กว่าจะถึงฝัน EP.3
ในทุกๆครั้งที่ผลสอบออกมาไม่เป็นดังหวัง
สิ่งที่ยากที่สุด คือการเริ่มต้นอ่านหนังสือใหม่อีกครั้ง
คงเปรียบเหมือนกับการที่เราหกล้ม
เราเจ็บ เรามีแผล และรู้สึกว่าการลุกขึ้นเดินต่อ มันทำให้เราเจ็บมากขึ้น
แต่การนั่งอยู่กับที่ มันกลับเปล่าประโยชน์ยิ่งกว่า

ฉันได้แต่ให้กำลังใจตัวเอง
ฟังเพลงสร้างกำลังใจ
เพื่อกระตุ้นให้ตัวเองอดทน เพื่อลุกขึ้นเดินต่อไปให้ได้

ตอนนี้ฉันเหลืออีกสองขา คือ แพ่ง และ วิ.แพ่ง
สมัยที่ 70 ฉันสอบขาแพ่งอีกครั้ง เป็นครั้งที่ 2
ฉันพยายามใช้เวลาทั้งหมดที่ว่างจากงานอ่านหนังสือ
ซึ่งมันน้อยนิดนัก แต่ที่น้อยนิดกว่าเวลาอ่านหนังสือก็คงเป็นเวลาพักผ่อนละมั้ง

49.5 คะแนน ครั้งนี้ ฉันขาดอีกแค่ 0.5 คะแนน
0.5 คะแนน กับการที่ฉันต้องเสียเวลาไปอีก 1 ปี

ตอนนั้น ฉันได้แต่ถามตัวเองว่า นี่ฉันกำลังทำอะไรอยู่
ความฝันของฉันคืออะไร เป้าหมายของฉันคืออะไร
และฉันปล่อยให้เวลาล่วงเลยไปมากกว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว
นั่นกลายเป็นจุดเปลี่ยน ที่ทำให้ฉันตัดสินใจ 
ลาออกจากอาชีพทนายความ

ฉันผู้กลัวการเปลี่ยนแปลง
ฉันผู้กลัวอนาคตที่คาดเดาไม่ได้
กลับตัดสินใจลาออกจากงานทั้งๆที่ยังไม่ได้งาน
แต่ฉันจำเป็นต้องกล้า กล้าเพื่อตามฝัน

ฉันหยุดรับคดีตั้งแต่เดือนธันวาคม
แต่ยังมีคดีที่ต้องสืบต่อยาวจนถึงเดือนพฤษภาคมของอีกปี
นั่นก็มากพอให้ฉันมีเวลาอ่านหนังสือเพิ่มขึ้น
และทำให้ในสมัยที่ 70 ฉันผ่านขาวิ.แพ่งมาได้อย่างสวยงาม

นับเป็นโชคดีของฉัน หลังจากสืบคดีสุดท้ายเสร็จในวันที่ 22 พฤษภาคม 2561
กรมควบคุมโรคก็เรียกบรรจุเป็นพนักงานราชการ ในตำแหน่งนิติกร
วันที่ 1 มิถุนายน 2561 

การเข้าทำงานในระบบราชการ เข้างานเป็นเวลา เลิกงานตรงเวลา
ทำให้ฉันสามารถควบคุมเวลาอ่านหนังสือได้ดีขึ้น
อ่านหนังสือได้จบตามเป้าทุกครั้ง
และสอบผ่านขาแพ่ง ซึ่งเป็นขาสุดท้ายในการเรียนเนติฯ ของฉัน

ฉันสอบขาอาญา และ ขาวิ.อาญา ขาละ 1 ครั้ง
สอบขาแพ่ง 3 ครั้ง  และ ขาวิ.แพ่ง 2 ครั้ง 
รวมระยะเวลา4ปี สำหรับการสอบเนติบัณฑิต 

มันไม่ง่ายเลยจริงๆสำหรับฉัน
การเรียนไปด้วยทำงานไปด้วย ทำให้ต้องแบ่งความรับผิดชอบออกเป็นสองส่วน
ส่วนหนึ่งคืองาน ก็ต้องทำให้ดี ต้องทำให้เสร็จ
ส่วนหนึ่งคือ การสอบ ต้องแบ่งเวลาอ่านหนังสือ ต้องมีวินัย
เหนื่อยจากงานแค่ไหนก็ต้องอดทน 
ท้อแค่ไหน ก็ทำได้แค่ก้มหน้าอ่านหนังสือต่อ

แต่เชื่อเถอะว่า ไม่มีอะไรยากเกินกว่าความตั้้งใจ
และท้ายที่สุด ฉันก็คว้ามาได้ เนติบัณฑิต สมัยที่ 71
บันไดขั้นที่ 2 ของฉัน 
ฉํันก้าวขึ้นมาได้แล้ว : )

SHARE

Comments