วารุณี...
เมื่อคืนฉันเจอเธอในความฝัน
ทำไมกันน่ะ???
ฉันลืมทุกอย่าง ไม่นึกถึงเรื่องราวต่างๆของเธอ ของเรามานานมากแล้ว
ชีวิตฉันเดินหน้า เเละวุ่นวาย จนทุกอย่างเกี่ยวกับเธอไม่ผุดขึ้นมาในความคิดฉันเลย 
ไม่มีเเม้การติดต่อ ไม่มีการเจอ การคุย การเข้าไปส่องโปรไฟล์ใดๆทั้งนั้น
ชีวิตฉันเดินมาไกลจนห่างเรื่องราวนั้นไปจนลับตาแล้ว...

ทำไมกันน่ะ???
ทำไมอยู่ๆเรื่องเธอก็ผุดขึ้นมาในความฝันโดยที่ฉันไม่ทันตั้งตัว
มันก็มีบ้างเเหละนานๆครั้งที่ฉันคิดถึงเธอบ้าง เเต่ครั้งสุดท้ายที่คิดถึงก็นานมากจริงๆ

ทำไมกันน่ะ??? 
เพราะลึกๆ ฉันยังมีเธออยู่ในนั้นใช่ไหม ลึกๆที่เเม้ตัวฉันเองยังค้นไม่เจอ 

แต่ที่เเน่นอนคือ...ในฝันบ้าบอที่มีเธอกับฉันในนั้น
มันทำให้ฉันรู้สึกคิดถึงเเละหวั่นไหวมากอีกครั้ง
มากแบบที่ฉันต้องนั่งทบทวนมันในห้องน้ำตอนเช้า
มากจนภาพในทุกเรื่องราวมันฉายๆเข้ามาในหัวฉันเป็นพักๆ 
มากที่เรื่องราวของเรา มันวนเวียนในหัวฉันไม่หยุดจนสาย

เเละฉันอยากทักไปหาเธออีกสักครั้ง...

ทักแชทที่ไม่รู้ว่าตอนนี้มันยังอยู่ในลิสต์รายชื่อมั้ย
เบอร์ที่ฉันเองยังไม่เเน่ใจว่ามันจะยังมีในรายชื่อหรือเปล่า หรือเธออาจเปลี่ยนมันไปนานมากเเล้ว 
เพราะฉันเองก็ไม่เคยที่จะกดดูมันนานเเล้ว

ความคิดฉันมันอยากที่จะกดเข้าไปค้นโปรไฟล์เธอ
...เเต่ฉันดันลืมชื่อโปรไฟล์เธอไปแล้ว

มันผ่านมานานมากจริงๆ.....

เเต่ทำไมกันล่ะ...??? 
ทั้งๆที่ทุกอย่างมันเเทบจะเลือนหายไปจากความทรงจำฉัน ทำไม่เธอยังคงผุดเข้ามาในความฝัน

มันทำให้ทุกเรื่องราวของเราย้อนกลับเข้ามาอีกครั้ง
มันทำให้ฉันหวั่นไหว 
มันไม่ใช่ความรู้สึกเหมือนช่วงเเรกที่เราจากกัน
มันคงเป็นเพียงความรู้สึกที่ฉันอยากเจอหน้าเธออีกครั้ง
ได้ส่งยิ้มให้เธออีกครั้ง เเทนคำพูดที่ฉันเองไม่สามารถอธิบายได้

แต่สุดท้าย...สิ่งที่ควรจะเป็นคือ พิมพ์มันผ่านตัวอักษร เพื่อระบายมันออกมา 
ความรู้สึก ที่มันจะไม่มีทางไปถึงเธอ 
เพราะเราต่างเดินทางมาไกลจากวันนั้นมาก
เพราะมันไกลจนเกินจะย้อนกลับไปแก้ไขอะไร

...เพราะฉันไม่อาจไว้ใจความรู้สึกตัวเองที่มันหวั่นไหวในตอนนี้...
เพราะฉันไม่ควรกลับไปวนลูป และดึงเธอกลับมาอีกครั้ง

และแม้ความฝันมันจะดีเเค่ไหน ฉันเองควรจบมันไว้เเค่ตรงนี้ื เพื่อให้ฉันยังคงอยู่ตรงนี้ ใช้ชีวิตต่อโดยไม่เดินย้อนกลับไป เพียงเพราะความฝันเเละความหวั่นไหวในคืนเดียว

ทำไมฉันยังฝันถึงเธอกันน่ะ??? 
มันคงเหมือนกับตอนที่เธอทักมาพร้อมบอกเหตุผลว่าเธอฝันถึงฉันใช่ไหม???

เธอเองก็คงเคยเป็นเเละรู้สึกแบบฉันตอนนี้สิน่ะ 

มันยากเนอะ...
ยากที่ฉันอยากเจอเธอ...เพราะฉันกลัวมันจะทำให้ฉันมีความรู้สึกเก่าๆ
ฉันพูดกับเธอไม่ได้...เพราะฉันกลัวว่าจะพูดเรื่องราวเก่าๆ เเล้วคำพวกนั้นทำให้เธอลำบากใจ

ฉันยอมรับความจริงได้น่ะ ฉันเองเข้าใจทุกอย่าง
เเต่มันยากสำหรับฉันเสมอ ให้วนไปเจอเรื่องราวเก่าๆ 

ก็น่ะ...ฉันคงพูดได้ว่า ลึกๆฉันยังคงมีบางเสี้ยวของความรู้สึกกับเธอ ที่ฉันเองไม่เคยรู้ 
มันเหมือนเเผลเป็น..ที่เราลืมสนใจมันไปแล้ว เเต่ถ้าเมื่อได้เห็น เราจะจำมันได้เสมอว่าเพราะอะไร

แม้จะฟังดูใจร้าย...แต่ฉันเองไม่อยากฝันถึง ไม่อยากย้อนอะไรเกี่ยวกับเธออีกแล้ว
เพราะอะไรหรอ...เพราะฉันกลัวความรู้สึกตัวเองไง
เพราะเรื่องของเรา...มันไม่เคยจบลงอย่างชัดเจน 
เพราะมันเป็นการจากที่ไม่ได้บอกลา
เพราะมันเป็นการจาก ที่เต็มไปด้วยความรู้สึกดี ที่เราไม่เคยมีคำตอบ
เพราะฉากสุดท้ายของเรา...มันไม่ได้จบลงที่ความเกลียกชัง

มันไม่ใช่ความฝันที่เเย่..เเค่ฉันไม่ชอบความรู้สึกเวลานึกถึง
...ทำไมฉันยังฝันถึงเธอน่ะ...



ถึงเธอ วารุณี...
https://storylog.co/story/5e8402fad5b7afd96eb58932

SHARE
Writer
TheShadow
Positive Energy
คำเตือน: สามารถใช้ได้เฉพาะสร้างพลังบวกให้ชีวิต

Comments