเพราะอะไร เราที่ไม่เคยได้เฉียดเข้าใกล้แกเกินระยะสองเมตร รู้สึกว่าวันนั้นเราใกล้แกมากจนน่าใจหาย 

แกรู้มั้ยในตอนที่เรายืนอยู่หน้าแก แล้วบังเอิญตอนนั้นมีเพื่อนเล่นมุกตลกออกมาหนึ่งประโยค
ทุกคนภายในห้องเรียนต่างพากันหัวเราะขบขันกันอย่างออกรสชาติ ซึ่งมันรวมไปถึงเราและแกด้วย แต่ว่ามีอยู่เสี้ยววินาทีหนึ่งที่แกกับเราบังเอิญหันมาสบตากันเข้าพอดี พร้อมกับรอยยิ้ม 
แกรู้มั้ยว่าในนาทีนั้นเรากำลังคิดอะไร ต่อให้แกทาย เราก็มั่นใจว่าแกก็คงทายไม่ถูก แต่เราจะเฉลยให้ก็แล้วกันว่าเราคิดอะไร 
.
.
แต่กว่าจะถึงวันนั้นแกก็คงต้องรอจนถึงวันที่เราไม่ได้รู้สึกอะไรกับแกอีกต่อไปแล้ว... แกอดทนรอหน่อยนะ เพราะว่าเราขอเวลาเช็ดน้ำตาให้แห้งก่อน แล้วเราจะบอกแก แกไม่ต้องห่วง แต่ว่าถึงเราบอกไปแกก็คงไม่สนใจอยากรู้อยู่ดี :)


แกรู้มั้ยว่าเราไม่เคยคิดที่่่่่่จะร้องไห้ให้กับเรื่่องของแกเลยสักครั้ง
ก็คงจะเหมือนๆกับที่่่่เราไม่เคยคิดที่จะโกรธแกเลย เพราะว่าเราเข้าใจ เราเข้าใจว่าแกไม่ได้ทำอะไรผิดต่อเราเลยสักครั้ง แต่ว่ามันเป็นเราเองที่เป็นคนผิด เราเป็นคนผิดที่รู้สึกไปเองและเจ็บปวดไปเองเพียงฝ่ายเดียว เพราะเราคิดว่าแกก็คงมีความรู้สึกดีๆที่เรารู้สึกกับแกแบบเดียวกัน 
แต่ทว่ามันกลับกลายเป็นได้เพียงแค่เรื่องตลกที่เล่าสู่กันฟังว่าแกไม่เคยคิดอะไรกับเราในแบบที่เราคิดกับแกเลย เพราะว่าคนที่แกรู้สึกดีด้วยมาตั้งแต่ต้นมันไม่เคยใช่เราเลยสักครั้งเดียว ช่างน่าหัวเราะ

แกรู้มั้ยว่าเราไม่เคยเข้าใจการกระทำของแกเลยสักครั้ง ก็คงจะเหมือนกับในวันนั้นที่เรารู้ว่าแกอันเฟรนด์เฟสเราไปแล้ว และคงจะผ่านมานานมาก แต่เรากลับเพิ่งได้รับรู้ 

แกรู้มั้ยเราเคยเอาเรื่องนี้ไประบายให้เพื่อนสนิทฟัง เพราะเราแม่งไม่เคยเข้าใจการกระทำของแกเลย ไม่เข้าใจ เราไม่เข้าใจว่าเพราะอะไรแกถึงไม่อยากเป็นเพื่อนกับเราทั้งในชีวิตจริงหรือแม้กระทั่งในโลกโซเชี่่่ยล
แต่ถึงแกไม่บอกเราก็พอจะรู้ ก็ใครเค้าจะอยากเป็นเพื่อนกับตัวประหลาดแบบเรากันละ :)


แกรู้มั้ยว่าเราเคยคิดที่จะสารภาพว่าเราชอบแกผ่านสมการๆหนึ่ง ที่เราเจอในอินทราแกรมด้วยความบังเอิิญ แต่ว่ามันก็พังลงไม่เป็นท่าเพราะว่าเราลืมไปว่าแกไม่เก่งเลข.. หรือที่มันพังลงไป
เพราะแท้้้้้จริงแล้วเราก็แค่รู้สึกกลัว..
.
.
แต่ในวันนี้สิ่งที่เราเคยกลัวมันกลายเป็นความจริงแล้วนะ 
แกรู้มั้ยตอนที่แกกำลังจะเดินผ่านเราไป แต่แกกลับเลือกที่จะให้ตัวเองลำบาก โดยการยอมเดินอ้อมไปไกลมากกว่าที่จะเดินผ่านเรา
แกรู้มั้ยว่าตอนที่แกทำแบบนั้นเรารู้สึกโครตสมเพชตัวเองเลยวะ เราคิดได้เพียงแค่ว่าแกคงรู้สึกรังเกียจเรามากเลยใช่มั้ย
อย่าว่าแต่แกเลย เราก็รังเกียจตัวเราเองเหมือนกัน 

‘เรารังเกียจตัวเองที่ไปชอบคนใจร้ายแบบแกวะ’

แกรู้มั้ยว่ามีเพื่อนผู้ชายคนหนึ่งที่เรารู้จัก 
เพื่อนเราคนนี้แอบชอบเพื่อนผู้หญิงคนหนึ่งในห้องเรียน แกรู้มั้ยว่ามีคนเข้าใจผิดหลายครั้งว่าคนที่เพื่อนเราแอบชอบก็คือเรา.. 
แต่เรารู้ว่าไม่ใช่เรา และไม่เคยคิดที่จะใช่ 
และแกรู้มั้ยว่าเพื่อนเราสารภาพรักกับเพื่อนผู้หญิงคนนั้นยังไง 
.
.
เพื่อนเราเดินไปหาผู้หญิงคนนั้น และสารภาพรักออกไปตรงๆในวันวาเลนไทน์ที่แสนโรแมนติกของใครหลายคน 
แต่แกเชื่อมั้ยว่าในมือเพื่อนเราไม่มีดอกไม้ช่อโตอะไรเลย สิ่งเดียวที่คงจะมีให้ในการสารภาพรักต่อผู้หญิงคนนั้นคือหัวใจและถ้อยคำสารภาพว่ารัก
เพียงเท่านี้ แต่เรากลับรู้สึกว่ามันโรแมนติกและดูจริงใจมากกว่าดอกกุหลาบช่อโตเป็นพันเท่า
แต่ว่าแกรู้มั้ยว่าตอนจบของเทพนิยายก็ไม่ได้จบแบบแฮปปี้แอนดิ้งเสมอไป

เรารู้ๆ ว่าไม่มีความรักไหนที่จะสมหวังไปหมดทุกอย่างตามที่ต้องการได้หรอก
เพราะอย่างนั้นเราถึงล้มเลิกที่จะสารภาพความรู้สึกของเราให้แกได้รู้ว่าเราชอบแกมากแค่ไหน
เพราะขนาดเรายังไม่ทันที่จะสารภาพรักกับแกเลย
แกยังเกลียดเราขนาดนี้ :)

สิ่งสุดท้ายที่เราคงจะทำได้ก็คงทำได้เพียงแค่อยู่ในที่ของเรา ไม่เข้าไปก้าวก่ายชีวิตของแก 
เราจะเป็นเพียงแค่ผู้ชมที่ดีในชีวิตแก
ผู้ชมที่ดีคนนี้ที่จะคอยอวยพรให้แกมีความสุขในทุกๆวันกับคนที่แกรักและคนที่รักแก 
ถึงแม้ว่าคนๆนั้นที่แกรักมันไม่เคยใช่เราก็ตาม   
เพราะฉะนั้นแกคงจะไม่ว่าอะไรใช่มั้ย 
ถ้าเราจะยังขอได้ชอบแกอยู่แบบนี้..


เราก็หวัังแค่ว่าในสักวันหนึ่ง
เราคงมีีีีีความกล้ามากพอที่จะเดินไปบอกกัับแกตรงๆว่า
“เราชอบแก”
แต่ว่ากว่าจะถึงวันนั้นก็คงต้องรอให้ถึงวันที่ประเทศไทยมีหิมะตกเป็นครั้งแรกละมั้ง...















































































































SHARE

Comments

SeptemberSD
3 days ago
เราก็เคยมีประสบการณ์แบบนี้ค่ะ เเละหวังว่าวันหนึ่ง เราก้จะได้บอกเขาเหมือนกันว่า เราชอบเเกนะ

Reply
JCK
3 days ago
มา fighting ไปด้วยกันนะคะ แงง =)
SeptemberSD
1 day ago
จัดไปค่าาาาา เเงงง